positivenest

NL.Tilburg anty wiwisekcja demo

2012-02-08T22:36:00.001-08:00



28 Stycznia w Holenderskim miescie Tilburg odbyl sie protest przeciwko firmie Hartelust. Hartelust jest to firma zajmujaca sie kupnem i importem malp z krajow nieprzestrzegajacych praw zwierzat.
Hartelust zajmuje sie tagrze sprzedarza tych samych zwierzat do labolatoriow wiwisekcyjnych i uniwersytetow. Na okolo tydzien przed zapowiedzianym protestem burmistrz miasta Tilburg nie zezwolil na przebywanie aktywistow prozwierzecych w centrum miasta. Demonstracja zostala przeprowadzona obwodnica miasta (?!!) pod siedzibe firmy. W protescie wiezlo okolo 60-80 osob. Hartelust Harteloos Demonstratie tegen dierenleend 28 jan 2012 Tilburg Respect voor Dieren http://www.youtube.com/watch?v=Pt-UWvC3CTk&feature=channel_video_title foto https://www.indymedia.nl/node/2159

Represje przeciw internautom, którzy nazwali po imieniu okupantów w Afganistanie oraz solidarny komentarz Positi

2012-02-08T14:36:00.001-08:00

Kilkunastu internautów, którzy nazwali po imieniu polskich żołnierzy w Afganistanie, może usłyszeć zarzuty o "podżeganie i pochwałę zbrodni", za co grożą trzy lata więzienia - zdecydowała prokuratura w Białogardzie. Śledztwo wszczęto po zawiadomieniach, które od jesieni ub. roku składał w prokuraturze polski żołnierz sierżant Jacek Żebryk. W sieci znalazł wpisy, które jego zdaniem godziły w dobre imię polskiego żołnierza. Z 77 zawiadomień sierżanta Żebryka 52 sprawy zostały umorzone. Ale kilkanaście wpisów prokuratora uznała wystarczające do podjęcia postępowania.

Wpisy, jakie śledczy zakwalifikowali jako przestępstwo, to m.in.: "jednego okupanta mniej", "a niech giną, brawo talibowie", "nie współczuję im, każdy okupant powinien tak skończyć". Kiedy i czy autorzy wpisów staną przed sądem, nie wiadomo. To zależy od działania prokuratury.

A to stanowisko redakcji
Solidarnie z oskarżonymi jeszcze raz z dumą dołączamy się do nich

jednego okupanta mniej,a niech giną, brawo talibowie,nie współczuję im, każdy okupant powinien tak skończyć.
- TEŻ TAK UWAŻAMY

Poniżej załaczam tekst z poprzedniego wpisu, w którym widocznie nie wyraziłem się dosadnie. Dlatego chciałbym się poprawić. Powinniśmy wszystkich okupantów od razu pod mur i rozstrzelać niech poczują na swej skórze co to jest strzelać do cywilów. Życzę światu by zdechli wszyscy w męczarniach wtedy więcej będzie i pokoju i spokoju. A żebryka na stryczek by wisiał i śmierdział dla przykładu. Normalnie nie gustuje w takich metodach ale polscy okupanci = najemnicy = mordercy sami się proszą.

Morderca zawsze jest mordercą, a żołnierze to mordercy. Szczególnie ci w Afganistanie i w Iraku. Wstyd mi, że polacy po tylu okupacjach i zaborach jadą okupować inny kraj. Jednak wojna to przecież złoty interes. Jak do tej pory wszyscy spotkani przeze mnie żołnierze wysłani do Afagnistanu byli tam tylko dla kasy. Ostatnio dowiedziałem się od mojego nieco starszego kolegi z dzieciństwa, że w wieku 35 lat po 15 latach zawodowej armii idzie na emeryturę, czyli przez resztę życia ten pasożyt będzie na utrzymaniu nas wszystkich. Za co ? Za to że uczestniczy w konflikcie, który naraża Polskę na niepotrzebny odwet.
Specjalnie dla żebrzyka by miał jeszcze jeden powód:
Wszyscy żołnierze to idioci, mordercy, pasożyci, roboty i wszystko co najgorsze. Szczególnie ci w Afganistanie i Iraku powinni wszyscy znaleźć się w więzieniach albo w ciężkich przypadkach jak w np Żebrzyk w psychiatryku.
Z dumą podpisują się pod tym wszystkie media w których uczestniczę
www.positi.blogspot.com
http://wspolnasprawa.blogspot.com
http://aktywnatantra.blogspot.com
www.spiritofsquatters.com
http://www.youtube.com/user/spiritofsquatters
Jak ktoś jest w stanie to przesłać to do żebrzyka byłoby fajnie. Biedaczek nie musiałby się męczyć :)
A tak na marginesie, to oczywiście politycy robią największy biznes i mają najwięcej krwi na swych rękach, a wojny się zaczynają już w fabrykach broni i ci, którzy w tym przemyśle uczestniczą też mają krew na rękach

Po za tym warto zobaczyć wcześniejszy wpis:
http://cia.media.pl/wojsko_zabiera_sie_za_cenzurowanie_internetu

Wojsko zabiera się za cenzurowanie Internetu

Prokuratura i policja zaczęły szukać autorów wpisów, w których nazywają polskich żołnierzy biorących udział w wojnach w Iraku czy Afganistanie bandytami, okupantami, lub piszą o nich "a niech giną", itp. A MON zapowiada, że będzie zawiadamiał śledczych o wszystkich wpisach w Internecie.

Za akcją stoi sierżant Jacek Żebryk z Bazy Lotnictwa Taktycznego w Świdnie, który brał udział w wojnie w Afganistanie i Iraku. Nie spodobało mu się co Polacy piszą w internecie o ich "misjach" uważając, ze to po prostu zwykła okupacja, skoro większość społeczeństw tych krajów jest przeciwna obecności obcych wojsk.

Sierżant Żebryk zgłosił się do Żandarmerii Wojskowej, gdzie chciał złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Żandarmeria stwierdziła jednak, że nie może prowadzić śledztw przeciwko internautom. Zdesperowany żołnierz złożył blisko 30 zawiadomień o popełnieniu przestępstw na forach internetowych. - Będę składał kolejne, jak tylko znajdę podobne wypowiedzi w internecie - zapowiada. Podobne zawiadomienia o przestępstwach internautów chce składać MON.

Złomiarze zatrzymali pracę elektrowni Atomowej (podobno są bardzo bezpieczne :)))

2012-02-07T02:14:00.001-08:00



Okazuje się, że do zatrzymania elektrowni atomowej i spowodowania braku energii elektrycznej nie trzeba wcale brygady zdesperowanych terrorystów czy bezpośredniego trafienia samolotem pasażerskim.
Ukraińscy milicjanci zatrzymali złodziei metalu, którzy unieruchomili jeden z bloków elektrowni atomowej w Zaporożu, na wschodzie kraju. Mężczyźni odpiłowali fragment słupa. W wyniku awarii, a także w następstwie silnych mrozów Ukraina cierpi na niedostatek prądu i dlatego wstrzymała eksport energii elektrycznej na Białoruś i do Mołdawii. Niedobór energii władze w Kijowie chcą pokryć importem z Rosji - pisze w środę gazeta "Kommiersant-Ukraina". "Przestępcy zostali już zatrzymani. Są to trzej mężczyźni, mieszkańcy obwodu zaporoskiego, którzy zajmowali się kradzieżą metalu" - mówił wicepremier Andrij Klujew podczas posiedzenia rządu. Według wicepremiera, unieruchomiony 1000-megawatowy blok zaporoskiej elektrowni atomowej będzie mógł wznowić pracę dopiero w piątek. Źródło: dziennik.pl

Rumunia: Protestujący zmusili rząd do dymisji

2012-02-06T14:12:00.001-08:00

Premier Rumunii Emil Boc ustąpił ze stanowiska po kilkutygodniowych masowych protestach przeciwko prowadzonej przez jego rząd polityce oszczędności. W Rumunii od prawie czterech tygodni trwają protesty przeciwko rządowemu programowi oszczędności. Rządowa polityka radykalnych cięć spowodowała obniżenie standardu życia, a do pogorszenia nastrojów w społeczeństwie przyczyniła się także powszechna korupcja.

W 2009 roku rząd Rumunii pożyczył 20 mld euro od MFW, Unii Europejskiej i Banku Światowego. W zamian rząd miał realizować podyktowany przez MFW program cięć socjalnych i transferu bogactwa od najbiedniejszych do najbogatszych. W 2010 roku rząd podniósł podatek od sprzedaży z 19 do 24 procent i obciął płace w sektorze publicznym o jedna czwartą.

M.in. o programach narzuconych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy pisaliśmy już w artykule: Marek Belka – wierny sługa światowej finansjery.

Jescze jedna recenzja "Losu Buntownika"

2012-02-05T08:27:00.001-08:00

„Los Buntownika” to książka ukazująca przemianę z młodego, zbuntowanego chłopca do bardziej dojrzałego aktywisty. Człowieka, który za wszelką cenę, wbrew przeciwnościom losu i naciskom systemu próbuje znaleźć drogę be pozostać wierny swym ideałom. Nie tylko udaje mu się je zachować ale także je rozwinąć. Na tej drodze nigdy nie kończącego się dorastania i rozwoju duchowego Griks, główny narrator i bohater książki przeżywa wiele przygód, które z pasją opisuje.

Czasem są one bardzo szczęśliwe, a czasami pełne smutku – jak życie. Wszystko jednak rozwija się w dobrym kierunku przez dobro i prawdę do szczęścia i spełnionego życia. „Los Buntownika” to książka o migracji najpierw z małego rodzinnego miasta do dużej Warszawy, a potem za granicę, do Amsterdamu. To próba powrotu do Polski, to moja cegiełka w tworzeniu alternatywy w tym kraju, to pokazywanie, że można, a nawet trzeba inaczej. To bezkompromisowe pokazywanie prawdy taką jaką ją widzę, bez wpasowywania się w jakiekolwiek schematy. Bycie anarchistą, a zarazem chrześcijaninem, punkiem a jednocześnie strejtedżem. Nie omieszkam się skrytykować kleru za ich zakłamanie i obnoszenie się bogactwem, jak zarówno nie będę się bał wypowiedzieć na temat hipokryzji punków zalewających się alkoholem wspierającym system, a zarazem ich skutecznie zniewalającym. Z drugiej strony kontrowersyjnie staram się jednoczyć ludzi, uczyć by wiedzieli w innych to co nas łączy. „Razem możemy więcej, razem jesteśmy siłą, razem jesteśmy siłą. Razem zawsze raźniej.” - powtarzam ten slogan dosyć często tak jak inne które lubię.

Nie ukrywam, iż pisząc tę książkę chcę zmieniać świat na lepsze. Chcę by była przeciwwagą do tych wszystkich reklam, które atakują nas na każdym kroku, dla tej telewizyjnej papki lecącej na okrągło z „idiot boxa”, papki która podstępnie wpasowuje nas do systemu, sieje w nas strach, byśmy coraz więcej kupowali, pracowali bez zadawania pytań, byśmy przestali kochać tą prawdziwą miłością, byśmy bali się sięgnąć po przygody, byśmy stali się obojętni nie tylko na tych umierających na ekranie ale także na problemy naszego sąsiada, a nawet brata, byśmy przestali wierzyć, że cokolwiek możemy zmienić.

Ja przynajmiej piszę wszystko jak jest, czarne na białym, bez stosowania jakiś podłych sztuczek. Moim celem jest dobro więc nawet najgorsza prawda jest gorsza niż najsłodsze kłamstwo, czy życie w najsłodszym kłamstwie.

Że się powtarzam, to znaczy, iż coś jest dla mnie bardzo ważne. Zobacz jak na różne sposoby powtarzają się treści w reklamach. Jeśli chcemy wygrać z systemem, musimy działać z taką samą, jak nie lepszą skutecznością. Wierzę, że wygramy, bo to przecież my jesteśmy po tej dobrej stronie.

Jeśli staramy się żyć dobrze to już na starcie wygrywamy tę najważniejszą bitwę – walkę o nasze życie, o to by miało ono sens, by przeżyć je, a nie przewegetować.

Miłość przezwycięży wszystko !

Korporacja Monsanto pod skutecznym ostrzałem ekologów

2012-02-05T04:56:00.001-08:00

Firma Monsanto, międzynarodowa korporacja znana z produkcji żywności modyfikowanej genetycznie oraz produkcji defoliantów znanych pod nazwą Agent Orange, ma kłopoty. W ostatnim czasie, firma ma do czynienia z ofensywą instytucji rządowych i organizacji społecznych w Wielkiej Brytanii, Indiach i USA.

Jak podaje agencja prasowa UPI, Monsanto likwiduje swoje biura w Cambridge w Wielkiej Brytanii z powodu oporu wobec wprowadzania upraw GMO, a także sprzedaje ośrodki uprawne we Francji, Niemczech i Czechach. Decyzja jest spowodowana rządowym raportem, w którym ogłoszono, iż uprawy GMO na dłuższą metę są szkodliwe dla środowiska. Raport był oparty na badaniach Departamentu Środowiska, który odkrył zanieczyszczenie pyłków materiałem GMO o zasięgu znacznie większym, niż się spodziewano. Z badań wynikało, że geny GMO utrzymają się w środowisku przez dekady, a chemikalia używane do upraw GMO spowodują wyginięcie niektórych gatunków ptaków. Przeprowadzono też badania opinii publicznej, z których wynikało, iż 86% ankietowanych będzie odmawiać spożywania żywności modyfikowanej genetycznie.

Z kolei jak podaje gazeta “The Hindu”, w Indiach i Europie trwa batalia prawna przeciw uznaniu patentów na odporność na wirusy pewnej odmiany melona, w którą zaangażowane są hinduskie stowarzyszenia rolników i europejskie organizacje pozarządowe. W piątek złożono w Europejskim Urzędzie Patentowym w Monachium skargę na patent nr EP 1 962 578 dotyczący gatunku melona odpornego na wirusy. Patentowana roślina została uzyskana w wyniku naturalnego krzyżowania różnych odmian melona z melonami pochodzącymi z Indii. Uzyskanie patentu przez firmę Monsanto będzie oznaczać zablokowanie możliwości uprawy naturalnych odmioan melona posiadających gen odporności na wirusy. Organizacje pozarządowe określiły działania firmy Monsanto jako „bio-piractwo”.

Z kolei w USA, mieszkańcy miejscowości Nitro w stanie Virginii Zachodniej, wytoczyli pozew zbiorowy przeciw firmie Monsanto, która produkowała w Nitro znany środek bojowy „Agent Orange”, który był rozpylany nad Wietnamem. Mieszkańcy oskarżają firmę o spowodowanie skażenia terenu wokół miasta dioksynami i spowodowaniu ogromnego wzrostu zachorowań na raka. W wyniku tej sprawy, Monsanto może zostać zmuszone do wyłożenia milionów dolarów na badania zdrowotne wszystkich osób, które zamieszkiwały te okolice.

Na podstawie:
http://outcomemag.com/business/2012/02/03/monsanto-to-pull-gm-operation-...
http://www.thehindu.com/news/national/article2861063.ece
http://www.npr.org/2012/02/01/146144078/monsanto-accused-in-suit-tied-to...

Masowe protesty przeciw ACTA w całym kraju

2012-02-03T16:40:00.001-08:00

RAZ HACKIEM, RAZ BRUKIEM - RZĄDOWĄ HOŁOTĘ!!!

Aktualizacja 3 lutego: - Podjąłem definitywną decyzję o zawieszeniu procesu ratyfikacji umowy ACTA - powiedział dziś premier Donald Tusk. Premier powiedział, że argumenty domagające się ponownego przeprowadzenia konsultacji i zawieszenia procesu ratyfikacji uznaje za uzasadnione.

W całej Polsce trwają protesty przeciw międzynarodowemu porozumieniu ACTA, które pod pretekstem zwalczania podrabianych towarów i piractwa dopuszcza m.in. monitorowanie i rejestrowanie działań podejmowanych w sieci przez miliony użytkowników. Może ono też prowadzić do blokowania legalnych treści dostępnych w internecie, a tym samym ograniczać wolność słowa.

Widoczna dla wszystkich stała się arogancja rządzących, którzy wpierw usiłowali utrzymać informacje na temat porozumienia w tajemnicy, a następnie - gdy sprawa wyszła na jaw - z niczym nie skrywaną butą forsują je wbrew jasno wyrażanej woli społeczeństwa. To spowodowało, że na ulice wyszły tysiące osób o najróżniejszych poglądach politycznych.

Zobacz też: Lista punktów odbioru listy podpisów pod wnioskiem o referendum.

Publicystyka: Od komunizmu w sieci, do komunizmu wszędzie | Podpisano ACTA. Obalamy rząd! | ACTA a światowa żywność | Prawica i jej problem z ACTA

Aktualizacja (Poznań): Represje na demonstracji w Poznaniu. Demonstranci zaatakowali siedzibę PO i zablokowali ruch w znacznej części centrum Poznania. Rozproszone grupy demonstrantów maszerowały w różnych kierunkach, na miejsce sprowadzono zwiększone siły policji, w tym wozy zaopatrzone w armatki wodne. Wg relacji reporterów GW, po godz. 20 doszło do incydentów między policjantami a demonstrantami. Jak donosi GW, "policja nie wytrzymała i zaczęła pałkami bić ludzi, którzy byli w tym momencie spokojni". Są zatrzymani. Relacja na żywo

Aktualizacja, godz. 16:00 Nie można zmuszać dostawców internetu do zainstalowania systemu zapobiegającego nielegalnemu pobieraniu plików z internetu - orzekł Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Niekoniecznie pomoże to obywatelom Polski.

Aktualizacja, godz. 10:00: Ambasador Polski w Japonii Jadwiga Rodowicz podpisała w czwartek w siedzibie MSZ Japonii umowę ACTA. Jak poinformował PAP radca prasowy ambasady RP w Tokio Radosław Tyszkiewicz, dokument podpisali też ambasadorowie pozostałych państw UE z wyjątkiem Cypru, Estonii, Słowacji, Niemiec i Holandii. Dwa ostatnie państwa opóźniły moment podpisania z powodów proceduralnych i uczynią to w terminie późniejszym.

Egipt: rewolucja trwa

2012-02-03T16:10:00.001-08:00

Protesty w Kairze trwaja. Demonstranci przedostali się przez betonowe barykady wzniesione przez władze. Walka o miasto toczy się w co najmniej 5 miejscach. Na placu Tahrir, pod budynkiem telewizji, pod Ministerstwem Bezpieczeństwa, pod Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, pod parlamentem oraz w bocznych ulicach.

Solidarność bronią protestujących. Aktywiści zmuszają policję do wypuszczania aresztowanych kolegów i koleżanek, masowo oblegając wozy policyjne. Żołnierze strzelają kulami gumowymi oraz granatnikami gazowymi w demonstrujacych. Ludzie nie odpuszczają, budują własne barykady i zdobywaja powoli kolejną przestrzeń. Zdobywają metalowe tarcze policyjne, walka trwa na kamienie, gdyż to mają pod ręką na swoją obronę aktywiści. Żolnierze też rzucają kamieniami. Pojazdy opancerzone z karabinami maszynowymi próbują taranować barykady, lecz szybko się wycofują napotykając opór. Zniszczone barykady są natychmiast odbudowywane. W wielu miejscach płoną. Jest to masowa zmowa przeciw rządowi. Ludzie nie ufaja telewizji i zarzucają jej reprezentowanie opinii rządu w imię interesów rządzących. (Relacja bezpośrednia)

Poniżej filmy z wydarzeń.

Egipt: Rewolucja trwa

Społeczeństwo w Egipcie władzy nie odpuszcza. Ludzie staja się bardziej świadomi politycznie. Pisałem już wcześniej o masakrze na stadionie. Po obserwacjach ulic i placu tahrir wypełnionych oraz po rozmowie z aktywistami, jak i zwykłymi ludźmi można swobodnie stwierdzić, ze rewolucja powraca wzmocniona doświadczeniami sprzed roku jak i listopada oraz rocznicy. Nikt nie wierzy, ze wczorajsza masakra była zwykła bandyterka chuligańska. Ludzie twierdza, ze brat brata by nie zabił z powodu wspierania innych barw drużyny. Owszem zdarzają się utarczki kibiców, lecz w lokalnym stylu, czyli zaczepki słowne na lekkich rękoczynach kończąc. Ludzie są zgodni co do winy władzy w masakrze. Wszystko wygląda na to, ze atak był zorganizowany i zaplanowany. Ludzie uzbrojenie w noże, palki i maczety weszli na stadion bez problemu, ambulansów, ochrony chroniącej boiska i policji nie było w czasie i przed zajściem. Nie tylko to, ale również napastnicy, zamknęli stadion.

Wszystkie wyjścia zostały zablokowane (zamknięte). Przepuszczono szturm na ludzi, a ktokolwiek chciał się wydostać był momentalnie zabijany ostrym narzędziem lub zrzucany ze szczytu stadionu poza obiekt stadionowy z wysokości równej 8 piętru. O dziwo, władzy nie udało się podzielić społeczeństwa za pomocą krwawej prowokacji, jako znana taktykę oparta na strachu, które społeczeństwo ma odczuć, wywołując, dzięki terapii szoku, zadanie "zwiększenia bezpieczeństwa", czyli władzy silnej reki, opartej na większej kontroli wojska i policji nad społeczeństwem. Od początku powstania 2 rywalizujących drużyn Kairu, czyli Zamalek oraz ta która grała w Port Said przed masakra, miały nie lubiących się wzajemnie kibiców. Dzisiaj Kibice 2 kairskich drużyn oraz wszyscy potępiający władze zebrali się razem przechadzać przez centrum miasta pod parlament i ministerstwo obrony. To co władza chciała uczynić, czyli podział w społeczeństwie, odniosło odwrotny skutek, a mianowicie połączenie społeczeństwa, które stało się jeszcze bardziej świadome, ze władza nie jest po to by chronić interesy społeczeństwa, a tylko i wyłącznie własne. Kibice się upolitycznili wspólnie maszerując razem z aktywistami i aktywistkami m.in. z "6 Kwietnia". Tysiące, wiele tysięcy, dziesiątki czy setki tysięcy ludzi podeszło pod barykady i okopy policji i żołnierzy. W demonstracji powiewały flagi piratów, wielka czerwona jak i własnych 2 drużyn. Cześć ludzi wspięła się na wysokie betonowe bloki.

W międzyczasie tłum ludzi ruszył biegiem w stronę barykady okrążając twierdze władzy, gdzie miesczą się ministerstwa i ambasady. Ludzie pokojowo krzyczeli "znieść dyktaturę wojskowa" oraz "sami rozprawimy się z władzą (powiesimy)". Ukryta twarz nowej dyktatury zdjęła maskę dobrej opiekuńczej władzy, która nie prowokowała w ostatnich dniach. Dziś zaatakowała tłum protestujących kulami gumowymi oraz granatnikami gazowymi. Dziennikarze informują o około 400 ciężko rannych demonstrantach (liczba hospitalizowanych poszkodowanych, wiec prawdziwa liczba może być dużo większa). Wszystko wygląda na to ze ludzie tym razem nie odpuszcza, gdyż nie tylko w Kairze, ale w całym kraju burza protestów i gniewu ludzi przechodzi po kraju. Kibice upolitycznili się przeciwko władzy. Mury na nowo pokryte antyrządowymi graffiti oraz malowidłami jak i szablonami, a także wieloma znakami anarchii, które nawet w telewizji rzucają się w oczy. Anarchistów pojawia się coraz więcej, lecz na razie się okreslają tak i potrzebna jest organizacja, która obecnie się buduje.

Relacja bezpośrednia prosto z demonstracji oraz oparta na wywiadach z politycznymi artystami ulicznymi, jak i aktywistami z "6 Kwietnia".

Poniżej filmy z wydarzeń.

http://www.youtube.com/watch?v=0pT6S-An7QE

http://www.youtube.com/watch?v=eK1KPhTcz44

http://www.youtube.com/watch?v=s4tWeHV2I74

http://www.youtube.com/watch?v=dl-R-Gu8_k8

http://www.youtube.com/watch?v=4Duu0YIbVvw

http://www.youtube.com/watch?v=3jHEM7wzwOY

http://www.youtube.com/watch?v=qH8_nvmGpSg

http://www.youtube.com/watch?v=t0xqu9rTRF8

http://www.youtube.com/watch?v=9UdjcUEQ7kg

http://www.youtube.com/watch?v=sSjzxTu2UbY

Nowa odsłona witryny Narodowych Automatołów

2012-02-03T16:06:00.001-08:00

Pewna strona zmieniła swoją zawartość. Oto jej nowa treść:

Witajcie faszystowskie kurwy.

Waszej strony już nie ma.

Szanujemy i kochamy wolność słowa, nienawidzimy jej wrogów. Rozśmieszyliście nas udając że was ona obchodzi więc tolerowaliśmy was na protestach przeciwko ACTA. W większości wypadków po raz pierwszy w życiu robiliście coś przydatnego społeczeństwu, cieszyło nas to.

W zeszłą niedzielę postanowiliście jednak ze swoimi kibolskimi przydupasami zaatakować słabszą od siebie grupę anarchistów i ukraść ich transparent. W dodatku zasłaniając się szmatą z napisem "razem przeciwko systemowi". Obserwujemy was od dawna, nie zaskakuje nas że to co mówicie nie ma nic wspólnego z tym co robicie.

Walczymy o wolność kopiowania, ale gardzimy takimi jak wy złodziejskimi śmieciami. Walczymy o wolność słowa ale nie dla tych którzy stoją przeciwko niej. Walczymy z systemem ale nie po to żeby zastąpić go innym, jeszcze gorszym.
Tak więc, w ramach nauczki skasowaliśmy wam stronę. Chcecie uciszyć innych to najpierw zrozumcie jak łatwo było by uciszyć was gdyby nam na tym zależało.

Jeszcze raz nas wkurwicie takimi akcjami a skasujemy każdą choćby luźno powiązaną z wami stronę.

Jesteśmy Anonim. Nie wybaczamy. Nie zapominamy. Spodziewajcie się nas.

http://youtu.be/asp-Cmqd0Bs?t=9m30s
http://cia.media.pl/warszawa_pikieta_przeciw_acta_pod_stadionem_narodowym

Ukraina: Anonimowi atakują serwery rządowe

2012-02-03T16:00:00.001-08:00

Na Ukrainie drugą dobę trwają zmasowane ataki hakerskie na strony internetowe władz centralnych. Po witrynie administracji prezydenta i MSW ich ofiarą padły serwisy rządu, Służby Bezpieczeństwa Ukrainy, Banku Narodowego i rządzącej Partii Regionów. Uczestnicy akcji przekazali za pośrednictwem mediów, że nie jest ona przez nikogo koordynowana, a ataków dokonują przede wszystkim zwykli użytkownicy internetu. Są wśród nich jednak specjaliści, którzy twierdzą, że otrzymują wsparcie od "przyjaciół" z Polski i USA i liczą na pomoc grupy hakerskiej Anonymous.

- Kiedy zhakowaliśmy stronę prezydenta stało się jasne, że władze nie są na takie działania przygotowane. Zaczął się szturm na inne witryny. Jedynym naszym problemem był brak koordynacji. Nasza grupa, która reprezentuje jedno z dużych miast centralnej Ukrainy, ma kolegów w Polsce i w Stanach. To właśnie oni zajęli się stronami Służby Bezpieczeństwa Ukrainy i Rady Ministrów - czytamy w liście anonimowego hakera, opublikowanym przez gazetę internetową "Ukrainska Prawda".

Atak na rządowe strony internetowe to odpowiedź na działania władz Ukrainy, które we wtorek zamknęły popularny portal wymiany plików Ex.ua. "Naszym celem jest pokazanie społeczeństwu, że władze nie są tak straszne, jak chcą wyglądać. I że można im +dokopać+" - napisał haker, cytowany przez "Ukrainską Prawdę". (PAP)

Obóz Klimatycznych Akcji. Część 1 nowego rozdziału "Życia Aktywisty" Griksa

2012-02-02T20:19:00.001-08:00

By zainspirować do podobnych działań aktywistów, ekologów w Polsce

Obóz Klimatycznych Akcji

Drugiego sierpnia 2009 roku, w pobliżu belgijsko holenderskiej granicy nieopodal Antwerpii, tuż przy wiosce …???..., około 100 osób zaskłotowało nie używane od dłuższego czasu pastwisko. W ten sposób zaczął się pierwszy holendersko belgijski Aktywistyczny Obóz Klimatyczny (AOK). Od razu zaczęto przygotowywać i budować infrastrukturę na tygodniowy pobyt kilkuset osób w celu wspólnego ekologicznego życia, prowadzenia akcji, edukowania siebie nawzajem i spędzania razem czasu. Właściciel pola, pasterz nie używał już tego terenu od dłuższego czasu więc nie miał nic przeciwko byśmy my go zajeli w szczytnych celach na dziewięć dni. W końcu to głównie dla ludzi w okolicy, przeważnie dla ich zdrowia i ich środowiska walczyliśmy.

Policja przyczepiła się jedynie do tego, że na terenie parkowane były pojazdy. Jednak po wytłumaczeniu im, iż teren jest zaskłotowany i że możemy robić co chcemy nie niepokoili już nas więcej co do tego tematu.

Na to, że zaskłotowaliśmy ten teren złożyło się parę przyczyn. Po pierwsze – finansowa. Chcąc pozostać niezależni byliśmy sponsorowani jedynie przez fundacje dla aktywistów oraz przez nas samych. Budżet obozu należało więc ograniczyć do minimum, tak by starczyło też pieniędzy na wsparcie innych akcji.

Drugim powodem było to, że w momencie gdyby ktoś wynajmował teren, jednocześnie musiałby podpisać kontrakt własnym imieniem. W takiej sytuacji gdyby policja chciała się do czegokolwiek przyczepić ta osoba byłaby pierwsza wzywana do odpowiedzialności.

Kolejnym powodem była solidarność z ruchem skłoterskim, a przede wszystkim z rolnikami zajmującymi ziemię głównie w Południowej Ameryce.

Szybko i sprawnie zostały zbudowane ekologiczne, kompostowe toalety, prysznice oraz kuchnia polowa. Postawiono duże namioty by można w nich odbywać spotkania, prowadzić warsztaty, wykłady, dyskusje itp. Do wielu z nich podłączony prąd zasilany ekologiczną elektrownią polową. Elektryczność wytwarzana była przez baterie słoneczne, jeden wiatrak oraz przez ochotników rowerzystów. Pedałując można było wytworzyć prąd do gier komputerowych, laptopa czy maszyny do robienia baniek mydlanych dla dzieci. Sam by robić filmy, wiadomości z tego co dzieje się na obozie i wokoło musiałem się trochę napedałować by zasilić mój duży laptop.

Wszystko zorganizowane było w jak najbardziej ekologiczny sposób jaki mogliśmy sobie wyobrazić. Obóz był akcją samą w sobie. Pokazywał, że nawet w kilkaset osób nie tylko możemy żyć ekologicznie ale także robić akcje, edukować się nawzajem, jak też bawić się i miło spędzać czas.

By zmniejszyć zmiany klimatyczne kuchnia polowa „Rampenplan” była wegańska tylko z ekologiczną żywnością, do tego lokalną i ze sprawiedliwego handlu najbardziej jak to tylko możliwe. Toalety były kompostowe tzn. nasze odchody zamiast być zanieczyszczeniem, posłużyły jako nawóz na pole dla jakiegoś zaprzyjaźnionego rolnika w sąsiedztwie. Obóz miał parę innych ekologicznych rozwiązań, które w odróżnieniu od green washu zielonego kapitalizmu były bardzo szczere. ... CDN

Filmy z obozów klimatycznych możesz pooglądać tutaj:

http://www.youtube.com/user/spiritofsquatters#grid/user/7336121F76E98D2A

Egipt: protesty antyrządowe przeciw dyktaturze wojskowej trwają

2012-02-01T05:30:00.001-08:00

W zeszły piątek, jak co tydzień- wolny od pracy, pojawiło się więcej demonstrujących przeciw dyktaturze wojskowej w Egipcie, niż w rocznicę rewolucji 25 stycznia. Demonstracja jak i okupacja centrum mogła liczyć wg różnych szacunków ponad 2 miliony osób. Cały plac Tahrir wraz z bocznymi ulicami został zajęty. Policja i wojsko nie prowokowały zgromadzonych, okopując się wokół siedzib rządzących oraz budynków rządowych i Telewizji. Na placu Tahrir pojawili się po wieczornych modlitwach sympatycy Bractwa Muzułmańskiego, które próbowało dojść do jednej z mównic, prawdopodobnie własnej. Ludzie nie chcieli im pozwolić na zagłuszenie protestu przeciw dyktaturze wojskowej ich własnymi religijnymi i nacjonalistycznymi sloganami.

Większość Koptów, chrześcijańskiej mniejszości religijnej, okupowała chodniki oraz ulice wokół budynków TV i Radia, uczestnicząc w sittingu.
W sobotę okupacja centrum trwała nadal.

Po weekendzie protesty nie ustały i cały czas odbywają się spontaniczne demonstracje kilkusetosobowe w różnych częściach centrum.
Dziś miałem okazję, idąc do jednej z ambasad (dzięki czemu jestem przepuszczany), zobaczyć na własne oczy twierdzę chronioną przez armię i policję. Twierdzę władzy, czyli ministerstwa oraz zagraniczne ambasady. Zasieki, czołgi, scotty, armatki wodne oraz żołnierze i policja uzbojone po zęby w ostrą amunicję. Tę strefę zamkniętą oddzielają 3 metrowe betonowe bloki, połączone ze sobą, tworzące ścianę uniemożliwiającą dostęp uczestnikom antyrządowych demonstracji, tuż za betonowym murem na placu Tahrir.

Ludzie się nie boją i podchodzą od innej strony, demonstrując sprzeciw wobec dyktatury, tak jak dziś kilkusetosobowa spontaniczna demonstracja, tuż pod zasiekami i skoncentrowanymi siłami władzy demonstrowała swój sprzeciw. Demonstracja zbierała po drodze kolejne dziesiątki osób dołączających.

Plac Tahrir cały czas jest okupowany, czasami umożliwiając ruch drogowy, a czasem zupełnie zajmując ulice. Około setki lub więcej protestujących śpi w namiotach. Pole namiotowe działa jak samorządne miasteczko: są punkty medyczne, żywność, koce, ciepłe napoje, na plakatach i lampach wiszą dyktatorzy od Mubaraka do generała Tatawi, będącego obecnie u władzy, oraz głównego komendanta policji.

Relacja bezpośrednia

USA: Awaria w elektrowni atomowej w pobliżu Chicago

2012-02-01T05:28:00.001-08:00

Nad elektrownią atomową w Byron, w pobliżu Chicago pojawiły się kłęby pary. Na miejscu zjawiła się straż pożarna. Nie działa jeden reaktor, a do atmosfery wydostała się bliżej nieokreślona ilość radioaktywnego trytu. Mieszkańcy relacjonują, iż słyszeli dziwny hałas, a potem widzieli kłęby pary, które unosiły się nad jednym z kominów chłodniczych. Jeden z reaktorów elektrowni został wyłączony z powodu przerwania dostaw prądu z zewnątrz. Na razie instalacja działa na zasilaniu awaryjnym.

Jak powiedział Paul Dempsey, rzecznik firmy Exelon, do której należy elektrownia leżąca 150 kilometrów od Chicago, dotychczas nie udało się ustalić z jakiego powodu doszło do incydentu. Drugi reaktor wciąż działa bez zakłóceń. Amerykańska komisja zajmująca się energią atomową twierdzi, że nie ma żadnego zagrożenia dla zdrowia ludzi, choć jest to standardowy komunikat w tego typu przypadkach. Elektrownię Byron oddano do użytku w 1985 r.

Indie: Policja krwawo stłumiła protest pracowniczy, pracownicy w odwecie zabili szefa firmy

2012-02-01T05:27:00.001-08:00

Pracownicy tymczasowi w zakładach ceramicznych w Yanam, w Indiach, od trzech tygodni prowadzą spór z pracodawcą. Ich żądaniem jest przyznanie im stałych umów i poprawienie warunków zatrudnienia. Domagają się również przywrócenia ich kolegów, którzy zostali zwolnieni podczas protestów. Cały czas trwają demonstracje przed bramą fabryki i cały czas dochodzi do konfliktów pomiędzy pracownikami, a lokalną policją.

W sobotę, pomimo wyroku sądowego zabraniającego im zbliżanie się do fabryki, pracownicy zaczęli podpalać samochody należące do firmy i starli się z policją. Policja biła protestujących pałkami, a potem otworzyła ogień. Jeden ze związkowców doznał śmiertelnych obrażeń podczas akcji policji. Dziewięciu innych pracowników musiało być hospitalizowanych, w wyniku ran postrzałowych.

Gdy pracownicy dowiedzieli się o śmierci związkowca, czterystu z nich wdarło się do domu szefa firmy i pobiło go na śmierć. Na dzień 28 lutego planowany jest strajk generalny w całych Indiach.

Film z zajść: http://www.youtube.com/watch?v=n7gtk8mh6Ug

Za: http://libcom.org/blog/indian-workers-kill-their-boss-following-murder-u...

Gdańsk: Władze starają się zakazać Food Not Bombs

2012-02-01T05:24:00.001-08:00

Kilkudziesięciu gdańskich bezdomnych dostało w mroźną niedzielę darmowy, ciepły posiłek. Akcja była jednak nielegalna, bo aktywiści z inicjatywy "Jedzenie zamiast bomb", nie dostali na nią zgody z Urzędu Miasta
"Food not bombs" (jedzenie zamiast bomb) to ogólnoświatowa inicjatywa, która ma również swoich działaczy w Gdańsku. Już od dziesięciu lat, w mroźne dni, jesienią i zimą, rozdają oni jedzenie bezdomnym.

Przez ostatnie lata wolontariusze częstowali potrzebujących ciepłym posiłkiem na dworcu PKP, czyli tam, gdzie zimą gromadzi się najwięcej osób mieszkających na ulicy. W tym sezonie robią to jednak na Długim Targu, przy Neptunie.

- Rozdawanie jedzenia na terenach PKP nie wymagało uzyskania żadnej formalnej zgody - opowiada Mateusz z "Food not bombs". - W tym sezonie postanowiliśmy przenieść się jednak do centrum, bo po nasze posiłki zaczęli przychodzić nie tylko bezdomni, ale wielu mieszkańców Dolnego Miasta. W związku z tym wystąpiliśmy do władz Gdańska o formalną zgodę na przeprowadzenie akcji. Organizujemy ją już od listopada, w każdą niedzielę, w samo południe. Na rozdanie jedzenia w minioną niedzielę zgody jednak nie dostaliśmy.

W piśmie, które inicjatywa "Jedzenie zamiast bomb" otrzymała z gdańskiego Urzędu Miasta czytamy, że zakazuje się akcji rozdawania jedzenia, ponieważ 29 stycznia na Długim Targu odbywać się będzie plenerowa gra planszowa, a jej organizatorzy potrzebować będą 100 metrów kwadratowych przestrzeni. Gra miała być ostatnim akcentem kończącym obchody Roku Heweliusza w Gdańsku.

- Rozdajemy jedzenie w niedzielę, bo wtedy nie działa Caritas czy jadłodajnie, a zupa, którą od nas dostają bezdomni to jedyny ciepły posiłek, jaki w tym dniu jedzą - tłumaczy Mateusz. - Nie rozumiem więc, dlaczego w taki mroźny dzień jak ten urząd zabronił nam nakarmić ludzi.

Mimo braku zgody działacze "Food not bombs" rozdali jednak posiłki. Ponad 70 litrów grochówki rozlali zmarzniętym ludziom w dwadzieścia minut. - W tym czasie nikogo oprócz nas przy Neptunie nie było, ani władz miasta, ani uczestników tej gry planszowej - dodaje Mateusz.

Nie udało nam się dowiedzieć, czy magistrat będzie chciał ukarać młodych ludzi za złamanie urzędniczego zakazu.

ACTA a światowa żywność

2012-01-29T12:25:00.001-08:00

W kontrolowanych przez koncerny mediach kłamliwie wmawia się mieszkańcom naszego kraju, że ACTA to jedynie walka z piractwem w Internecie. Dlatego wielu ludzi nie związanych z Internetem uważa, że całe zamieszanie to jakaś pomyłka. Myślą sobie jedynie, że „banda złodziei chce chronić swoje prawo do złodziejstwa”. Jednakże, Acta jest dokumentem mówiącym o wszystkich występujących przypadkach łamania praw autorskich w całej światowej gospodarce. Nikt nie wychodziłby na ulice, gdyby chodziło jedynie o ochronę praw autorskich. W ACTA jest mowa o ochronie praw autorskich i dóbr, towarów i znaków podobnych. Podobnych, to nie znaczy identycznych, ukradzionych, lub skopiowanych.

Cały Internet huczy już o upadku leków zastępczych, które są w składzie, nazwie i opakowaniu podobne do leków oryginalnych. W podobnym duchu ACTA będzie prawdopodobnie wpływało na światowy dostęp do nasion, a co za tym idzie do żywności. Budzi się we mnie uzasadniona obawa, że porozumienie to znacznie ułatwi wprowadzenie w życie monopolu żywnościowego największych na świecie producentów nasion, dodatków do żywności, suplementów diety itp. Chodzi tu o firmy Monsanto i Bayer, które już od kilku lat nie kryją się ze swoimi dążeniami do przejęcia władzy nad globalną żywnością.

Co się działo przed ACTA?

Nie będę się dokładne zagłębiać tutaj w historie tych firm, ponieważ ta wiedza jest dostępna (jeszcze) w Internecie. Wszystko na YOUTUBE – Filmy „Życie wymyka się spod kontroli” „Świat wg Monsanto” Wykład dr Ratha o kartelach farmaceutycznych, i „Food INC” dostępny na YOUTUBE pod polskim tutułem „ Korporacje a żywność”. W skrócie ujmę to tak. Firmy te do tej pory zbierały patenty na najbardziej popularne na ziemi nasiona. Patent powstawał w wyniku nieznacznej modyfikacji genetycznej nasion stworzonych przez naturę. Wprowadzano małą zmianę genetyczną do soi, ryżu, kukurydzy i ją patentowano ją jako nowy produkt spożywczy. W ten sam sposób opatentowano już i trzodę chlewną. Jak podają genetycy świnia firmy Bayer w 99% genetycznie pokrywa się ze wszystkimi świniami świata. Kiedy już w 2008 albo 2009 oglądałam film o patentowaniu świń byłam przerażona, ponieważ już wtedy mówiono, że 70% świń na całym świecie posiada to samo DNA co świnia firmy Bayer. Ze strachem w oczach rolnicy z całego świata mówili o ogromnym zagrożeniu nieuprawnionego przejęcia ich wieloletnich hodowli. Po zdobyciu patentu firma Bayer automatycznie staje się właścicielem 70% wszystkich świń na świecie. Ten sam współczynnik podobieństwa dotyczy wszystkich opatentowanych przez nich roślin.

Ale im nie chodzi o jakiś tam procent. Chcą zgarnąć wszystko.

Jak chronią swoje patenty?

W tej chwili tylko przez sądy. Ścigają każdego rolnika u którego wykryto choćby jedno ich ziarno. Ścigają mając świadomość, że ziarna się rozsiewają bez wiedzy rolnika. Wystarczy jedno pole obsiane kukurydzą Monsanto, a wszystkie pola kukurydzy wokół będą w jakimś tam stopniu zainfekowane kukurydzą Monsanto. Nie mają w tym litości. Powoli wykańczają wszystkich rolników, którzy chcą uprawiać bez współpracy z Monsanto. Zniszczyli (i niszczą nadal) wolnych rolników w Kanadzie, USA. Niszczą różnorodność Meksykańskiej kukurydzy, uprawy ryżu i bawełny w Indiach. Tylko to się dzieje powoli. Jak dla nich zbyt powoli.

Dlatego potrzebują ACTA z zapisem o produktach podobnych. Mając patent na świnię, kukurydzę, soję, ryż i wiele innych będą mogli zniszczyć bez sądu wszystkich za nielegalne produkowanie produktów podobnych do ich już opatentowanych. W tym tkwi szkopuł. W PODOBIEŃSTWIE zapisanym w ACTA. Wszystkie rośliny genetycznie są zbliżone, lub identyczne z opatentowanymi roślinami przez firmę Monsanto i Bayer. Wszystkie. Po wprowadzeniu ACTA w każdym Państwie, które podpisało ten dokument te dwie firmy będą mogły bez sądów wywołać wojnę z każdym rolnikiem, każdym producentem nasion, z każdym hodowcą trzody chlewnej. I to tylko dlatego, że produkt firmy Monsanto i Bayer chroniony prawem ACTA będzie podobny do wszystkiego co stworzyła natura. Nie będzie już genetycznie modyfikowanej kukurydzy firmy Monsanto i wielu odmian kukurydzy uprawianej od tysięcy lat. Każde ziarno kukurydzy z całego świata stanie się produktem podobnym lub identycznym z opatentowaną odmianą.

Możemy sobie tylko wyobrazić jakich konsekwencji możemy się spodziewać, gdy te firmy rozpętają wojnę ze światową żywnością. Najedzone będą chodziły tylko te Państwa, które wymuszą na swoich obywatelach płacenie wysokich koncesji tym firmom. Po ACTA żaden sąd ich nie powstrzyma.

Mam nadzieję, że się mylę i że nigdy do tego nie dojdzie. Zapewnienia Rządu starają się nas za wszelką cenę uspokoić, że ACTA dotyczy jedynie piractwa w necie i że żadna inna część gospodarki nie ucierpi. Ale czy można im wierzyć? Czy można im wierzyć po tym wszystkim co już "Dla Nas zrobili" - Ustawy wprowadzające kilka tysięcy nowych chemicznych dodatków do żywności, ustawa zabijająca sklepy zioło lecznicze, działania na rzecz promowania tylko dużych dostawców żywności, ulgi podatkowe, prawne dla wielkich zagranicznych koncernów wchodzących na polski rynek, brak wsparcia dla małych przedsiębiorstw, małych rolników, kolejne zakazy sprzedaży kolejnych produktów spożywczych przez prywatne osoby, niejasne przepisy dotyczące przechowywania nasion. Czy to wszystko co dla nas zrobili do tej pory może nas napawać nadzieją? Czytając cały ten dokument … wiele złego będzie możliwe.

Za: http://www.eioba.pl/a/3lc9/acta-a-swiatowa-zywnosc

Egipt: Protesty nie ustają

2012-01-28T06:49:00.001-08:00

Protesty w Egipcie nie ustają. W środę liczba demonstrujących na placu Tahrir w Egipcie może sięgać aż do 2 milionów. Szacuje się od ponad miliona do 2 milionów według rożnych źródeł. W Aleksandrii nad Morzem Śródziemnomorskim demonstrowało kilkaset tysięcy ludzi. Również liczne demonstracje odbyły się w pozostałych miastach Egiptu.

Bractwu Muzułmańskiemu nie udało się przerobić rocznicy rewolucji 25 stycznia na uczczenie sukcesu (w rzeczywistości sukcesu dojścia do władzy partii Wolności i Sprawiedliwości z ramienia Bractwa Muzułmańskiego, stanowiącego 70 % większość w rządzie, która startuje w wyborach czerwcowych, która teraz jest dzielona wraz z generałem Tatawi i swoimi oddziałami wojskowymi SCAF, lecz i w wyborach jedynym konkurentem jest już zaprzyjaźniony generał Tatawi czyli władza pozostanie w tych samych rekach). Tłumy ludzi skandowały antymilitarystyczne i anty policyjne hasła. Ledzie nie dali się złudzić na środową nieagresywna twarz armii i policji zdając sobie sprawę, ze jest to kolejny taktyczny ruch tak jak w przypadku wypuszczenia na wolność ponad tysiąca więźniów politycznych tego samego dnia.

Protest trwał w nocy jak następnego dnia. Od czwartku pozostają tylko i wyłącznie przeciwnicy dyktatury wojskowej a niedobitki Bractwa Muzułmańskiego nie maja znaczenia w obliczu masowego ogólnokrajowego protestu, który jest kontynuacja rewolucji sprzed roku. Mimo ze czwartek był dniem pracującym z mniejsza frekwencja niż środowa, dnia wolnego od pracy, na piątek spodziewane są kolejne tłumy protestujących, gdyż jest to dzień wolny zaczynający weekend. Piątek i sobota pokażą w co przemieni się protest. W czwartek stróże bezprawia, wojsko z policja, nie prowokowały ludzi. Na murach w centrum jak i na rożnych dzielnicach widoczne są liczne prace artystów anty systemowych, anty policyjnych, antymilitarystycznych, a także anarchistycznych.

W piątek anarchiści i antymilitaryści maja zewrzeć szeregi, jak sami informują.

Zdjęcia prac rysownika na placu Tahrir: https://plus.google.com/u/0/photos/113163489217300222300/albums/57021247...

Relacja bezpośrednia (informacje z przebiegu wydarzeń będą uaktualniane)

Podpisano ACTA. Obalamy rząd!

2012-01-26T12:44:00.001-08:00

Demonstracje przeciwko ACTA gromadzą rzesze przeciwników rządu. To z pewnością największa mobilizacja w Polsce od 10 lat. Protestuje bardzo zróżnicowany przekrój społeczeństwa naszego kraju: dziesiątki tysięcy na ulicach i setki tysięcy w Internecie. Rząd jednak zignorował ten ruch i podpisał ACTA. Dziś w Poznaniu kolejne starcie – może być gorąco.

Działania Anonymous, w istocie rzeczy niewinne, upokorzyły rząd. Pokazały ludziom, że w oporze przeciw autorytarnym zapędom dzisiejszej władzy, nie są bezradni. Nikt nie chce być bez końca ofiarą. Ten ciężar paraliżował wiele społecznych mobilizacji. „Dlaczego Polacy nie protestują?” – pytano dziesiątki razy. Ponieważ nie chcą bez końca przegrywać, stawać się ofiarą politycznych, medialnych i rządowych manipulacji oraz przedmiotem oszczerstw i paternalistycznych uwag w rodzaju: "ludzie nic nie rozumieją". Anonymous pokazali, że rząd nie jest wszechmocny. To ośmieliło wszystkich żeby wyjść na ulice i zaprotestować.

Nie może dziwić w tym tłumie protestujących udział kibiców. Rząd formułę podobną do ACTA zafundował bywalcom stadionów w zeszłym roku: karty kibica, sądy doraźne, zakazy stadionowe i brutalność policji. W Poznaniu w „ktole” na meczach Lecha, jeszcze nie tak dawno skandowano: „Chuj w dupę każdego, go idzie głosować na Kaczyńskiego”. Dziś ten sam, w istocie anarchiczny żywioł, swoje sympatię zaczął lokować po prawej stronie sceny politycznej. Liberalna opinia publiczna nie dostrzegała tego zwrotu, a dodatkowo była obojętna na fakt, że stadiony stały się swoistym „poletkiem doświadczalnym” dla autorytarnych rozwiązań serwowanych przez obecną władzę.

To rozochociło rząd, który w łamaniu praw obywatelskich postanowił posunąć się dalej. Stąd pomysły (po 11 listopada 2011 roku i zamieszkach w Warszawie) znowelizowania ustawy o zgromadzeniach publicznych. To oczywiście zamach na swobodę demonstracji, jaka dziś obowiązuje w naszym kraju. Dodatkowo dowiadujemy się, że np. taki NIK posiadł niebywałe prawa do inwigilowania obywateli. Kto o tym wiedział? Kto wiedział o ACTA i zamachu na Internet? Obrazu dopełniają nowe etaty dla policji i wzrost pensji dla jej funkcjonariuszy, aby gorliwie bronili rządu i status quo.

Groteskowe są w tym kontekście pytania o tantiemy artystów i insynuowanie, że okradamy Madonnę i spadkobierców Michaela Jacksona. Każdy wie, że przemysł rozrywkowy zarabia krocie, a regulacje praw autorskich są przede wszystkim korzystne dla artystycznych krezusów i multimedialnych korporacji. Firmy i topowi artyści opływają w dostatek, zarabiając nie tylko na konsumpcji dzieła, ale także na sprzedaży gadżetów czy reklamie. Dodatkowo sektor ten wykorzystuje (zawłaszczając lub zapożyczając) wspólne dobra kultury tak. jakbyśmy nie byli - my wszyscy - tymi którzy je tworzyli; pracą fizyczną i wkładem intelektualnym. Jakby kultura zależała tylko od Bacha, Picassa i Dody, a nie robotnika kopiącego rowy melioracyjne czy pracownicy opiekującej się chorymi.

Co dalej? Jeżeli scenariusz będzie się rozwijał wg komiksu Morre’a „V jak Vendetta” to zakończenie nie będzie pomyślne ani dla rządu, ani dla parlamentu. Jeżeli społeczne różnice się zatrą i dokona się polaryzacja: „my – społeczeństwo" oraz „oni – władza”, zmiana polityczna znajdzie się w zasięgu ręki, a skompromitowany rząd, więcej, skompromitowani politycy, będą musieli odejść. Nie możemy ciągle żyć sporami między PO i PiS – mamy swoje problemy do załatwienia.

26 stycznia 2012

za rozbrat.org

Masowe protesty przeciw ACTA w całym kraju

2012-01-25T15:54:00.001-08:00

Egipt: Wideo relacja z protestów w rocznicę rewolucji na żywo

2012-01-25T15:51:00.001-08:00

Tłumy w Kairze, nie tylko na placu Tahrir, lecz również w dzielnicach. Ludzie maszerujący na plac Tahrir w Kairze, oraz demonstranci w wielu miastach egipskich skandują hasła przeciw dyktaturze wojskowej.

Od rana cały czas jest obecnych od kilkuset tysięcy do miliona protestujących na placu Tahrir i ulicach Kairu. W sumie kilka milionów demonstrujących może być w całym Egipcie. Dla zdecydowanej większości protestujących rocznica rewolucji 25 stycznia 2011 roku jest kontynuacja rewolucji oraz żądań i postulatów sprzed roku takich jak sprawiedliwość społeczną, godność, respektowanie praw człowieka, uwolnienie więźniów politycznych walka z bieda oraz ukaranie winnych u władzy morderstwa setek demonstrantów oraz demonstrantek, którzy zostali zamordowani przez reżim Mubaraka, oraz przez wojsko SCAF ze stojącym na jego czele generałem Tentawi, które przejęło władzę zamieniając kraj w dyktaturę wojskowa. Protestujący domagają się ukarania władzy za gwałty na kobietach i mężczyznach, w tym wielu dziennikarzy i dziennikarek miejscowych oraz zagranicznych, dokonane przez wojsko i policję.

Władze uwolniły dziś ponad 1000 więźniów politycznych w tym bloggerów aktywistów skazanych za publikacje w internecie. Jest to ruch taktyczny, by zdobyć zaufanie społeczeństwa, lecz mieszkańcy Egiptu na placu Tahrir maja tylko jedno do powiedzenia. Na środku placu Tahrir jest ogromna scena na której widnieją 3 postacie z zawieszonym sznurem na szyi, jednym wybrańcem jest Mubarak, a drugi to generał u władzy Tentawi.

Bractwo Muzułmańskie skandowało patriotyczne pieśni oraz odprawiali wesele wraz ze ślubami na placu Tahrir dzisiaj by świętować rocznice, będąc już u władzy oraz szykującego się do wyborów z ramienia partii Wolność i Sprawiedliwość. Ponad pól tysiąca osób oblega główny gmach telewizji i radiofonii, które jest obstawione ogromnymi silami wojska oraz policji (aktualizacja 23:00 czasu egipskiego)

Mimo próby przejęcia placu Tahrir przez Bractwo Muzułmańskie, które już dzień wcześniej okupowało plac Tahrir oraz sprawdzało dowody tożsamości przybywających, przeciwnicy dyktatury wojskowej protestują oddzielnie.

Prosto z Egiptu, komentator relacjonuje w języku angielskim: www.ustream.tv/egypt
Aktualizacje bloggerów na bieżąco pod linkiem (jęz. angielski)
http://www.guardian.co.uk/world/middle-east-live/2012/jan/25/egypt-jan-2...

Anonymous Polish Revolution - NAPISY PL

2012-01-23T22:36:00.001-08:00

Miłosna Hisoria.Część pierwsza nowego rozdziału "Życia Aktywisty"

2012-01-22T09:22:00.001-08:00

Historia zaczęła się od wielkiej miłości. Miłości dwojga poszukujących się ludzi. On, aktywista głęboko zaangażowany w walkę o lepszy świat. Ona hipiska poszukująca oświecenia na wszelkie możliwe sposoby. On, zestersowany, przepracowany, ciągle nie wyspany i nie nadążający z ukończeniem ostatniego projektu podczas, gdy było trzeba zacząć następny. Ona, odwieczna poszukiwaczka prawdy przeskakująca od terapii do terapii, próbująca wszystkiego, nawet narkotyków...

… wszystko jednak było zbyt płytkie...

Satysfakcja z pomagania ludziom stawała się nudna.

Poszukiwanie szczęścia tylko dla siebie zbyt egocentryczne.

Czegoś brakowało. Wciąż pozostawali rozczarowani. Czuli się jakby uciekali od rzeczywistości...

Powiedzenie „Choćbyś … … a miłości byś nie miał” sprawdzało się w ich przypadku.

Nagle stało się. Spotkali się i zakochali się w sobie. Przeciwieństwa zaczęły się uzupełniać...

… razem nabierać siły...

…mieszać...

...oddziaływać na siebie...

Znaleźli środek oraz drogę. Korzystali z wiedzy tysiącleci, wiedzy o miłości. Wiedzy tantry, która w czasach współczesnych stała się dostępna nie tylko dla elit. Ich miłość osiągnęła wyższe poziomy. Dzięki jego zaangażowanemu aktywizmowi i jej głębokiej duchowości zdali sobie sprawę, że tylko wtedy mogą być szczęśliwi, gdy szczęśliwy będzie cały świat... Albo chociaż będą przynajmniej na drodze w tym kierunku. Problemy były już znane. Potrzebne były rozwiązania. Do nich należały Miłość, tantra, jedność...

Miłość do samych siebie, potem do naszych partnerów, naszych rodzin, a w końcu do całego świata , do wszystkich żyjących istot, a nawet roślin, po prostu do całej natury.

Poprzez praktykę, edukacje i otwartość nie tylko uczyli siebie ale także przekazywali wiedzę innym. Wszystko rozwijało się dobrze dotąd aż zmiany klimatyczne doszły także do Amsterdamu. Musieli szybko zacząć też działać także na innych poziomach. Potrzebowali zjednoczyć ludzi o różnych poglądach, stylach życia, zapatrywaniach metodach walki itp.

Jak jednak skłonić radykalnego aktywistę by współpracował z nastawionym na zyski biznesmenem ? Jak przekonać owego biznesmena, żeby zaniechał zysków ponad wszystko ? Mission Impossible (niemożliwa misja ) ? Nie, jeśli wierzysz, że Miłość przezwycięży wszystko, a bycie prawdziwym realistą to żądanie niemożliwego. W to wierzyła nasza para.

Gdzieś jednak musieli zacząć. Gdy uświadomimy ludzi, by skupiali się na tym co nas łączy, a nie co dzieli, naturalną koleją rzeczy będzie to, że wspólne cechy będą się rozprzestrzeniać, a różnice zacierać i zanikać. To tak samo jak w samorozwoju. Jeśli skupimy się na naszych zaletach i na rozwijaniu ich wkrótce wyprą one wady w naszej osobowości...

Więc co łączy wszystkich ludzi ? Potrzeba miłości, jedności, bezpieczeństwa, przyjaźni, zaspokojenia... można by wymieniać latami. Jednak skupmy się na tych najważniejszych, bo cała reszta i tak z nich się wywodzi.

Miłość zawsze powinna się zaczynać od kochania samego siebie, samoakceptacji. Dopiero gdy kochamy samych siebie, możemy kochać innych jeszcze bardziej. Przypomnijmy sobie, zaobserwujmy jak się czujemy czyniąc coś według nas złego. Po pierwsze nie czujemy się z tym dobrze, a po drugie staramy się na wszelkie możliwe sposoby ( wyuczone we wspaniały sposób przez np. głównie telewizor. ) znaleźć wytłumaczenie by wyprać nasze sumienie. To taka reakcja obronna. Im bardziej jest wyuczona tym bardziej jesteśmy w stanie bez zmrużenia oka dokonać najgorszych zbrodni znajdując na to wytłumaczenie. „Zabijam dla ojczyzny”, „Muszę okradać społeczeństwo by moje dzieci miały dobrze”, „Jak nie będę zabijał zwierząt na pewno zrobi to ktoś inny” itp. Jednak oszukiwanie samych siebie za każdym razem sprawia, że opanowujemy sztukę oszukiwania się do perfekcji ( niedługo nawet możemy przestać zauważać, iż żyjemy w stwarzanej przez nas iluzji. Poza tym za każdym takim kłamstwem usprawiedliwieniem, każdym złym czynem oddalamy się od naszego prawdziwego szczęścia. Jezus kiedyś powiedział, że „wszystko co uczyniliście naszym braciom najmniejszym, mnie żeście uczynili". Idąc dalej za tym, że bóg jest w każdym z nas albo, iż to my jesteśmy bogami ( według tantry ) poprzez każdy zły czyn zabijamy swe bóstwo w niebie, w sobie, czy też w innych. W zależności od swych wierzeń czy przekonań słowo bóg możesz zastąpić imieniem twego ulubionego albo „miłością” czy „dobrem" czy czymkolwiek innym.

Na szczęście w związku z tym co powyżej wszystko co dajemy do nas wraca, jesteśmy tym co czynimy, a także tym co jemy.

Z drugiej strony zauważmy jak się czujemy za każdym razem, gdy uczynimy dobry uczynek. To wspaniałe samopoczucie chyba mówi samo za siebie, że nie trzeba tego opisawać słowami.

To takie prawdziwe niebo i piekło tu i teraz, które otrzymujemy po każdym dokonanym wyborze w naszym życiu. Chcesz żyć w niebie cały czas, czyń dobrze, a nawet gdy wokoło będzie sodoma i gomora, ty wciąż będziesz szczęśliwy i mocny. Jeśli twe intencje są szczere nagle przytrafią Ci się rzeczy dzięki, którym jeszcze bardziej będziesz mógł rozwijać czynienie dobra.

Nie wierzysz ? Jeśli jesz mięso zjedz dziś wegetariański posiłek i uświadom sobie, że dzięki temu co najmniej kilkoro dzieci jest tobie wdzięczne za to, iż nie umarło z głodu. Tak, to prawda. Poprzez zmniejszenie konsumpcji mięsa zaoszczędziłeś wiele ziaren potrzebnych do jego wyprodukowania. Dzięki temu wielu ludzi nie umrze też z pragnienia. Efekt cieplarniany nie będzie się powiększał i lasy tropikalne nie będą wycinane dla Ciebie. Czy czujesz się z tym lepiej ? Czy czujesz się mocniejszy ? Możesz być z siebie dumny za każdym razem gdy ograniczasz jedzenie mięsa, a nawet cały czas gdy zostaniesz wegetarianinem ( a jeszcze lepiej weganem ). Za każdym razem gdy czynisz coś dobrego możesz poczuć się podobnie wspaniale.

Jeśli biznesmen zda sobie z tego sprawę, może uda mu się pokochać siebie samego i innych ponad zyski.

Potrzeba bezpieczeństwa – na nią musimy uważać. Jest bardzo sprytnie wykorzystywana do niecnych celów. To dla niej toczone są wojny, byśmy czuli się bezpieczni od terroryzmu, od utraty możliwości konsumpcji ropy, a więc używania naszych wygodnych samochodów. Jednak im bardziej zaufamy komuś, ze zatroszczy się o nasze bezpieczeństwo tym częściej mniej go mamy...

Bezpieczeństwo bardzo często pochodzi ze strachu przed przyszłością, której staramy się unikać. Niestety bardzo często przez tę troskę o przyszłość zatracamy teraźniejszość.

Dzieci tracą dzieciństwo, bo już myślą o karierze. Tracimy całe życie by zapracować na emeryturę itp... nowy dom, samochód, meble...

Nawet gdy to już wszystko mamy okazuje się, że tak naprawdę nie mamy nic albo, że mamy wciąż za mało...

Jak to się dzieje, że mając 33 lata przeżyłem więcej niż wielu starszych dziadków, a moje bogactwo doświadczeń i przyjemnych wrażeń całkowicie przerasta ich długie ( a może tak naprawdę krótkie ) nudne życie ?

Kolejną ważną potrzebą jest potrzeba akceptacji. I tak jak w przypadku miłości, „bądźmy zmianami, które chcemy zobaczyć na świecie”. Inaczej mówiąc: „chcesz zmieniać świat zacznij od siebie !”

Co za tym idzie najpierw musimy zaakceptować siebie takimi jakimi jesteśmy, dopiero potem możemy liczyć na akceptację ze strony innych. Wszystko musi wypłynąć z naszego wnętrza. Jeśli jest narzucone z zewnątrz często nie działa na dłuższą metę.

W dzisiejszych czasach akceptacja samego siebie to ciężka sprawa. Ciągle wymaga się od nas byśmy byli kimś innym niż naprawdę jesteśmy, Byśmy byli coraz lepsi, coraz ładniejsi, bogatsi itp. Od dzieciństwa wdraża się w nas ambicję, która z czasem przejmuje nasze życie. Szczególnie narażone i wykorzystane są tu przeważnie kobiety. Oczekuję się od nich by dążyły do jakiegoś „doskonałego” stereotypu piękna. Ogranicza się ich rolę do niemalże bycia kawałkiem mięsa, ozdobą, której wartość określa jedynie wygląd, a nie to kim dana osoba jest, co robi, jak czuje itp. Wdrażanie tego chorego przekonania, zaczyna się już od dzieciństwa poprzez np. lalkę Barbie. Okalecza to całą ludzkość, bo odbiera kobiecie moc, poprzez uczynienie jej wiecznie nie dowartościawanej i nigdy nie akceptującej samej siebie. W skrajnych przypadkach dochodzi tu do operacji plastycznych, stosowania implantów czy innego zmieniania swej natury. Najgorsze w tym wszystkim jest to, iż niej jest to jedynie okaleczanie się ale jest to także tworzenie iluzji, oszukiwanie samego siebie ponieważ tak jak napisałem wcześniej samoakceptacji nie da się narzucić z zewnątrz, a już najbardziej nie kupując sobie zabieg kosmetyczny.

Osoba akceptująca siebie, bez względu na to jak wygląda będzie dużo bardziej szczęśliwa.

Z drugiej strony odpowiedzmy sobie szczerze na pytanie: Czy chcemy być kochani za to jacy jesteśmy w głębi serca, czy za to jak wyglądamy ? Czy chcemy by miłość do nas skończyła się wraz z nastaniem starości ?

„Prawdziwe piękno wypływa prosto z serca” - mawiała pewna „Szakti” w moim życiu.

A wracając do naszej pary... teraz są zajęci więc... CDN

Bułgaria: Zakaz eksploatacji gazu łupkowego

2012-01-20T05:36:00.001-08:00

Wczoraj parlament Bułgarii przyjął rezolucję, która zakazuje "na stałe" - także na bułgarskiej części Morza Czarnego - poszukiwania i eksploatacji złóż gazu i ropy naftowej ze skał łupkowych przy wykorzystaniu metody szczelinowania hydraulicznego, a także wydobycia gazu z węgla. W rezolucji podkreślono, że zakaz dotyczy zwłaszcza "wydobycia gazu łupkowego". Za jego złamanie grozi 50 mln euro kary i konfiskata sprzętu do szczelinowania. (wyborcza.biz)

FBI zamyka wielkie serwery hostingowe - hakerzy robią skuteczny odwet

2012-01-20T05:35:00.001-08:00

FBI zamyka wielkie serwery hostingowe

Aktualizacja: W ramach odwetu i protestu przeciw wprowadzaniu w życie ustaw SOPA i PIPA, hakerska grupa Anonymous dokonała ataku na instytucje forsujące dążenie do zmasowanej cenzury internetu. Dziś nie działały lub nie działają nadal m.in. internetowe strony Departamentu Sprawiedliwości USA, RIAA, Motion Picture Association of America i Universal Music Group. Akcja Anonymous trwa nadal i jest największą z dotychczas przeprowadzonych.
.......................................
Władze federalne Stanów Zjednoczonych (FBI) ogłosiły dzisiaj, że namierzyły i określiły dziś tożsamość 7 osób powiązanych z funkcjonowaniem serwisu Megaupload, w tym jego założycieli, zarzucając im prowadzenie kryminalnej działalności polegającej na rozpowszechnianiu pirackich treści oraz naruszania praw autorskich w internecie.

Sądowa ława przysięgłych wydała pozwolenie na zamknięcie jednego z największych serwisów hostingowych na świecie Megaupload, na który miliony ludzi mogło anonimowo przesyłać duże pliki.

Cztery z siedmiu wspomnianych osób zostały dzisiaj namierzone i aresztowane przez FBI w Nowej Zelandii. Pozostałe trzy osoby są na wolności. Władze w porozumieniu z ławą przysięgłych powiedziały, że to tylko część członków przestępczej siatki, którą ochrzcili mianem "Mega Conspiracy", a jej członkom postawionych zostanie co najmniej pięć zarzutów, w tym o naruszenie praw autorskich, rozpowszechnianie pirackich treści w internecie oraz spisek przeciw państwu (sic!).

W ramach represji przeciwko Megaupload, władze i sądy wydały nakazy zatrzymań i przeszukań aż w 9 państwach, w tym w USA. Służby specjalne zajęły także środki finansowe należące do firmy w wysokości 50 mln$, przejęły kilka serwerów i zlikwidowały bądź zablokowały co najmniej 18 domen internetowych będących częścią Megaupload.

Atak na serwery Megaupload i aresztowania jej twórców mają miejsce dzień po wielkich internetowych protestach przeciwko projektowi SOPA, o których pisaliśmy na CIA wcześniej.

Warszawa: Eksmisja na bruk na Żoliborzu skutecznie zablokowana

2012-01-17T17:13:00.001-08:00

Dziś na warszawskim Żoliborzu została zablokowana eksmisja na bruk lokatorki wraz z dziećmi. Do blokady eksmisji wzywał Komitet Obrony Lokatorów. Akcja rozpoczęła się już rano, o godz. 10 pod siedzibą komornika Marcina Jachowicza, który miał dokonać tzw. "wprowadzenia we współposiadanie" (eufemistyczna nazwa dla eksmisji). Działacze lokatorscy zapowiedzieli, że nie dopuszczą komornika do mieszkania. W prywatnej rozmowie komornik przyznał, że doskonale sobie zdaje sprawę z faktu, że wymiana zamka do mieszkania jest jedynie wstępem do wyrzucenia rodziny na bruk.

Na samej akcji blokującej, na ul. Tucholskiej, pojawił się tłum około 50 osób, które skutecznie zablokowały dostęp do mieszkania komornikowi, skandując hasło: "Lokatorzy to nie towar". Po chwili bezowocnego wyczekiwania, komornik widząc, że nie zostanie dopuszczony do głosu, postanowił się wycofać, podobnie jak policja, która została wezwana do asysty. Komornik zawiesił wykonywanie czynności, prosząc jedynie przedstawicieli organizacji lokatorskich o przyspieszenie działań zmierzających w kierunku przyznania lokatorom lokalu socjalnego.

Ciekawostką jest to, że tuż po komorniku pojawili się pracownicy wodociągów miejskich oraz zakładu energetycznego, w celu odłączenia lokalu. Rzuca to dodatkowe światło na faktyczny cel "wejścia we współposiadanie". Pracownik stołecznego zakładu energetycznego miał w ręku dokument rzekomo podpisany przez lokatorów mieszkania, w którym zawarta była prośba o zdemontowanie licznika. Jednak lokatorzy oczywiście takiej prośby nie wystosowali. Widać więc, że "wejście we współposiadanie" było jedynie sposobem na obejście przepisów ograniczających eksmisję na bruk w okresie ochronnym.

W blokadzie uczestniczyli licznie zebrani działacze Komitetu Obrony Lokatorów, uczestnicy Ruchu Oburzonych, skłotersi z Syreny, Młodzi Socjaliści, członkowie Związku Syndykalistów Polski oraz inni sympatycy ruchu lokatorskiego.

Holandia będzie zamykać więzienia z braku przestępców

2012-01-09T04:16:00.001-08:00

Holenderski Minister Sprawiedliwości podał, że rząd zamierza zamknąć 8 więzień i zlikwidować 1200 miejsc pracy w więziennictwie. Powodem jest spadająca liczba przestępstw. W latach 90’tych brakowało miejsc w więzieniach, ale od tego czasu nastąpił bardzo poważny spadek liczby przestępstw. W Holandii obecnie jest 12 tys. Więźniów na 14 tys. miejsc. Ministerstwo przewiduje, że trend spadkowy będzie się utrzymywać.

Ratunkiem dla holenderskiego więziennictwa może być Belgia, która cierpi na przeludnienia w swoich więzieniach. Oba kraje pracują nad porozumieniem, które umożliwiłoby przeniesienie belgijskich więźniów do Holandii.

Za: http://vorige.nrc.nl/international/article2246821.ece/Netherlands_to_clo...

Niepokojące odkrycie rosyjskich naukowców

2012-01-09T04:04:00.001-08:00

Rosyjscy naukowcy odkryli na obszarze ok. 15 tys. kilometrów kwadratowych w Arktyce ponad 100 naturalnych ujść gazu, który jest uwalniany do morza. Z badań wykonanych przez badaczy wynika, że dochodzi do uwalniania metanu do atmosfery na niespotykaną dotąd skalę. Niektóre z ujść miały nawet kilometr szerokości. Metan jest gazem cieplarnianym o 20-krotnie silniejszym działaniu niż dwutlenek węgla. Najszersze znane dotąd ujścia miały co najwyżej dziesiątki metrów średnicy.

Według szacunków, pod wieczną zmarzliną w regionie arktycznym znajdują się miliony ton metanu zamknięte pod pokrywą lodową. Wraz z zanikaniem pokrywy lodowej w okresie letnim i rosnącymi temperaturami w całym regionie, metan uwięziony pod wieczną zmarzliną może zostać nagle uwolniony do atmosfery powodując bardzo nagłe zmiany klimatyczne. Według szacunków opublikowanych przez Rosjan w 2010 r., emisje metanu w tym regionie wynosiły 8 milionów ton rocznie. W świetle najnowszych odkryć, wydaje się, że te liczby są bardzo zaniżone.

Za: http://www.independent.co.uk/news/science/vast-methane-plumes-seen-in-ar...

Poznań: Odszkodowania za bezprawne zatrzymania

2012-01-09T03:44:00.001-08:00

Kilkudziesięciu anarchistów jakiś czas temu zablokowało wjazd na teren Międzynarodowych Targów Poznańskich, "Odzyskujemy miasto", "Miasto to nie firma" - to hasła które związane były mni. z planami ewikcji squatu rozbrat. Zatrzymani byli bici, kopani i wyzywani, a potem przez kilka godzin przetrzymywani na komisariacie. Trzej anarchiści dostaną teraz odszkodowanie za bezprawne pozbawienie wolności, złożyli skargi na policjantów, które jednak zostały odrzucone.

Policja tymczasem wniosła o ukaranie ich za nieopuszczenie zbiegowiska mimo wezwań funkcjonariuszy. Sąd jednak 35 anarchistów uniewinnił. Stwierdził, że w ogóle nie powinni być osądzani pod takim zarzutem. Trzech anarchistów dostało też zarzuty za napaść na policjantów. Ale oni też zostali uniewinnieni. Sumy odszkodowania za niesłuszne zatrzymanie nie są wielkie: 800 zł, 1 tys. i 1,5 tys. zł.

Rzecznik policji Andrzej Borowiak w oświadczeniu przesłanym „Gazecie” napisał: - Policja działała zgodnie z prawem i w jego obronie.

(gazeta.pl)

'Anonymous' wypowiada wojnę neo-nazistom

2012-01-09T03:43:00.001-08:00

Hakerzy z grupy zadeklarowali “Blitzkrieg” w stosunku do neonazistów. Na Nowy Rok wyłączonych zostało wiele stron o tematyce neonazistowskiej, zostały także opublikowane listy zawierające nazwiska ludzi wspierających skrajną prawicę.

Portal „Nazi-Leaks” pojawił się w Internecie, wymieniając setki nazwisk ludzi kupujących ubrania w skrajnie prawicowych firmach odzieżowych, a także piszących dla gazety Junge Freiheit, korzystającej z pieniędzy pochodzących ze składek od prawicowych komentatorów.

Jak napisał w poniedziałek Frankfurter Rundschau, hakerzy ogłosili, że udało im się zamknąć piętnaście stron internetowych powiązanych z neonazistowską partią NPD. Swoją akcję nazwali „Operation Blitzkrieg”. Gazeta twierdzi, że niemiecka wersja neonazistowskiej platformy internetowej „Altermedia” była czasowo wyłączona. Wiadomość na Twitterze adresowana do tych, którzy próbowali się na tą stronę dostać, życzyła „wszystkim nazistom i portalowi Altermedia dobrego początku nowego roku”.

Zostało to skomentowane przez lewicowe serwisy, które podawały, że Altermedia wzywają do przekazywania im informacji o hakerach i obiecują nagradzać przydatne rady i „amputowanie hakerom palców”. Frankfurter Rundschau twierdzi, że niemożliwym jest sprawdzenie, czy komentarz ten pochodzi naprawdę z portalu Altermedia, jako, że strona pozostawała w trybie offline.

Długie listy nazwisk, niektórych wraz z adresami, to dane należące m.in. do zarejestrowanych klientów niesławnej firmy odzieżowej Thor Steinar – wszystko zostało opublikowane na portalu Nazi-Leaks. Na liście nazwisk ludzi piszących dla gazety Junge Freiheit znalazły się dane Petera Scholl-Latour, podał Frankfurter Rundschau. Scholl-Latour jest szanowanym dziennikarzem i ekspertem w dziedzinie Afganistanu, który pisywał również dla magazynu Stern.

(http://www.thelocal.de)

Życzenia noworoczne

2011-12-31T14:12:00.003-08:00

W nowym roku 2012 Życzymy Wam wszystkim :
Szczęścia , Pokoju, Miłości, Wolności
Życzymy Wam, żebyśmy wszyscy razem zmienili klimat na lepsze.
Życzymy Wam, by wszyscy ludzie i zwierzęta były wolne od okrucieństwa,
deportacji, prześladowań, wyzysku i wszystkich złych rzeczy.
Życzymy Wam spełnienia waszych Dobrych marzeń.
Życzymy Wam udanych akcji
Życzymy Wam życiowej satysfakcji

Byśmy wrzucili holenderski zakaz skłotowania do śmietnika historii

By bogaci zapłacili za swój kryzys

By cięcia budżetowe dotyczyły banków i kapitalistów, a nie zwykłych ludzi

Jeszcze bardziej Wam życzymy, byście zrobili wszystko, by zrealizować te marzenia.
Byście nigdy się nie poddali w walce o nie.
Byście zawsze dążyli, by stały one się prawdą.
Jeśli to uczynicie, wierzymy, że osiągniecie piękne zwycięstwo.
Wygracie samych Siebie.
Największe zmiany zaczynają się od zmiany jednostek
Zmiany samych Siebie
Najdłuższa droga zaczyna się od pierwszego kroku.
Tego Wam właśnie życzymy.
Zmiany Waszych wszechświatów na lepsze.
Potem to już będzie tylko z górki.

Jednak najbardziej ze wszystkiego Wam życzymy Miłości

Bo miłość to moc przeogromna.

Uczcie się ją rozwijać, Uczcie się jej używać, Bawcie się nią, Nie przestawajcie

Nie bójcie się sięgać po nauki o niej.

Tantra, Tao, Kamasutra i inne niech wniosą dożo radości w wasze życie.

Niech naprawią wasze związki. Niech was uzdrawiają, wzmacniają.

Niech dadzą wam wolność, równość i Miłość.

A Miłość przezwycięży wszystko !

http://positi.blogspot.com

http://aktywnatantra.blogspot.com

http://www.youtube.com/user/spiritofsquatters

http://ourmediaindymedia.blogspot.com

http://spiritofsquatters.com

Podsumowanie 2011: Kulturalnie na i dookoła Rozbratu

2011-12-31T14:12:00.001-08:00

rozbrat.org

Rok 2011 przyniósł niemało „atrakcji" odbiorcom szukającym czegoś więcej niż tylko bezrefleksyjnej rozrywki. Na poznańskim skłocie zagrano kilkadziesiąt koncertów, najczęściej tych zespołów, które w swoich tekstach mówią o prawach zwierząt i ludzi, anarchizmie, szeroko pojętym aktywizmie, ekologii, są stright edge, weganami, społecznikami czy członkami związków zawodowych. Odwiedzili nas muzycy z USA, Niemiec, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, Norwegii, Czech, Francji, Rosji, Białorusi czy Nowej Zelandii. Odbyło się mnóstwo imprez tanecznych, projekcji filmowych, wykładów… Można było również zobaczyć kilka ciekawych wystaw oraz wziąć udział w najróżniejszych warsztatach i innych projektach. Natomiast dla miłośników X muzy w czasie wakacji otworzyliśmy kino letnie pod chmurką.

Nie zapominamy również o tych wydarzeniach kulturalnych, które organizowane były w 2011 roku przez nasz Kolektyw i osoby z Rozbratem związane w przestrzeni miejskiej poza skłotem oraz innych miejscach w Poznaniu. Warto też wspomnieć o tych zdarzeniach, których nie organizowaliśmy, ale na pewno wspieraliśmy i braliśmy udział jako słuchacze, widzowie, odbiorcy czy w końcu zaproszeni do współpracy goście.

Czas na krótkie podsumowanie, dotyczyć ono będzie jednak tylko najważniejszych i najciekawszych wydarzeń.

Styczeń: Formy zamieszkiwania. Galeria Miejska Arsenał. 10.01-30.01.

Ciekawy projekt stworzony wspólnymi siłami przez artystów, humanistów i socjologów. Kurator wystawy, Piotr Wołyński, opisuje przedsięwzięcie tymi słowy: „Ekspozycja jest częścią interdyscyplinarnego projektu, do którego realizacji oprócz artystów zaproszeni zostali przedstawiciele nauk humanistycznych i społecznych. Miasto jest szczególną przestrzenią interakcyjną, symboliczną i emocjonalną. Doświadczenia z nimi związane są ważnym składnikiem współczesnej sztuki. Podejście teoretyczne odkrywa i uzmysławia przełomowe zmiany, jakie dokonują się dziś w sposobie funkcjonowania i rozumienia przestrzeni miejskiej".

W przedsięwzięciu wzięła udział aktywistka i filmowiec Magdalena Malinowska związana Kolektywem Rozbrat. W ramach Form zamieszkiwania wyświetlany był jej film dokumentalny Nomadowie mimo woli.

Więcej na temat wystawy TUTAJ.

Marzec: Dzień Sztuki DIY, Rozbrat, 19.03.

Jednodniowy „Festiwal Sztuki D.I.Y" został przyjęty przez wszystkich z olbrzymim entuzjazmem. Natomiast organizatorzy – Galeria @ oraz Rozbratowa Pracownia Sitodruku przygotowali dla licznych uczestników wydarzenia obszerny program. Uczyliśmy samodzielnie robić nadruki na tkaninie i papierze, zorganizowaliśmy pchli targ dla wszystkich diy'owych twórców, pokazaliśmy ciekawe prace Bartka Storoża (o wystawie więcej TUTAJ), opowiedzieliśmy o historii street artu, a całość zakończyliśmy wyborną imprezą taneczną.

Galerie zdjęć TUTAJ oraz TUTAJ

Kwiecień: Graffiti Fest 2011, Rozbrat, 14-16.04.

Po raz kolejny zorganizowaliśmy na skłocie festiwal graffiti. To już chyba tradycja

Festiwal w swoich założeniach miał pokazać sztukę społecznie i politycznie zaangażowaną oraz jej odczuwalny brak na NASZYCH ULICACH. Z tej okazji zaprosiliśmy do współpracy ludzi z różnych ekip grafficiarskich i nie tylko, którzy próbowali swoich sił na ROZBRATowych murach. Grafficiarze i grafficiarki prezentowali różne techniki i style wykonywania wrzutów. Od dużych prac na całe ściany po niewielkie szablony. Pokazano, że to nie tylko kompozycje kolorów ożywiające szare mury, ale i przekaz mogący zmieniać świadomość innych i sposób patrzenia na rzeczywistość. Hasłem przewodnim było znane (i pojawiające się na ścianach Poznania): MIASTO JEST NASZE. W ramach festu można było także zobaczyć dwie wystawy w Galerii @ jak też usłyszeć legendarny już skład Nagły Atak Spawacza. Festiwal wypad naprawdę świetnie!

Więcej na temat wydarzenia TUTAJ.

Maj: Trzecie Dni Weganizmu, Rozbrat, Ekowiarnia, Stary Rynek, 12-15.05.

Kolejny raz starliśmy się przybliżyć Poznaniakom drogę, jaką jest weganizm – życie odrzucające jakikolwiek wyzysk zwierząt. Nie zawiedliśmy się, bo organizowane przez nas wydarzania spotkały się ze sporym zainteresowaniem osób w różnym wieku i wywodzących się z różnych środowisk.

W ramach Dni Weganizmu obejrzeliśmy dwa filmy: bezkompromisowy dokument Handel skórą oraz fabularny film o ALF Bold Native, wysłuchaliśmy moc ciekawych wykładów na temat łamanych praw zwierząt, zobaczyliśmy kontrowersyjną wystawę fotografii Patryka Zdrojewskiego oraz usłyszeliśmy akustyczny i bardzo emocjonalny koncert amerykańskiego zespołu XTrue NatureX.

Więcej TUTAJ.

Maj: Pożegnaliśmy legendarny zespół Apatia, Rozbrat, 28.05.

Tak, to prawda! Powstała na gruzach H.C.P. legenda muzyki hc/punk po 21 latach zakończyła swoją działalność. Koncert odbył się pod hasłem : Przeciwko Państwu i Represjom. Na pożegnanie swoich przyjaciół zagrały również zespoły All Whell Drive i Epileptic Walk a także DJ LeninGrad. Koncert cieszył się olbrzymią frekwencją!

Tutaj wywiad z zespołem na temat wydarzenia.

Lipiec, Malta Festival 2011, różne miejsca w Poznaniu (w tym pustostan Drukarni obok Rozbratu), 4-9.12.

Udział Kolektywu Rozbrat w międzynarodowym festiwalu teatrów ulicznych można uznać za dość kontrowersyjny. Czasem po prostu wykorzystujemy różne sposoby żeby „zamieszać" w mieście, dlatego zaproszenia organizatorów nie odrzuciliśmy i w ramach Malty zorganizowaliśmy panel dyskusyjny o wykluczaniu władzy.

„Ironia losu polega na tym, że 2010 został ogłoszony przez UE Rokiem Walki z Ubóstwem i Wykluczeniem Społecznym a Fundacja Malty skwapliwie podchwyciła to, by „wykluczenie" uczynić tematem przewodnim festiwalu na przyszły rok. Rozbrat został zaproszony do wzięcia udziału w tym wydarzeniu, jako ci właśnie „wykluczeni". Postanowiliśmy wejść w to z własnym przekazem, mówiąc, że dopóki nie mamy realnego wpływu na własne życie i otoczenie, wszyscy jesteśmy wykluczeni przez władzę i kapitał. Trzeba być jednak też świadomym, że literalnie „wykluczenie" dotyczy ubóstwa jednej piątej społeczeństwa i nic nie wskazuje, by miało się ono pomniejszyć"- dodaje autor tekstu Luk na stronie www.rozbrat.org. Więcej TUTAJ

Wrzesień/Październik, Siedemnaste urodziny skłotu Rozbrat, Rozbrat, 30.09.-1.10.

Kolejna wiosna za nami. Świętowaliśmy już siedemnastą rocznicę naszej działalności. Oprócz tańców i hulańców można było zakupić ciekawą prasę anarchistyczną i nie tylko, koszulki, płyty i dobre wegańskie jedzonko z grilla. Imprezie towarzyszyły również dwie wystawy: Underfire Gallery, którą można było oglądać w plenerze oraz fotografie Dawida Chlimoniuka o osiedlach kontenerowych w Galerii@.

STO LAT, STO LAT ROZBRAT!

Linki TUTAJ i TUTAJ

Wrzesień/Październik: Niewidzialne Miasto, Galeria Miejska Arsenał, 23.09.-30.10.

Idea:
Wystawa pokazała przejawy pozainstytucjonalnych, oddolnych aktywności mieszkańców dużych polskich miast, mających na celu lub powodujących zmiany w przestrzeniach półprywatnych, półpublicznych i publicznych, poddane analizie przez artystów i badaczy kultury. Dokumentacja i refleksja nad takimi aspektami życia w mieście wydaje się istotna o tyle, że tworzone przez mieszkańców ogródki i upiększenia, ręcznie wykonywane szyldy i reklamy, zakładane przez sąsiedzkie wspólnoty miniparki i miejsca spotkań, napisy na murach, to nie tylko dowód na to, że miasto żyje, ale też świadectwo tego, jak żyje. Pokazaliśmy zapis gustów i upodobań, mentalności i spraw centralnych dla określonego czasu i miejsca, przejaw ludzkiej wyobraźni i (czasami) jej braku oraz, przede wszystkim tego, że miasto to nie dzieło urbanistów i architektów, kontrolowane przez miejskich urzędników i współpracujące z nimi służby, ale ludzi, którzy w nim żyją, czyli jego mieszkańców. Wystawa udokumentowała ślady oddolnych, kreatywnych działań mieszkańców, bo są one wypychane na obrzeża miasta, bo coraz trudniej znaleźć je w centrum, ale też dlatego, że są one dziś wypierane przez profesjonalne usługi i rynek, zdolne do zaspokojenia najbardziej unikalnych potrzeb.

Kuratorem wystawy był znany socjolog z Poznania, Marek Krajewski. Warto dodać, że w zbieraniu materiałów badawczych brała udział związana z Rozbratem socjolożka Magdalena Balicka.

Więcej info TUTAJ.

Wrzesień/Październik/Listopad, Dni Antyfaszyzmu, cała Polska, 19.09. – 12.11.

Dni Antyfaszyzmu to cykl imprez w ramach kampanii walczącej z neofaszyzmem i nacjonalizmem. Organizuje je Porozumienie 11 Listopada. Dni Antyfaszyzmu mają za zadanie zachęcić jak największą ilość osób na blokadę 11 listopada w Warszawie, która ma zatrzymać próbujący maszerować centrum miasta pochód skrajnej prawicy.

Idea: Co roku, 11 listopada, nacjonaliści i neofaszyści organizują swoje marsze ulicami Warszawy. Od zeszłego roku próbują to czynić pod hasłem Marszu Niepodległości. Z ważnym świętem odzyskania Niepodległości nie ma to jednak nic wspólnego, a organizatorzy, ONR i Młodzież Wszechpolska wykorzystują marsz dla szerzenia postaw rasistowskich, ksenofobicznych i autorytarnych.

W czasie kampanii kolektyw Rozbrat zorganizował koncerty niemieckiej legendy street punk Stage Bottles wraz z polskimi Core Ball i Good Old Days oraz rap składu AJKS i zespołów We Are Idols i Finisterre. W ramach Czwartkowych Spotkań Filmowych pokazaliśmy świetny duński film „Braterstwo". Zorganizowaliśmy również ogólnopolską trasę ACK Moskwa, czyli serię wykładów na temat współczesnego ruchu faszystowskiego w Rosji, którym towarzyszyła projekcja filmu „Principle of hate".

Więcej na temat Porozumienia 11 listopada i Dni Antyfaszyzmu TUTAJ

Grudzień: Poznański Kongres Kultury, Polska Akademia Nauk, 1-3.12.

„Poznański Kongres Kultury zaplanowany został jako kulminacja społecznego procesu, który wpisuje się w szerszy kontekst zmian w podejściu do kultury i demokracji. U podstaw jego organizacji stoi wspólne doświadczenie kilkuletniej dyskusji na temat rozumienia roli kultury, budowanej konsekwentnie przynajmniej od kiedy polskie miasta wystartowały w konkursie o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury a w Krakowie odbył się Kongres Kultury Polskiej.

Całość zwracać ma uwagę na zmianę paradygmatu funkcjonowania kultury, w ramach którego wieloznaczność idei „prawa do kultury" oraz „kultury uczestnictwa" wybrzmieć ma zarówno w kontekście nowego definiowania fenomenu zarówno uczestnictwa w kulturze, jak i obywatelskiej partycypacji w procesach zarządzania, aktywnego udziału mieszkańców w sferze publicznej".

Cytowana tu pięknie brzmiąca idea Kongresu mało ma niestety wspólnego z rzeczywistością. Przez trzy grudniowe dni ludzie kultury ospale dyskutowali o kulturze i modernizacji tej sfery życia społecznego. Wydaje się, że raczej bezpłodnie. Przez cały czas trwania obrad odnieśliśmy wrażenie, że osoby biorące w nich udział (na szczęście nie wszystkie) tak dalece odpłynęły w swych filozoficznych i akademickich rozważaniach, że zapomniały o tym, co najważniejsze, czyli o faktycznej sytuacji ekonomicznej w kraju, i co najważniejsze, o kontekście społecznym (sic!). W tych okolicznościach odwoływanie się przez jednego z wykładowców do szlachetnych słów św. Augustyna „Miasto to nie tylko budowle i mury, ale też ludzie i ich marzenia" okazało się być już tylko estetycznym pustosłowiem…

O Kongresie więcej TUTAJ

A tu bardziej krytycznie na ten temat TUTAJ.

Do dyskusji pt.: Jakimi językami mówimy o kulturze? został zaproszony Marek „Sanczo" Piekarski z Kolektywu Rozbrat / Federacji Anarchistycznej - sekcja Poznań. W rozmowie wzięli udział również Ewa Rewers, Rafał Jakubowicz, Izabela Cywińska, Przemysław Czapliński i Jerzy Hausner. Dyskusja była burzliwa, chaotyczna acz momentami konstruktywna.

Równie ciekawa, acz mniej burzliwa, okazała się rozmowa w ramach debaty pt.:Kultura dla zmian, o uczestnictwie i obywatelskim potencjale kultury , w której wzięli udział m.in. Ewa Wójciak i Lech Mergler.

* Inne ciekawe wydarzenia kulturalne w Poznaniu, którym z całego serca kibicowaliśmy i kibicujemy to m.in. 11 Objazdowy Festiwal Filmowy Prawa Człowieka w Filmie Watch Docs czy bardzo krytyczny i społecznie/politycznie zaangażowany spektakl na podstawie sztuki utalentowanego Michała Kmiecika Śmierć Pracownika, który od 16 grudnia oglądać można w Teatrze Polskim w Poznaniu (recenzja oraz wywiad z autorem już w krótce na stronie www.rozbrat.org).

Podsumowanie 2011: Represje wobec ruchu wolnościowego w Poznaniu

2011-12-31T14:08:00.001-08:00

Jak co roku, również w 2011 poznański Anarchistyczny Czarny Krzyż /ACK/ na kilku frontach prowadził walkę z represjami. A tych nie brakowało. Wszędzie tam gdzie zaogniają się konflikty, wybuchają protesty, słychać głosy społecznej dezaprobaty dla polityki władzy, wysyła się oddziały prewencji by zaprowadziły „porządek”. Spisać, zatrzymać i znaleźć taki paragraf by zniechęcić do kolejnych protestów. Pod tym względem nic się nie zmieniło. Represje za niewygodne poglądy wciąż dotykają poznańskich aktywistów. Poniżej podsumowanie minionego roku.

Eksmisja w Nowej Soli

14 grudnia 2010 o godz. 9.00 komornik dokonał eksmisji domu państwa Ostrowskich w Nowej Soli. Eksmisji próbowało zapobiec ok. 20 działaczy Inicjatywy Pracowniczej i Federacji Anarchistycznej z Nowej Soli i Poznania, zostali jednak zaatakowani przez kilkudziesięciu funkcjonariuszy policji.

Pięciu działaczy zostało oskarżonych o naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji oraz utrudnianie czynności organu administracji. Wszyscy wnieśli skargi na działania policji i przekroczenie przez nich uprawnień służbowych. Pomimo odwołań prokuratura w Nowej Soli odrzuciła wszystkie skargi. W efekcie, po ponad rocznym dochodzeniu, przed sądem w Nowej Soli prawdopodobnie na początku 2012 r. rozpocznie się proces karny.

Trzyletni proces

27 stycznia 2011 w Słupsku po blisko 3 latach zakończył się proces karny. Dziewięć osób, uczestników demonstracji przeciwko budowie tarczy antyrakietowej w Słupsku w marcu 2008 roku, zostało uznanych przez Sąd Rejonowy w Słupsku za winnych oskarżeń, jakie postawiła im prokuratura, jednak sprawę umorzono ze względu na niską szkodliwość społeczną. Mieli się oni dopuścić naruszenia nietykalności funkcjonariuszy oraz znieważenia funkcjonariuszy policji, gdy ta w nocy po proteście wdarła się do mieszkania jednego z manifestantów, wpuściła gaz łzawiący, pobiła pałkami część śpiących tam osób i wywiozła 25 osób na pobliską komendę.

Przez 2 lata ciągnęło się także postępowanie w sprawie o wykroczenie przeciwko 5 osobom, które odmówiły przyjęcia mandatu za zakłócanie ciszy nocnej podczas wspomnianej interwencji. Inne osoby zastraszane i szantażowane uległy presji i przyjęły mandaty dla „świętego spokoju”. 9 osobom oskarżanym o naruszenie nietykalności funkcjonariuszy, w osobnym procesie, sąd umorzył to postępowanie ze względu na niską szkodliwość społeczną. W marcu 2010 r. sprawa została przedawniona. W procesie tym oskarżonych było czterech poznańskich aktywistów.

Podwójnie niewinni w procesie MTP

Nadal toczą się procesy w związku z protestem jaki odbył się 8 marca 2010 roku na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich w obronie zagrożonego skłotu Rozbrat

Jeszcze w 2010 roku (23 listopada) Sąd Rejonowy uniewinnił pierwszą aktywistkę związana z poznańską Federacją Anarchistyczną i skłotem Rozbrat oskarżoną o naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji. Prokuratura jednak odwołała się od wyroku. 26 sierpnia 2011 r. Sąd Rejonowy w Poznaniu cofnął wyrok do ponownego rozpatrzenia. Na 16 stycznia 2012 r. wyznaczona jest kolejna rozprawa w Sądzie Grodzkim przy ul. Kamiennogórskiej. Przesłuchiwani będą po raz kolejny świadkowie zatrzymania aktywistki.

23 lutego 2011 r. Sąd Rejonowy w Poznaniu uniewinnił innego oskarżonego w tej samej sprawie. W uzasadnieniu sąd uznał zeznania policjantów za niespójne i niejednoznaczne, zestawiając je z rzeczowymi zeznaniami uczestników protestu, którzy byli świadkami wydarzeń, sędzia - jak stwierdził - nie mógł uznać winy oskarżonego. Od wyroku odwołała się poznańska prokuratura. Jednak 28 lipca sąd apelacyjny w Poznaniu podtrzymał wyrok uniewinniający aktywistę .

Trzeci aktywista w tej sprawie został skazany na 6 miesięcy ograniczenia wolności za naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji. Sąd drugiej instancji, ze względu na błędy popełnione w postępowaniu, także cofnął wyrok do ponownego rozpatrzenia. 29 lipca 2011 r. w Sądzie Rejonowym Poznań – Grunwald – Jeżyce sąd uniewinnił oskarżonego. Od tego wyroku z kolei odwołała się poznańska prokuratura. 19 października Sąd Rejonowy w Poznaniu po raz kolejny wydał wyrok uniewinniający działacza.

Przypomnijmy, że 2010 roku (14 października) Sąd Rejonowy uniewinnił 37 osób oskarżonych o nierozejście się na wezwanie funkcjonariusza podczas tego samego protestu. Aktywiści złożyli wnioski o odszkodowania za bezpodstawne zatrzymania jednak zarówno sąd I instancji, jak i apelacyjny uznały wnioski za przedawnione w stosunku do zatrzymań jakie miały miejsce 8 marca. Obrońca oskarżonych dr Agnieszka Rybak-Starczak złożyła skargę konstytucyjną na przepisy, które pozwalają na taką interpretację ze strony sądu. Spośród wszystkich osób składających wnioski o odszkodowania do tej pory tylko trzem z nich je przyznano.

Demokracja według PO

17 maja przed Biurem Poselskim Platformy Obywatelskiej, przy ulicy Zwierzynieckiej w Poznaniu, odbyła się pikieta przeciwko represyjnej polityce tej partii. Impulsem do protestu stały się wydarzenia z Gdańska i Katowic. W Gdańsku trasę legalnej manifestacji zorganizowanej przez środowiska lokatorów zagrodzili wynajęci przez miasto ochroniarze. W wyniku ich akcji sześć osób odurzonych gazem zabrała karetka, kilkanaście zostało poturbowanych. Katowicki protest przeciwko Europejskiemu Kongresowi Gospodarczemu, również został zmuszony do zmiany swej trasy. Zgłoszona z dopełnieniem wszystkich urzędniczych formalności demonstracja, napotkała na swej trasie policyjny kordon. Doszło do przepychanek i spisywania uczestników manifestacji.

Zebrani w Poznaniu pod siedzibą PO protestujący, przypomnieli o tych incydentach i solidaryzowali się z uczestnikami obu protestów. Wznoszono hasła „Rząd na bruk, bruk na rząd”, „Każda władza zabija wolność”, „Polska państwem policyjnym”. Następnie pikietujący udali się do biura by przekazać ulotki informujące o powodzie protestu. Podczas protestu nie było policji, nikogo nie spisano. Po miesiącu sześć osób, otrzymało wezwania na przesłuchania. Wszystkie odmówiły składania wyjaśnień. Policja oskarżyła protestujących na podstawie porównania nagrań z mediów i nagrań z monitoringu sprawy MTP /opisywanej wyżej/. Cztery z przesłuchiwanych osób otrzymały wyroki nakazowe za zakłócanie porządku publicznego. Pozostałe dwie spodziewają się podobnych zarzutów. Na skutek wniesionych sprzeciwów od zaocznych wyroków nakazowych 20 stycznia 2012 roku przed Sądem Grodzkim w Poznaniu odbędzie się pierwsza rozprawa.

Przeciw eksmisjom i kamienicznikom

25 października doszło do eksmisji Katarzyny Jencz, kobiety poważnie chorej, od wielu lat poruszające się na wózku. Dla jej przeprowadzenia zmobilizowano duże siły policji, która zjawiła się na kilka godzin przed zaplanowaną ewikcją, blokując dostęp do kamienicy i lokalu. Zgromadzonych na zewnątrz ok. 70 aktywistów próbowało powstrzymać wysiedlenie, do których dołączyli też mieszkańcy dzielnicy, ale w konsekwencji Katarzyna Jencz z uwagi na stan zdrowia została odwieziona do szpitala wojskowego, a komornik zabezpieczył mieszkanie. Państwo Jencz trafili do miejskiego ośrodka antykryzysowego.

Policja zatrzymała trzech działaczy poznańskiej Federacji Anarchistycznej. Jednemu z nich postawiono zarzut naruszenia nietykalności funkcjonariusza policji. Aktywista złożył skargę na działania policji, a wykonana przez niego obdukcja wyraźnie potwierdziła ślady pobicia jakiego dopuściła się na nim prewencja.

Ponadto dwóm innym aktywistom postawiono zarzuty przewodniczenia nielegalnemu zgromadzeniu. Jedna z aktywistek otrzymała wyrok nakazowy, od którego złożyła sprzeciw. Sprawa trafi na wokandę w najbliższych miesiącach.

28 października grupa lokatorów z ul. Piaskowej pojawiła się na Placu Wolności, aby zaprotestować przeciwko próbie „wyrzucenia” ich z kamienicy przez prywatnego zarządcę. Utworzyli pochód i ruszyli pod urząd miasta, gdzie akurat przebywał prezydent Komorowski. Od magistratu demonstrujących oddzielił szpaler służb porządkowych. Po proteście policja zaczęła legitymować uczestników zgromadzenia. Dziś grozi założeniem sprawy sądowej i wzywa na przesłuchania. Nie znany jest jeszcze termin rozprawy.

Blokada Marszu ONR i MW

11 listopada w Warszawie po raz kolejny odbyła się blokada marszu skrajnej prawicy. Doszło do ostrych starć grup prawicowych i kibiców z policją. Spalono kilka samochodów transmisyjnych radiowych i telewizyjnych. Prawicowe bojówki napadały też na grupy aktywistów, które zgromadziły się na blokadzie „Kolorowa Niepodległa”.

Z Poznania zatrzymano jedną aktywistkę podczas „szturmu” policji na kawiarnię Nowy Wspaniały Świat gdzie spacyfikowano 100 osób i osadzono w areszcie na 48 h. Otrzymała zarzut zakłócania porządku publicznego. Zaraz po wyjściu z aresztu wniosła skargę na zatrzymanie oraz działania policji. Proces rozpocznie się najwcześniej w połowie 2012 roku. Relacja zatrzymanej

Przed sądem w Warszawie w dalszym ciągu toczy się postępowanie w sprawie aktywisty z poznańskiej Federacji Anarchistycznej oskarżonego o naruszenie nietykalności funkcjonariusza policji podczas blokady marszu 11 listopada 2010 r. Nie zapadł jeszcze termin pierwszej rozprawy. Relacja z zatrzymania

Stop Szczelinowaniu

28 listopada w Warszawie odbyła się konferencja Shale Gas World Europe 2011 - spotkanie największych energetycznych korporacji świata, które z dala od kamer i dziennikarzy, w ukryciu przed opinią publiczną, dzielą spodziewane zyski z eksploatacji gazu łupkowego w Polsce. Inicjatywa Stop Szczelinowaniu zablokowała główną salę konferencyjną w hotelu InterContinental, zmuszając przedstawicieli korporacji do zgromadzenia się w holu. Blokujący zorganizowali w tym czasie alternatywną konferencję, na której zabrali głos solidaryzując się ze społecznościami w różnych rejonach Polski, gdzie pomimo zorganizowanych protestów odbywają się odwierty i szczelinowanie. Dwanaście protestujących osób (w tym trzech aktywistów związanych z poznańską Federacją Anarchistyczną) zostało usuniętych z sali konferencyjnej przez policji. Wszystkim zatrzymanym osobom zostały postawione zarzuty naruszenia miru domowego, za co grozi pozbawienie wolności do roku. Trwają przygotowania do obrony prawnej.

30 listopada o godzinie 12:00 przed Komisariatem Policji Poznań-Jeżyce na ul. Kochanowskiego odbyła się konferencja prasowa dotycząca represji wobec aktywistów ruchu lokatorskiego związanych z poznańską sekcją Federacji Anarchistycznej. Czworo aktywistów lokatorskich zostało przywitanych przez specjalnie sprowadzony w tym celu oddział policjantów prewencji (około 15 funkcjonariuszy) i w cywilu (6 policjantów). Funkcjonariusze szczelnie otoczyli wejście na komisariat. Kto wie czy i w tej sprawie nie padną jakieś zarzuty…

W sumie w 2011 roku przed sądami toczyło się około 35 spraw poznańskich aktywistów.

Klejenie plakatów. Jak to robić ?

2011-12-31T14:04:00.001-08:00

Gdzie znaleźć wzory plakatów?

Najprościej ściągnąć je z adresu: http://www.multiupload.com/DX492CYIJI i następnie wydrukować na drukarce laserowej. Nie zalecamy drukarek atramentowych, gdyż w większości przypadków ich tusz pod wpływem wilgoci rozpływa się.

Jak zrobić klej?

Do klejenia plakatów możemy wykorzystać kupiony w markecie budowlanym lub sklepie z tapetami specjalistyczny klej do tapetowania w cenie ok 25 zł za paczkę, która powinna nam starczyć na kilka razy.

Jeżeli chcemy wykonać go we własnym zakresie i do tego mieć produkt ekologiczny potrzebujemy jedynie wody i mąki ziemniaczanej (do kupienia w każdym sklepie ok 2 zł). Mąkę ziemniaczaną rozrabiamy w naczyniu z zimną wodą a następnie dodajemy do niej wrzątek wlewając go powoli i mieszając by nie powstały grudki. Proporcje to jedna szklanka rozrobionej mąki z zimną wodą i pół szklanki wrzątku. Uwaga! Klej po wystygnięciu staje się gęstszy, tak więc należy zostawić pewną "rezerwę". Jeśli mimo to jest za gęsty, wystarczy go rozrzedzić ciepłą wodą. "Pierwszy klej" nigdy nie jest idealny, wraz z doświadczeniem dojdziesz do perfekcji. Jeżeli dysponujemy drobno skruszoną jarzeniówką lub żarówkami możemy dosypać je do powstałego kleju co dodatkowo zabezpieczy plakat przed zerwaniem. Tak przygotowany roztwór chłodzimy w lodówce lub czekamy do wystygnięcia (film instruktarzowy http://www.spryciarze.pl/zobacz/jak-zrobic-klej-z-maki). Przygotowany klej przelewamy do niewielkiego wiaderka, które najlepiej włożyć do reklamówki i w ten sposób ruszyć z pędzlem i plakatami w miasto. Możemy również przelać klej do butelek np. po płynie do zmywania „Ludwik” i przez naciskanie na butelkę nanosić go na klejoną powierzchnię. Po przyklejeniu plakatu ważne jest by posmarować go również klejem z zewnątrz co dodatkowo go zabezpieczy. Przygotowany klej nadaje się przez 24h do użytku.

Gdzie i kiedy kleić?

Oczywiście najlepiej kleić plakaty późnym wieczorem gdy ludzi na mieście jest niewielu. Należy pamiętać, że naklejanie ich poza wyznaczonymi do tego celu miejscami (słupy ogłoszeniowe) jest karalne zazwyczaj mandatem w wysokości 100 zł. Dla tego najlepiej udać się na plakatowanie w 3 osoby. Jedna nanosi klej druga przyczepia plakat a trzecia obserwuje czy na horyzoncie nie pojawia się straż miejska lub policja. Warto wiedzieć o tym, że w centrach dużych miast są również kamery i w ten sposób można namierzyć plakatujących. Ubrudzone klejem ubranie w czasie plakatowania bardzo łatwo się spiera i po kleju nie zostaje żaden ślad.

Occupy Ballonfeest.Russkaja.123

2011-12-30T21:20:00.000-08:00

Hakerzy z Anonymous okradli wywiad USA

2011-12-30T06:06:00.001-08:00

Hakerzy z ruchu Anonymous podali, że włamali się na strony amerykańskiej wywiadowni Stratfor i skradli e-maile oraz dane z kart kredytowych. Ostrzegli, że to dopiero początek świątecznych ataków, zaplanowanych na ten tydzień.

Jeden z hakerów podał, że dane z kart kredytowych posłużą do kradzieży miliona dolarów i rozdania ich w charakterze bożonarodzeniowych datków na cele dobroczynne.

Na profilu na Twitterze grupy, znanej z antykorporacyjnego nastawienia, zamieszono link do - jak twierdzą Anonimowi (Anonymous) - ściśle strzeżonej listy klientów Stratforu. Figurują na niej m.in. armia USA, siły powietrzne USA, organy ścigania, banki, firmy technologiczne jak Apple czy Microsoft.

Anonimowi skradli - jak twierdzą - 200 gigabajtów danych. Anonimowi twierdzą, że do numerów kart kredytowych dostali się z łatwością, ponieważ Stratfor nie zadał sobie trudu, by je chronić szyfrem. Hakerzy na Twitterze podali również link do plików internetowych zawierających dane z 4 tysięcy kart kredytowych, hasła i domowe adresy osób z listy klientów prywatnych Stratforu. Zamieścili też w sieci zdjęcia - jak twierdzą - dowodów wpłat na cele dobroczynne dokonanych poprzez manipulację skradzionymi danymi.

Brazylia: Chevron ukarany finansowo za złamanie obowiązku chronienia środowiska

2011-12-30T06:02:00.001-08:00

Brazylia nałożyła na amerykański koncern naftowy Chevron grzywnę 10 mln reali (5,4 mln dol.) za "złamanie obowiązku chronienia środowiska". Sprawa dotyczy braku reakcji koncernu na wyciek ropy, do jakiego doszło na początku listopada u wybrzeży stanu Rio de Janeiro. Policja zapowiada też aresztowania wśród Amerykanów, a prokurator chce gigantycznego odszkodowania 11 mld dolarów za wszystkie "grzechy" Chevronu. Brazylijska państwowa agencja ochrony środowiska poinformowała w sobotę, że koncern "nie dysponował odpowiednim wyposażeniem i po wykryciu wycieku działał zbyt powoli".

Koncern został już wcześniej ukarany przez rządową agencję grzywną 50 mln reali (27 mln dolarów) za wyciek, który rozpoczął się 7 listopada w rejonie próbnego odwiertu, około 370 kilometrów od północno-wschodniego wybrzeża stanu Rio de Janeiro. Odwiert prowadziła jako podwykonawca firma Transocean. Przed kilkoma dniami brazylijska policja federalna zwróciła się do prokuratury o wytoczenie Chevronowi i Transoceanowi zarzutów karnych. Jej zdaniem 17 osób ma być osobiście winnych temu, że policja nie została zawiadomiona na czas o wycieku, za co w razie skazania grozi do 14 lat więzienia. Zarzut taki postawiono między innymi szefowi brazylijskiego oddziału Chevronu, Georgowi Buckowi.

Chevon twierdzi, że podjęta przeciwko niemu akcja prawna jest nieuzasadniona. Brazylijski prokurator federalny wystąpił już jednak z pozwem przeciwko koncernowi, w którym domaga się odszkodowania za dewastację środowiska w kwocie 11 mld dolarów.

Naukowcy zidentyfikowali siatkę korporacji kontrolujących światową gospodarkę

2011-12-30T06:01:00.001-08:00

Naukowcy z ETH (Zurych, Szwajcaria) przeanalizowali związki między 43.000 międzynarodowych korporacji i zidentyfikowali niewielką grupę firm, głównie banków, która sprawuje silną kontrolę nad globalną ekonomią.

Grupa z Zurychu dokonała tego za pomocą metod matematycznych używanych do tworzenia map właścicieli międzynarodowych korporacji. Użyto danych z bazy Orbis (2007), która obejmuje 37 milionów firm i inwestorów na całym świecie. Następnie zanalizowano wszystkie 43.060 korporacji i wspólne udziały w firmach, które je łączą. Kolejnym krokiem było skonstruowanie modelu pokazującego, kto kogo kontroluje poprzez posiadanie udziałów i analiza przychodów operacyjnych. Dzięki temu możliwe było stworzenie mapy ukazującej strukturę władzy ekonomicznej.

Badacze odkryli 1318 głównych korporacji posiadających wzajemnie posiadających swoje udziały. Każda z 1318 korporacji miała koneksje z dwiema albo większą ilością firm, średnio posiadała 20 koneksji. Co ciekawsze, pomimo posiadania 20% globalnych przychodów, firmy te zdają się łącznie posiadać udziały w większości światowych spółek Blue chip ( http://pl.wikipedia.org/wiki/Blue_chip ) i firm produkcyjnych (tzw. 'realna ekonomia') reprezentujących 60% światowych przychodów.

Dalsza analiza sieci własności ujawniła istnienie silnie skoncentrowanej i połączonej grupy 147 korporacji, których właścicielami były inne firmy z tej samej grupy. Grupa ta kontrolowała 40% ogółu bogactwa badanej sieci. Mniej niż 1% firm kontroluje ponad 40% zasobów całej sieci. Większość z nich to instytucje finansowe, w pierwszej dwudziestce można znaleźć Barclays Bank, JPMorgan Chase & Co i The Goldman Sachs Group.

Autorzy postulują wprowadzenie przepisów regulujących posiadanie wzajemnych udziałów, które według nich mogą ograniczyć nadmierne koneksje między korporacjami. Inne proponowane rozwiązanie mające ograniczyć ryzyko zbyt dużej koncentracji zasobów to wprowadzenie opodatkowania za nadmierne koneksje.

Naukowcy nie twierdzą, że te firmy planują spisek (jest ich zbyt wiele), ale pytaniem pozostaje czy mogą sprawować polityczną władzę. Istnieje podejrzenie, że mimo wzajemnej konkurencji będą działać ze sobą we wspólnym interesie. Przykładem tego może być przeciwstawianie się zmianom w strukturze sieci.

Pierwsze 50 (ze 147) najbardziej wpływowych korporacji:

1. Barclays plc
2. Capital Group Companies Inc
3. FMR Corporation
4. AXA
5. State Street Corporation
6. JP Morgan Chase & Co
7. Legal & General Group plc
8. Vanguard Group Inc
9. UBS AG
10. Merrill Lynch & Co Inc
11. Wellington Management Co LLP
12. Deutsche Bank AG
13. Franklin Resources Inc
14. Credit Suisse Group
15. Walton Enterprises LLC
16. Bank of New York Mellon Corp
17. Natixis
18. Goldman Sachs Group Inc
19. T Rowe Price Group Inc
20. Legg Mason Inc
21. Morgan Stanley
22. Mitsubishi UFJ Financial Group Inc
23. Northern Trust Corporation
24. Société Générale
25. Bank of America Corporation
26. Lloyds TSB Group plc
27. Invesco plc
28. Allianz SE 29. TIAA
30. Old Mutual Public Limited Company
31. Aviva plc
32. Schroders plc
33. Dodge & Cox
34. Lehman Brothers Holdings Inc*
35. Sun Life Financial Inc
36. Standard Life plc
37. CNCE
38. Nomura Holdings Inc
39. The Depository Trust Company
40. Massachusetts Mutual Life Insurance
41. ING Groep NV
42. Brandes Investment Partners LP
43. Unicredito Italiano SPA
44. Deposit Insurance Corporation of Japan
45. Vereniging Aegon
46. BNP Paribas
47. Affiliated Managers Group Inc
48. Resona Holdings Inc
49. Capital Group International Inc
50. China Petrochemical Group Company

* Lehman nadal istniał w 2007 roku

Źródło: New Scientist | PLoS ONE

Coroczna kampania: Nie kupujmy choinek! Dajmy im dla nas oddychać !

2011-12-24T15:21:00.000-08:00

Ogrodniczy partyzanci ratują drzewka poświąteczne

W erze zmiany klimatu bardzo paradoksalnym wydaje mi się kupywanie, wycinanie, a w końcu wyrzucanie drzewek świątecznych. Roślin, które rosły przez parę lat tylko po to by "cieszyły" jedynie czasem krócej niż nawet dwa tygodnie. Czy nie lepiej byłoby o nie zadbać zamiast je wyrzucać a nawet spalać na stosie bez odrobiny szacunku ? Czy tego chcemy uczyć nasze dzieci w czasach gdy ich przyszłość jest niepewna przez właśnie tego typu nad konsumpcję ? Czy narodziny Boga chcemy obchodzić przez ścięcie drzewka i powolne zabijanie naszej planety wraz ze wszystkim co na niej żyje, a więc nami też ? Przecież każde z tych drzew oddycha dla nas, a przez to zmniejsza coraz groźniejszy widoczny i dotkliwy w skutkach efekt cieplarniany. My wybieramy życie dla nas samych, dla przyszłych pokoleń, dla całej przyrody, dla poprawy jakości naszego zdrowia i życia. Zmiany na lepsze bierzemy w swoje ręce. W miejscu betonu sadzimy uratowane porzucone drzewka. Wspaniale będzie podziwiać jak rosną razem z naszymi dziećmi i jak oddychają dla nich. Wspaniale będzie usłyszeć jak ptaki śpiewają przysiadując na gałęziach. W tym roku udało nam się posadzić aż 36 drzewek. Piękny sukces. Poprzez tą opowieść mamy nadzieję zachęcić Was wszystkich do tego samego. Mamy nadzieję, iż będzie nas tak dużo, że ludzie przestaną kupować choinki i nauczą się je szanować tam gdzie one rosną. Przetrwania i szczęścia tego Wam i wszystkim żywym istotom życzymy

Paradox - filmik ekologiczny SOS

O to film nakręcony , by pokazać wam absurd palenia świątecznych drzewek. Czy narodziny Boga musimy obchodzić poprzez zabicie drzewka? Czy w czasach ekologicznej zagłady nie jest to zbyt absurdalne, że ścinamy kilkuletnie drzewka, po to by nas cieszyły tylko przez dwa tygodnie, by potem zostały spalone zwiększając i tak za duży efekt cieplarniany. Czy tego chcemy uczyć nasze dzieci?

O to jego tłumaczenie na polski:
"Drzewka świąteczne palone na placu muzealnym.
Czy nie byłoby lepiej z powrotem je posadzić?
Czy aby jest to dobre przesłanie?"

Jak zorganizować Food Not Bombs?

2011-12-24T15:17:00.001-08:00

W jaki sposób zorganizować grupę Food Not Bombs i wprowadzać ideę samopomocy w życie (poradnik):

Organizacja

Warto po zawiązaniu się grupy zrobić spotkanie i przedyskutować wszystkie kwestie z naszego poradnika. Dobrym pomysłem jest zrobienie strony internetowej lub bloga (np. na darmowym Worpdressie (www.wordpress.com) i konta na Facebooku, gdzie będziemy informować o naszych celach i zachęcać innych do przyłączenia się do nas (adres możemy podać na ulotkach i banerze). W celu wymiany informacji powinniśmy mieć też własną listę dyskusyjną, która bardzo ułatwia koordynację (możemy ją założyć za darmo na www.groups.google.pl). Powinniśmy też na początku sezonu (zazwyczaj akcja przeprowadzona jest w zimie lub okresie jesienno-zimowym) wybrać z góry koordynatorów wszystkich rozdawań (najlepiej by ta funkcja była rotacyjna). Koordynator to niezmiernie ważna funkcja i niezbędna w przygotowaniach. Do jego obowiązków należy sprawdzenie czy mamy wystarczającą ilość osób na gotowanie, odpowiednią ilość produktów, kuchnię, samochód, naczynia, terminowe rozdanie ulotek lub plakatów i koordynowanie samej akcji na miejscu.

Skąd brać produkty i co potrzeba?

Na początek najlepiej przejść wszystkie rynki i stragany w mieście. Dobrze jest porozmawiać z każdym sprzedawcą osobno na temat polityki odpadowej. Najczęściej sprawa wygląda tak, że warzywa i owoce, które nie sprzedały się w tygodniu, pod jego koniec (sobota) lądują w śmietniku, gdyż do poniedziałku się zepsują. Jeśli przedstawimy handlarzom nasze zamiary co do tych produktów istnieje duże prawdopodobieństwo, że wylądują one w naszej kuchni. W większych miastach można rozejrzeć się za giełdą owocowo-warzywną i tam podbić z podobną gadką. Oczywiście jeżeli już musimy płacić, to najlepiej kupować hurtowo warzywa na rynku od rolników. Jeżeli już posiadamy produkty z których następnie przyrządzimy sos, musimy zakupić jeszcze dużą paczkę „Warzywka” lub innej przyprawy plus sól, pieprz, koncentrat pomidorowy itp. specyfiki do smaku. Druga część naszego dania to kasza, którą również kupujemy na rynku lub w markecie w 5 kilogramowych paczkach (taka ilość starczy na ok. 70 porcji).

Gdy nie dysponujemy kuchnią kolektywną (np. na skłocie) to dobrze do tego celu nadać się może każda kuchnia domowa; wystarczy ustalić uprzednio zasady korzystania z niej z domownikami tudzież współlokatorami. Gdy to jest problemem można jeszcze spróbować wbić się na przykład do znajomych z akademika i tam się zabawić w kucharzy. Gdy już dysponujemy wszystkimi produktami i miejscem rozpoczynamy obieranie warzyw i kroimy je w drobną kostkę. Następnie całość zalewamy wodą, dodajemy przyprawy, wlewamy olej i gotujemy do momentu gdy wszystkie warzywa będą bardzo miękkie. W ostatnim momencie dodajemy koncentrat pomidorowy ze słoików lub puszki i jeszcze raz przyprawiamy do smaku. Warto też całość zagęścić mąką i dolać trochę oleju. Wyłączamy gaz pod garnkiem i go zdejmujemy. Rozpoczynamy przygotowywanie kaszy. Do gotującego się drugiego garnka z wodą sypiemy powoli kaszę i mieszamy ją co kilka minut (kasza bardzo łatwo przykleja się do dna i przypala). Jeżeli w garnku kasza napęczniała w ten sposób, że zabrakło wody, dolewamy ją. Czas gotowania kaszy zależy od jej rodzaju i dlatego warto zapoznać się najpierw z instrukcją na opakowaniu. Pamiętajmy jednak, że przed wyłączeniem warto sprawdzić czy jest dostatecznie miękka. Do naszego dania: kasza polana sosem (danie wegańskie, bardzo sycące i dające dużo kalorii) potrzebujemy: warzyw (ziemniaki, cebula, marchew, buraki, kapusta itp.), „Warzywko” i inne przyprawy (sól, pieprz, listek bobkowy, ziele angielskie), olej, koncentrat pomidorowy, kaszę. Koszt 100 porcji waha się w okolicy 100 zł. Warto sprawdzić też, czy w naszej miejscowości nie działa Bank Żywności ( http://www.bankizywnosci.pl/37/siec-bankow.html ) i czy nie będą nam dawać jakichś produktów za darmo do rozdawania.

Naczynia, garnki i zaplecze.

W procesie obróbki żywności przydają się bardzo garnki i patelnie. Gdy z jakichś powodów nie dysponujemy takowymi sprzętami, należy niezwłocznie postawić na nogi wszystkich krewnych i znajomych, by rozpoczęli poszukiwania w swych gospodarstwach wszelkich garów, (może babcia ma jakiś gar, którego już nie używa, a może koleżanki ojciec likwiduje knajpę – wystarczy ruszyć wyobraźnię). Jeżeli jednak mimo wszystko nie udało się zdobyć garów można je kupić. Koszt nabycia nowych garnków 50 litrowych na Allegro (http://allegro.pl/listing.php/search?category=0&sg=0&order=p&string=garnek+50&change_view=1) wynosi ok. 160 zł/ sztuka. Możemy również poszukać takowych na skupach złomu (są często sprzedawane ze zlikwidowanych barów czy stołówek). Koszt to połowa ceny nowego. W ostateczności warto próbować np. wypożyczyć je od Polskiej Akcji Humanitarnej lub skontaktować się z jakimiś fundacjami.

Gdzie informować o akcji?

Przygotowujemy 100-200 małych ulotek lub plakat z miejscem rozdawania, datą i godziną. Najlepiej robić akcję w niedzielne popołudnie (np. 13-14, byśmy mieli od rana możliwość ugotowania). Proponowane miejsca to obrzeża centrów miast (przejścia podziemne [okolice dworca lub centrum handlowego], skraje parków, skwery a nawet przystanki autobusowe). Dobrze by miejsce było zadaszone (np. przejścia podziemne). Przygotowane ulotki rozdajemy (lub przyklejamy plakat informacyjny) kilka dni wcześniej w miejscach gdzie możemy spotkać naszych potencjalnych „klientów”- przed stołówką Caritasu, Pomocą Społeczną, na dworcu. Dodatkowo można też puścić w miasto plakaty i zaproszenia. Na pierwsze rozdawanie może przyjść kilka osób, ale przy kolejnych powinno być coraz więcej. Oczywiście akcję warto powtarzać np. co tydzień lub co dwa tygodnie w zależności od możliwości i ilości osób zaangażowanych. Gdy tych jest dużo warto tworzyć dwie wymieniające się drużyny.

Jak sprawnie rozdawać jedzenie i co trzeba wiedzieć?

Jedzenie gotowe. Publiczność głodna czeka, czas wziąć się do roboty. Do sprawnego rozdawania jedzenia potrzebujemy stół (może być większy rozkładany stolik turystyczny), dwie chochle do nakładania kaszy i sosu, duże talerzyki jednorazowe i łyżki (najlepiej kupić je w hurtowni dla lokali gastronomicznych lub w markecie). Warto sprawdzić w kilku, bo ich ceny bywają bardzo różne. Można je nabyć również na Allegro (http://allegro.pl/listing.php/search?string=talerze+jednorazowe&category=5&sg=0 ). Powinny mieć średnicę przynajmniej 23 cm i być głębokie lub mieć przegródkę). W czasie akcji ustawiamy się w ten sposób, że pierwszy rozdający podaje łyżkę pierwszej osobie z kolejki i kładzie pusty talerzyk na stole. Następnie drugi nakłada kaszę i trzeci polewa to wszystko sosem (miski najlepiej podawać zainteresowanym już z jedzeniem). Tak więc potrzebne są minimum 3 osoby. Warto też by w czasie całej akcji jeszcze przynajmniej jedna lub dwie osoba zbierała wśród przechodniów pieniądze do puszki (na zakup kolejnych produktów). Z taką puchą i uśmiechem na twarzy można zresztą organizować zbiórkę drobnych w wielu miejscach naszego codziennego życia (szkoła, praca, impreza w knajpie, festiwal muzyczny itp.). Warto też wywieszać w czasie rozdawania transparent z nazwą akcji i rozdawać wśród przybyłych osób ulotkę informującą o charakterze przedsięwzięcia i np. o punktach pomocy dla potrzebujących osób w naszym mieście (noclegownie, punkty pomocy w przypadkach przemocy w rodzinie itp.). W razie pojawienia się mundurowych (co zdarza się bardzo rzadko, gdyż zazwyczaj omijają takie imprezy szerokim łukiem) należy pamiętać, że dzielenie się jedzeniem w Najciemniejszej Rzeczpospolitej nie jest przestępstwem.

Pozostaje tylko życzyć smacznego.

Belgijscy pracownicy potrafią się zorganizować

2011-12-24T15:13:00.001-08:00

Strajk generalny sektora publicznego sparaliżował Belgię. Na ulice nie wyjechały autobusy ani tramwaje, w całym kraju stanęła kolej, a strażnicy więzienni nie przyszli do pracy. Strajk jest odpowiedzią na reformę emerytur ogłoszoną przez nowy rząd.

Do zapowiadanego od poniedziałku przez trzy główne związki zawodowe 24-godzinnego strajku przyłączyli się głównie pracownicy transportu publicznego: we francuskojęzycznej Walonii, zdominowanej przez socjalistów, na ulice miast nie wyjechał żaden tramwaj ani autobus; w bardziej liberalnej Flandrii autobusy pojawiają się sporadycznie. Nie działa brukselskie metro, nie jeżdżą autobusy podmiejskie, a firmy taksówkowe od środy nie przyjmują zleceń.

Część strajkujących zablokowała rano główne drogi wjazdowe do Brukseli, co doprowadziło do olbrzymiego korka na obwodnicy. Blokadę zniesiono po porannym szczycie ruchu, gdy wywołała falę oburzenia wśród kierowców, którzy na wjazd do stolicy musieli czekać po półtorej godziny.

Belgijska kolej przestała kursować jeszcze w środę. W czwartek stanęły też koleje dużych prędkości operujące na trasach międzynarodowych, co uniemożliwiło połączenia między Brukselą a Paryżem, Londynem czy Kolonią. Kolejarze zagrozili, że będą strajkować do Nowego Roku, jeśli rząd nie wyjaśni dokładniej, na czym ma polegać reforma emerytur.

Do strajku dołączyły szkoły, media publiczne i strażnicy więzienni, których w czwartek zastąpiła policja. Strajk nie wpłynął jedynie na pracę dwóch największych lotnisk w kraju: Zaventem i Charleroi. Władze obu portów lotniczych już w środę poinformowały, że lotniska będą otwarte. Według doniesień pasażerów, na lotnisku w Zaventem ruch lotniczy odbywał się zgodnie z planem. Belgijski przewoźnik Brussels Airlines poinformował, że "strajk nie ma żadnego wpływu na jego działalność". Niespodziewanie strajk ogłosili jedynie kontrolerzy lotów na lotnisku w Liege na południu kraju, paraliżując pracę tego portu.

W Belgii, w której duża część pracowników dojeżdża regularnie do pracy z podmiejskich osiedli, brak transportu publicznego jest dużym utrudnieniem, podobnie jak dla licznej rzeszy pracujących w instytucjach europejskich zagranicznych urzędników, którzy akurat dzisiaj rozpoczęli świąteczny urlop. Z uwagi na strajk wiele osób pozostało jednak w domach, część pasażerów przełożyła wylot, a niektóre firmy organizowały własny transport dzięki uprzejmości pracowników posiadających własne auta.

Strajk jest reakcją urzędników sektora państwowego na reformę emerytalną ogłoszoną w ubiegłym tygodniu przez zaprzysiężony zaledwie dwa tygodnie temu belgijski rząd. Zakłada ona m.in. wydłużenie o dwa lata możliwości wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz zmianę systemu wyliczania emerytur. Oburzenie związkowców wzbudziły także zapowiedziane przez ministra ds. emerytur, flamandzkiego liberała Vincenta Van Quickenborne'a, dalsze reformy, w tym propozycja ujednolicenia systemu emerytur dla sektora publicznego, prywatnego oraz pracowników niezależnych.

Zmiany w prawie jeszcze dzisiaj ma poprzeć parlament, ponieważ rząd, pracujący pod presją czasu (Belgowie stracili ponad półtora roku na powołanie nowego rządu) i rynków (agencje ratingowe ponownie obniżyły notę Belgii), zdecydował się na skorzystanie z szybkiej ścieżki legislacyjnej. Reforma jest bowiem częścią przyjętego pod koniec listopada budżetu oszczędnościowego na 2012 rok. Budżet ten, poparty przez wszystkie tworzące nowy rząd partie, a więc socjalistów, liberałów i chadeków, zakłada m.in. obniżenie deficytu budżetowego poniżej 3 proc. PKB, czyli konieczność znalezienia oszczędności wysokości ponad 11 mld euro.

Szybkość podejmowania decyzji rozłościła jednak jeszcze bardziej związkowców, którzy oskarżyli rząd o zrywanie tradycji dialogu społecznego, która zakłada przyjmowanie prawa na drodze często czasochłonnych konsultacji trójstronnych między pracodawcami, pracownikami i rządem.

Czwartkowy strajk jest drugą tego rodzaju akcją protestu przeciwko środkom oszczędnościowym planowanym przez nowy rząd, wyłoniony po ponad 540 dniach negocjacji. Na początku grudnia w Brukseli na ulice wyszło ok. 50 tys. Belgów. Tym razem nie przewidziano manifestacji. (PAP)

Holandia: Globany Dzień na rzecz Imigrantów

2011-12-21T14:43:00.001-08:00

W związku z globalnym dniem imigranta/imigrantki w Holandii odbyła się akcja boats4people, czyli łodzie/statki dla ludzi. Siedem łodzi wypełnionych aktywistkami/aktywistami podpłynęło do ogromnego więzienia/obozu internowania, gdzie imigranci są siłą przetrzymywani przez władze państwowe. Akcja miała na celu wyrażenie solidarności z uwięzionymi. Stróże bezprawia blokowali port, gdzie się znajdują statki z wiezieniem dla imigrantów. Pasażerowie trzech łodzi dostali po 420 euro kary pieniężnej. Mimo tego akcja była dużym sukcesem. Nagłaśniała także akcję boats4people, która odbędzie się na Morzu Śródziemnym w lipcu następnego roku.

Film z akcji z napisami angielskimi poniżej

https://www.youtube.com/watch?v=FI6ihPNyq0o&feature=player_embedded#!

Warszawa: Ponowne otwarcie Baru Prasowego

2011-12-21T14:41:00.001-08:00

Wczoraj odbyła się akcja ponownego otwarcia Baru Prasowego. Mleczny Bar Prasowy przez kilkadziesiąt lat otwarty był przy ul. Marszałkowskiej, gdzie służył okolicznym mieszkańcom. Niedawno został zamknięty z powodu wysokiego czynszu. Wielu Warszawiaków obawia się, że w tym miejscu powstanie kolejny bank lub ekskluzywna restauracja. Nikt nie pytał ich o zdanie w sprawie potrzeby istnienia takiego baru (a jest ich coraz mniej).

Z tego powodu aktywiści i aktywistki postanowili otworzyć bar na nowo w proteście przeciwko podwyżkom czynszów, eksmisjom i zamienianiu miasta w kapitalistyczną firmę goniącą za wąsko rozumianym zyskiem. Poniżej relacja z wydarzenia napisana przez aktywistów:

19 grudnia 2011 roku my, mieszkańcy i mieszkanki Warszawy wspólnymi siłami ponownie otworzyliśmy Bar Prasowy przy ulicy Marszałkowskiej. Bar odwiedziło ponad 400 osób, wydaliśmy ok 250 posiłków. Dobitnie świadczy to o tym, że bar mleczny w tym miejscu jest potrzebny. Powodzenie akcji to dowód na to, iż mieszkańcy/ki Warszwy mają dość ignorancji władz i żądają większego wpływu na urbanistyczne decyzje.

Lokal był i jest własnością miasta, czyli Nas - jego mieszkańców. Dowiedliśmy, że potrafimy się zorganizować by wyrazić nasz sprzeciw wobec likwidacji miejsc mających społeczny charakter.
Zamknięcie Baru jest stratą dla wszystkich Warszawiaków. W procesie zarządzania miastem musi być brana pod uwagę funkcja społeczna miejsc. To ona powinna decydować o wysokości czynszów.

Dlatego chcemy, aby miasto prowadziło politykę odpowiadającą potrzebom wszystkich ludzi. Sprzeciwiamy się zarządzaniu miastem jak firmą. Czas by władze miasta zaczęły na poważnie traktować potrzeby mniej zamożnych i mniej wpływowych mieszkańców.

Bar został otwarty ok. godziny 13.00. Bardzo szybko po otwarciu zapełnił się ludźmi. Zainteresowanie barem i jedzeniem było duże. "Prasowy" jest naprawdę potrzebny, i pełni ważną funkcję dla okolicznych mieszkańców.

Menu było różnorodne, potrawy smakowały wszystkim gościom. Podczas posiłków stworzyliśmy grupę, która jest odpowiedzialna za napisanie petycji do władz, oraz stworzyliśmy manifest.

Przedstawiciele ZGN odwiedzili bar ok godziny 16.00. Najwyraźniej zaszkował ich fakt iż obywatelska akcja cieszy się znacznie większym poparciem społecznym, niż większość ich decyzji. Około godziny 16.30 zawiadomili policję o akcji odzyskiwania baru. Funkcjonariusze po przybyciu na miejsce nie chcieli nawiązać dialogu, ani mediować - po prostu czekali na wsparcie z komendy. Tuż przed godziną osiemnastą pojawiło się ok 50 policjantów i policjantek, którzy, uzbrojeni po zęby, starali się otoczyć kordonem bar mleczny. Dzięki szybkiej reakcji, uczestnikom i uczestniczkom akcji, udało się opuścić teren baru. Skutkiem akcji policji było spisanie danych dwóch, bądź trzech, przypadkowych osób.

Przypadki łamania prawa przez deweloperów i 'przedsiębiorców' są traktowane przez władze lekceważąco i pobłażiliwe - o czym można przeczytać np tu http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34889,10522935,Stuletnie_zabytkowe_... Ponowne otwarcie baru, czyli słuszna akcja społeczna (prowadzona w granicach prawa) spotyka się z nad wyraz szybką i brutalną reakcją. W wspomnianym powyżej artykule, inwestor zniszczył zabytkowe koszary, za co nie spotkała go żadna kara, a policja interweniowała dopiero na zgłoszenie dokonane przez sąsiadów. Poniedziałkowa akcja w barze z szacunkiem odniosła się do dziedzictwa kulturowego Warszawy, oraz była odpowiedzią na realne potrzeby mieszkańców. Natychmiastowa reakcja władz nie pozostawia żadnych złudzeń. Zamiast jakiejkolwiek próby dialogu - nasłanie uzbrojonej po zęby policji, zamiast wysłuchania potrzeb mieszkańców - zamknięcie baru i przegonienie ludzi. Tym samym przedstawiciele władz Warszawy udowodnili, że potrzeby ludzi są dla nich dużo mniej istotne niż współpraca z łamiącymi prawo inwestorami i deweloperami. Policja nasłana dziś na bar "Prasowy" znacznie bardziej przydałyby się na Pradze, aby bronić tamtejszych lokatorów przed spaleniem ( http://warszawa.ngo.pl/wiadomosci/710281.html ).

Planowaliśmy otworzyć bar na dłużej, co najmniej tydzień. Chcieliśmy, aby "Prasowy" wrócił do życia, prowadzony przez obywatelski komitet. Niestety, ze względu na agresywną i skandaliczną reakcję władz nie jesteśmy w stanie zapewnić kiedy dokładnie bar zostanie otwarty. Prosimy zaglądać na stronę, o wszystkim będziemy informować na bieżąco.

Strona akcji: http://prasowy.waw.pl

"Polska Delta Nigru" - zablokowana konferencja na temat wydobywania gazu łupkowego "Shale Gas World Europe 2011"

2011-12-05T11:19:00.001-08:00

Na przełomie listopada i grudnia 2011, prezesi największych spośród koncernów wydobywczych, przybyli do hotelu Intercontinental w Warszawie na konferencję "Shale Gas World Europe 2011". Grupa ludzi sprzeciwiających się działalności koncernów łupkowych przerwała fetę, skutecznie blokując inauguracyjną przemowę konferencji.

Poniższy film nie chce być jedynie dokumentacją zdarzenia- wolą autorek jest zainspirowanie ludzi do aktów obywatelskiego nieposłuszeństwa wobec erozji demokracji w kraju.

Zobacz też: Oświadczenie prasowe | Relacja uczestnika | Opowieść jednej z zatrzymanych | Archiwalna relacja na żywo

Wydobycie gazu łupkowego ("szczelinowanie"), zostało zakazane w wielu regionach wobec szkód społecznych i środowiskowych, jakie przynosi. Moratorium na szczelinowanie ogłoszono m.in. w Quebecu (Kanada), amerykańskich stanach Nowy Jork, Maryland, New Jersey, Delaware, a także we Francji, RPA, itd.

Oszacowano, że Polska ma największe pokłady gazu łupkowego w Europie. Stąd, międzynarodowe korporacje znane z łamania praw człowieka na całym świecie, wywierają ogromny nacisk na nasze władze i lokalne społeczności w celu zmiany prawa na swoją korzyść i maksymalizacji zysków.

Protesty mieszkańców są ignorowane.

"Polska Delta Nigru" - zablokowana konferencja "Shale Gas World Europe 2011" from frack you pl on Vimeo.

http://vimeo.com/33141308

Niemcy: Gwałtowne protesty przeciw transportowi odpadów nuklearnych

2011-11-28T12:48:00.001-08:00

W sobotę niemiecka policja użyła armatek wodnych i gazu łzawiącego by rozproszyć ok 300 demonstrantów, którzy zaatakowali oddziały mundurowych kamieniami i fajerwerkami, podczas przerwanej próby fizycznego zablokowania trasy transportu odpadów nuklearnych przez teren północnych Niemiec.

Wcześniej przeszło 50 aktywistów starało się sabotować torowisko, którym w ten weekend planowany jest przejazd transportu odpadów radioaktywnych do magazynu w pobliżu miasta Gorleben. Z kolei w mieście Dannenber (położonego nieopodal Gorleben) ok 20 tys. demonstrantów przeprowadziło pokojowy protest przeciwko temu transportowi.

W trakcie trwania pokojowego wiecu, na północny-wschód od Dannenber grupa blisko 2 tys. osób przedarła się przez policyjne linie i wykorzystując otaczający teren gęsty las, utrudniający działania policji, rozpoczęła okupację torowiska.

Dzień wcześniej, w piątek, grupa ok 200 protestantów starła się z policją, w wyniku zajść 20 funkcjonariuszy zostało rannych.

Pociąg złożony z 11 wagonów wypełnionych radioaktywnymi odpadami nuklearnymi, pochodzącymi z zakładu La Hague we Francji, wjechał do Niemiec w piątek. Transport był znacznie opóźniony z powodu uszkodzeń torów, jakich w ramach sabotażu dokonali francuscy aktywiści antyatomowi.

Protestujący przeciwnicy atomu twierdzą, że składowiska w Gorleben, w których przechowywane są odpady, nie są w pełni przystosowane i całkowicie bezpieczne.

W Niemczech panują silne nastroje antyatomowe. Świadomość i sprzeciw wobec atomu pojawił się w roku 1986, po katastrofie Czarnobylskiej. Od tamtego czasu lobby przeciwatomowe prężnie się rozwija, rosnąc w siłę. Coroczne transporty nuklearnych odpadów z Francji do Niemiec są przyczyną masowych protestów oraz sabotaży linii kolejowych, co powoduje trzymanie w tajemnicy dokładnych tras przejazdu składów wiozących radioaktywne śmieci oraz mobilizację wielkich sił policyjnych do pilnowania trasy przejazdu

Egipskie społeczeństwo powstało ponownie, by dokończyć swoją rewolucję

2011-11-25T13:09:00.001-08:00

Setki tysięcy Egipcjan walczy obecnie na ulicach całego Egiptu przeciwko represjom i uciskowi stosowanym przez juntę wojskową, która początkiem br., w wyniku obalenia dyktatorskich rządów Mubaraka, przejęła władzę zwierzchnią w kraju. Jest to prawdziwy i autentyczny bunt większości spośród uciskanych Egipcjan, skierowany przeciw władzom wojskowym, nie zaś walki pomiędzy fundamentalistami islamskimi a wojskiem, jak sugeruje część korporacyjnych mediów. Członek kolektywu „Anarkismo.net” udał się do centrum wydarzeń, by porozmawiać z egipskim anarchokomunistą Yasser’em Abdullah’em, członkiem egipskiego Ruchu Wolnościowego Socjalizmu, który przekazał na ręce naszego wysłannika swoje oświadczenie, zawierające m.in. kompleksową analizę obecnej walki i stanu sprzed wybuchu obecnej fali niezadowolenia, opisującą także niezbędny do przeprowadzenia gruntownej rewolucji potencjał obecny wśród egipskiego ludu.

Z chwilą upadku dyktatorskich rządów Mubaraka w lutym br., Egipt rządzony jest przez juntę wojskową (SCAF), która wbrew pozorom główne struktury poprzedniej dyktatury pozostawiła nietknięte. Protesty społeczne i strajki pracownicze spotykały się z niebywałą przemocą ze strony wojska, działania związków zawodowych zaczęto regulować drakońskim prawem, praktycznie uniemożliwiającym jakiekolwiek działania na szerszą skalę, tortury praktykowane są na porządku dziennym, a represje, kierowane przeciw biorącym udział w lutowym powstaniu członkom powstańczych bojówek, były stosowane selektywnie. W ramach stosowania anty-rewolucyjnych sankcji ok. 12 tys. ludzi stanęło przed sądami wojskowymi, co miało w zamierzeniu zdeprecjonować i umniejszyć znaczenie powstania egipskich mas przeciwko dyktaturze. Wszystko to dzieje się równolegle ze sztucznie podsycanym sekciarskim konfliktem pomiędzy chrześcijanami a muzułmanami, który jest eskalowany w celu odwrócenia uwagi od rzeczywistych problemów nękających egipskie społeczeństwo.

W miniony piątek masy ludzi ponownie przejęły w swoje władanie plac Tahrir, domagając się ustąpienia rządów wojskowej junty SCAF-u, dokładnie w momencie, gdy ta była w trakcie wprowadzania nowego prawa powiększającego przywileje i umacniającego władzę junty. Całe spektrum polityczne, ze szczególnym uwzględnieniem Bractwa Muzułmańskiego (które od czasu wejścia w tajne i niejawne układy ze SCAF znacznie ucichło) wyszło tego dnia na ulice wraz z ludźmi, czego przyczyną najprawdopodobniej są zaplanowane na 28. listopada wybory. Jednocześnie wszystkie frakcje polityczne obawiają się, że niezależnie od wyniku nadchodzących wyborów, władzę przejmie „feldmarszałek” Tantawi, przywódca SCAF. Sam SCAF przyjął już zawczasu dekret dający wojskowym prawo weta wobec nowo ustanowionej konstytucji, skonstruowanej przez wybrany i utworzony w ciągu tygodnia od wyborów rząd.

Piątkowe protesty wszystkie światowe media ochrzciły mianem starć między członkami Bractwa Muzułmańskiego a żołnierzami SCAF. Jednak rzeczywiste starcia rozpoczęły się dopiero nazajutrz, w sobotę, kiedy grupa ok. 200 zagorzałych rebeliantów z placu Tahrir została brutalnie zaatakowana przez policję. Była to iskra, która ponownie rozpaliła żywy ogień gniewu wśród protestujących, kropla która przelała czarę goryczy i wyciągnęła z mieszkań setki tysięcy, jeżeli nie miliony ludzi, którzy ponownie przejęli ulice egipskich miast. Trwające walki oraz starcia nie mają nic wspólnego z politycznym islamem, podobnie jak nie miały z nim związku podczas wybuchu rewolty 25. stycznia. Aktualne protesty prowadzone są z udziałem tych samych ludzi, którzy wzniecili rewoltę w styczniu i lutym, którzy dopiero stosunkowo niedawno zdali sobie sprawę z antyrewolucyjnego i antyspołecznego charakteru dzierżącej władzę armii, dość nieudolnie maskującej prawdziwe intencje pod kamuflażem „pronarodowej” aury.

W tej chwili walki uliczne rozgrywają się na ulicach wszystkich większych miast w Egipcie, włączając w to przede wszystkim Kair, Port Said, Aleksandrię i Suez. Na południu kraju odbywają się masowe demonstracje, również tam odnotowano starcia z represyjnymi oddziałami SCAF-u. Atakowane są posterunki policji, na głównych arteriach i największych ulicach wzniesiono barykady. Jednocześnie trwają surowe represje wobec manifestantów: na ten moment (tłumaczony tekst ukazał się na stronie anarkismo.net 21 listopada - przyp. red.) co najmniej 6 osób zginęło, ponad 1 tys. zostało poważnie rannych w atakach przeprowadzanych przez wojsko i znienawidzone przez lud CSF (Centralne Siły Bezpieczeństwa - przyp. red.) czyli trzon represyjnych oddziałów Mubaraka.

Kilka godzin temu (przed napisaniem tego tekstu), okupujący plac Tahrir zostali brutalnie spacyfikowani i siłą częściowo usunięci z zajmowanego placu. W użyciu były opancerzone pojazdy, gazy bojowe (ofiarowane ongi dzięki „uprzejmości” prezydenta Obamy), oraz serie maszynowo wystrzeliwanych kul gumowych a także ostrej amunicji. W tej chwili (23.30 czasu lokalnego) demonstrantom ponownie udało się odzyskać plac Tahrir, symboliczne miejsce trwającej rewolucji jednoczące rebeliantów. Tłum skanduje: „Obalić SCAF, obalić Tantawiego!”

O godz. 12 w południe mieliśmy okazję porozmawiać osobiście z Yaser’em Abdullah’em, który wyjaśnił nam co zaszło na ulicach Kairu. Jego doniesienia z pierwszej ręki odnośnie wydarzeń w Kairze są żywym dowodem, że duch rewolucji wśród zbuntowanych mas jest silny i ma się dobrze, oraz że najbliższe dni powinny być kluczowe dla arabskiej rewolty. Pamiętajcie, potrzebne są wszelkie formy solidarności z naszymi towarzyszami i towarzyszkami walczącymi w północnej Afryce o wolność.

José Antonio Gutiérrez D.
20 listopada 2011

Pod spodem zamieszczamy przetłumaczoną rozmowę z Yasser’em Abdullah’em.

Jose Gutierrez: Co się wydarzyło w ciągu ostatnich kilku dni na Kairskim placu Tahrir? Kto dokładnie wyszedł na ulice i jakie są konkretne powody trwającej walki?

Yasser Abdullah: Na kilka dni przed piątkiem (18 listopada) rodziny ofiar styczniowo-lutowej rebelii i męczenników tamtych dni rozpoczęły pokojowy, siedzący protest okupacyjny placu Tahrir, domagając swoich praw i ukarania sprawców wielu ofiar śmiertelnych podczas burzliwych starć w lutym br. Po blisko dziesięciu miesiącach od tamtych krwawych zajść, od momentu kapitulacji Mubaraka, żaden z winnych strzelania i mordowania demonstrantów nie został ukarany. Ponadto w lipcu wojskowa junta SCAF utworzyła fundusz wartości 200 mln funtów egipskich (ok. 25 mln euro) o wymownej nazwie „Fundusz Na Rzecz Ofiar i Męczenników Rewolucji”, mający rzekomo rekompensować rodzinom ofiar utratę bliskich i inne poniesione straty, lecz jako można było się spodziewać, był to jedynie zabieg propagandowy: SCAF oraz rząd Sharaf’a łaskawie zaoferował ofiarom niedawnego przewrotu pracę w branży śmieciarskiej, głównie na stanowiskach szeregowych śmieciarzy, co wśród objętych „programem pomocy i zadośćuczynienia” wywołało poczucie upokorzenia. Potraktowano ten zabieg jako dodatkową, z premedytacją zastosowaną zniewagę wobec tych, którzy upomnieli się o swoje prawa. W związku z tym rozpoczęli strajk okupacyjny żądając nowych rozwiązań, szanujących ich godność.

Na piątek zaplanowany był „Marsz Miliona”, którego uczestnicy domagają się zniesienia zwierzchniej władzy junty oraz zakończenia rządów wojska i tzw. tymczasowych władz cywilnych jeszcze przed kwietniem 2012 r. Po zakończeniu „Marszu”, strajk okupacyjny na placu był kontynuowany, z kolei drugi marsz, zorganizowany przez partie islamskie, wyłamał się z ogółu pozostałych protestów. Ugrupowania islamskie potępiają otwarcie większość protestów i okupacji, chcąc ubijać polityczny kapitał przed zaplanowanymi na 28 listopada wyborami. W efekcie tych zabiegów protest okupacyjny na placu stopniał do raptem kilkudziesięciu osób.

19. listopada, w sobotę o godz. 11 przed południem, Centralne Siły Bezpieczeństwa (tzw. Policja cywilna) rozpoczęły szturm na okupujących plac Tahrir. Ok. 200 najodważniejszych osób postanowiło odeprzeć atak i starło się z siłami CSB. W reakcji oddziały CSB zaatakowały zebranych znaczną ilością granatów z dymem łzawiącym i skierowały w ich stronę bojowy wóz opancerzony, który część demonstrantów zaatakowała i obległa. Po chwili przyłączyli się do nich inni protestujący, coraz więcej z nich włączyło się w walkę w celu odparcia sił CSB. I tak to się mniej więcej zaczęło. CSB falowo atakowało plac, gdy na niego wtargnęli, my szybko go odbiliśmy. Utrzymali plac jedynie na pół godziny, po czym wspólnymi siłami odzyskaliśmy go z powrotem i okupujemy skutecznie do teraz. W tej chwili - 20 listopada, godz. 12 w południe, wciąż trwają starcia między protestującymi a jednostkami CSB i ich sekcjami funkcjonariuszy w cywilu.

J.G.: Bractwo Muzułmańskie było do niedawna sprzymierzeńcem i sojusznikiem władz tymczasowych Egiptu… Dlaczego więc, jak donoszą światowe media, teraz biorą czynny udział w ulicznych starciach z policją?

Y.A.: Po referendum w sprawie zmiany konstytucji przeprowadzonym 19 marca Bractwo Muzułmańskie oraz pozostałe liczące się siły islamskie, sprzymierzyli się ze SCAF. 20 marca Szejk Salafi stojąc przy urnie na głosy, wrzucając do niej swoją kartę powiedział w obecności mediów „tak dla islamu”. Islamiści nie postrzegali referendum jedynie jako drogi do nowelizacji konstytucji, lecz jako szansę dla islamu, dla którego poparcie widzieli odzwierciedlone w opiniach ludzi, w ich decyzjach podczas głosowania. Twierdzili, że ludzie poprą ich pomysły, gdyż reprezentują islam, całe referendum zaś traktowali w kategoriach sprawdzenia społecznego poparcia dla swojego obozu. Począwszy od marca islamiści stanęli ramię w ramię w sojuszu z SCAF, potępiając wszelkie wystąpienia przeciwko nim. Było to częścią dobrze zaplanowanej gry, prowadzonej w celu zwiększenia swoich szans w przyszłych wyborach oraz, w przypadku wygranej, wyrobienia dobrych relacji z armią.

Jednak czas zweryfikował ich zamiary. W tej chwili Bractwo Muzułmańskie czuje się oszukane i wykorzystane przez SCAF, oskarżając ich o to, że wykorzystali pozycję i wpływy Bractwa tylko w celu umocnienia swojej władzy i pozycji w Egipcie. W rzeczywistości stosunki między Bractwem a juntą porównać należy do dwóch skłóconych braci, którzy będą wyrzucać sobie prosto w twarz wzajemne oskarżenia i żale, ale nigdy nie będą ze sobą naprawdę walczyć. Obecne wystąpienia i starcia uliczne nie mają tak naprawdę nic wspólnego ani z Bractwem, ani jakimkolwiek innym islamskim ugrupowaniem, ani nawet żadną inną partią niezależnie od jej orientacji politycznej.

Większość partii w tej chwili nie skupia się na tendencjach rewolucyjnych, udając że tego tematu nie ma. Właściwie jedynie lewicowa koalicja zapowiedziała, że zastanawia się nad oficjalnym bojkotem nadchodzących wyborów. Wszystkie pozostałe ugrupowania jednak skupiają całą swoją uwagę na listopadowych wyborach i nie przyłączyły się do okupacji oraz protestów mających właśnie miejsce na placu Tahrir. Na placu Tahrir obecnie przeważają przedstawiciele głównych sił rewolucyjnych, a także niezrzeszona w żadnych partiach czy oficjalnych grupach młodzież. Są oni zdeterminowani i gotowi walczyć o uzyskanie swoich praw. Są tam, by bronić rewolucji przed sztucznie wywoływanymi podziałami.

Wszystkie partie polityczne swoje wysiłki zamiast na ludziach i ich słusznej walce, skupiają na próbach utworzenia korzystnego i stabilnego sojuszu z juntą wojskową, by w razie wygranych wyborów, poprzez ugruntowany sojusz z SCAF wzmocnić swoją pozycję u władzy. Podsumowując, twierdzenie, że protesty, okupacje czy starcia inicjują jakieś partie polityczne, Bractwo Muzułmańskie czy jakieś inne formalne siły polityczne jest niczym innym, jak obłudą i wielkim kłamstwem rozpowszechnianym przez media korporacyjne.

J.G.: Czy w całej tej wielopłaszczyznowości trwającej rewolty istnieje jakiś realny potencjał do powstania ruchu ludowego? Myślisz, że armia będzie starała się konsolidować siły i wzmacniać swą pozycję, czy jednak nastąpi wzmożona fala odrodzonej rewolucji?

Y.A.: Sądzę, że w tym momencie potencjał do powstania silnego ruchu ludowego jest bardzo wysoki. 19. listopada poczułem się, jakby przeniesiono nas z powrotem w dzień 25. stycznia. Najpopularniejszymi obecnie pieśniami śpiewanymi przez rebeliantów są „Precz z rządami armii” oraz „Lud domaga się skasowania reżimu”. Mimo że Kair to centrum wydarzeń, również w innych miastach Egiptu sporo się dzieje. Do intensywnych starć doszło także w Suezie i Aleksandrii. Dotychczasowy, znany nam bilans strat (stan na południe dnia 20 listopada), to 1 ofiara śmiertelna w Kairze i dwójka martwych w Aleksandrii… Aktualnie planujemy przeprowadzenie na terenie całego Egiptu dnia akcji bezpośrednich wymierzonych w siły SCAF.

Z planowanymi akcjami nie mają nic wspólnego żadne polityczne ugrupowania. Można zauważyć w tym chaosie zjawisko bardzo pozytywne. Mianowicie wielu ludzi zdaje się wreszcie zrozumiało, zdało sobie w końcu sprawę, że ich siła leży w grupie pozbawionej wodza, że siłą jest kolektywny ruch zbiorowy. Przejrzeli na oczy, dostrzegli w partiach politycznych zdrajców, którzy całe swoje wysiłki i uwagę skupiają na walce o parlamentarne stołki i stanowiska. Nie wydaje mi się, by w takich okolicznościach junta miała jakieś realne szanse, aby wzmocnić swoją władzę. Są teraz w nie lada tarapatach. Z jednej strony „sojusznicy” junty obiecują i deklarują, że za okazane im poparcie po wyborach podzielą się z nimi władzą, z drugiej strony na ulicach szaleje rewolucja i masy solidnie wkurzonych i zdeterminowanych ludzi, którzy będą starać się kontynuować i pchać rewolucję do przodu. Myślę, że w ciągu kilku następnych dni będziemy świadkami skomasowanych i wzmożonych akcji wymierzonych przeciwko SCAF.

Za: anarkismo.net
Tłum.: Jaromir

Wściekłość po polsku (11.11.11)

2011-11-14T09:04:00.000-08:00

Gdybyśmy na demonstracji zorganizowanej przez lewicę albo anarchistów zobaczyli płonący samochód TVN'u albo rozbite pojazdy prewencji – bylibyśmy całym sercem i rozumem z tymi chuliganami. W obecnej sytuacji nie możemy tak postąpić. Nie dlatego, że część z tych osób napadała i napada na nas i naszych przyjaciół, znajomych, że miejscem jakie nam znajdują w swoim systemie jest gałąź najbliższego drzewa albo jakaś latarnia – chociaż to pewnie w jakimś stopniu rzutuje na „sympatię". Nie dlatego, że to „prawica", ale dlatego, że były to działania w ramach dyskursu prawicowego, to znaczy, były wyrazem praktyki, którą trzeba rozpatrywać w określonym polu ideologicznym. A pole to nie jest złe dlatego, że jest „prawicowe", ale ze względu na „cechy" czy też „strukturę" tego pola. Problemem nie jest więc, „przejecie sterów przez lewicę" (T. Kochan), ale ulokowanie działań w innym polu ideologicznym, gdzie symboliczne akty nabierają innej treści i prowadzą ku innej rzeczywistości.

W Polsce gniew zagospodarowuje jedynie prawica, od skrajnej po mniej skrajną operując podobnym zestawem haseł, wrogów i określonymi sposobami wyjaśniania wydarzeń. Ukierunkowując go w rejony, gdzie może znaleźć tymczasowe ujście, ale w żaden sposób nie narusza podstaw wykluczenia i marginalizacji na jaką skazywani są w neoliberalnej organizacji społeczeństwa coraz szersze rzesze ludzi. Zaczynając od koncentracji na problemach związanych ze stylem życia, obyczajowych, przez krytykę demokracji, po problemy gospodarcze – wszędzie snuje się trup wydzielający oduczający smród. Można powiedzieć, że pole ideologiczne prawicy maskuje, zaciera i odwraca znaczenia ustawiając problemy w perspektywie, która uniemożliwia ich rozwiązanie. Zanurzeni w tym polu młodzi ludzie mogą znaleźć jedynie tymczasowe pocieszenie, transgresje (którą równie dobrze doświadczyć można na zadymie po meczu czy na ulicy z przypadkowymi „frajerami"). Konflikt klasowy przybiera więc formę zamaskowaną, w której nie może wyrazić się jako on właśnie. Takie zamaskowanie konfliktu, niemożliwość jego artykulacji w właściwym dlań języku, czy dokładniej polu ideologicznym, sprawia że ulega on transformacji, „wypaczeniu". Obiektywne sprzeczności zostają przełożone na „lokalność" danej ideologii, ustanawiając „interesy" w poprzek konfliktu – w samym łonie wykluczonych, zmarginalizowanych, pozbawionych perspektyw młodych (i nie tylko) ludzi. Jednocześnie prawica przekłada część gniewu na poziom „polityczny", wykorzystując siłę ulicy w walce o władzę.

Zaczynając od Solidarności (D. Ost) poprzez PiS z ich narracją polski solidarnej, postulaty ludzi pracy, konflikty na osi pracownicy – kapitał, przyjmowały formę antykomunistyczną, przekształcane były przez liderów tak aby służyły grom partyjnym. Snując mity zdrady 1989 roku, jakiś „pozostałości dawnych elit", wskazywano, że problemy wiążą się z określonym składem osobowym, z brakiem realnej transformacji, a nie z tym, że transformacja była tym czym była, czyli przejściem od określonego sposobu akumulacji kapitału do innego. Solidarność podobnie jak PiS starają się nie dopuścić do pojawienia się języka klasowego i praktyk walki klasowej. Artykulacji interesów pracowników, jako pracowników właśnie. Dodatkowo ruchy nacjonalistyczne, faszystowskie, przechwytując niekiedy, a la Duce, część postulatów skrajnej lewicy, ruchu antyglobalistycznego, udało się zatrzeć klasowy i emancypacyjny charakter tych postulatów, ich antykapitalistyczną wymowę, wprowadzając na to miejsce pro-narodową perspektywę[1] , koncepcje spiskowe, itd. Szowinistyczna narracja „buntowników" rozbija jedność ruchów protestu, które rodzą się na całym świecie, starając się odrzucić globalizację neoliberalną.

„Magiczna sztuczka" prawicy to ujmowanie konfliktów na tle obyczajowym, czy kulturowym. W sytuacji rosnących cen, wyrzucania ludzi z mieszkań, ograniczania wolności obywatelskich, postępującej oligarchizacji współczesnego kapitalizmu, prawica podnosi problem gejów czy ruskich, żydów, itd. w zależności od koniunktury. Lub w inny sposób „indywidualizuje" społeczne problemy. Przykładowo: przyczyną kryzysu w Polsce są określone elity, które nie są prawdziwymi Polakami. Kiedy zastąpią ich prawdziwi Polacy, jak np. Korwin-Mike, to wszystko będzie dobrze. On wszak wie co z biedą zrobić i skąd się bierze. A bierze się z lenistwa, roszczeniowej postawy.

Szereg osób zostaje przekonana przez narrację prawicową. Prawica w przeciwieństwie do anarchistów posiada jedne atut: daje „płacę ideologiczną" (M. Starnawski). W całej nędzy pozostaje chociaż jedna rzecz na bazie której można budować poczucie godności – przynależność narodowa/rasowa. Koszta tej iluzji są jednak olbrzymie – skazują na nieustanne podporządkowanie i brak godności ludzkiej ustanowionej na realnych (materialnych) fundamentach.

Co najgorsze, znaczna część lewicy, została również wciągnięta w pole ideologiczne prawicy, grając wyznaczoną rolę i podejmując praktyki bezpieczne dla neoliberalizmu. Przykładem może być afera z krzyżem, podczas której rząd bez oporu podniósł jeden z niesprawiedliwych, uderzających w każdego z nas podatków (VAT). Obrazuje to, jak konflikt obyczajowy prawicy i lewicy, umożliwi bezkonfliktowe ataki kapitału na ludzi. Lewica obyczajowa jest równie pożytecznym idiotą kapitalizmu jak faszyści.

Wydaje siê nam, że słabość ruchu antyautorytarnego doprowadziła do oddania inicjatywy w ręce liberalnych działaczy, czy to z lewa czy z centrum a bezkrytyczne podążanie za postanowieniami koalicji w zasadzie spowodowało bezruch dla wszystkich, dosłowny – tkwienie z blokadą w miejscu, jak i mentalny – podporządkowanie ogólnym tendencjom społecznym i oczekiwaniom.

To wszystko dalej idąc jest odbiciem zmian które naszym zdaniem miały miejsce w łonie wspomnianym ruchu a blokada stanowi symbol „nędzy":

Po pierwsze, uznanie, że faszyzm to bojówki NOP, C18, itd., którzy są źli, ponieważ lubią Adolfa Hitlera, że faszyzm to „załamanie się cywilizacji", nie zaś integralny element państwa narodowego i systemu kapitalistycznego, ujawnienie logiki leżącej u podstaw. Tym samym walcząc z faszyzmem, maskują faszyzm i rozgrzeszają elity. Pomijajmy tutaj liberalną narrację merytokratyczną – czyli wprowadzania podziału na idiotów (faszystów) i mądrych (niefaszystów – z wykluczeniem antify, gdy ta gwałci zasady „dialogu"). Narrację stanowiącą jedno z narzędzi legitymizowania wykluczenia.

Po drugie, liberalizacja ujawnia się w koncentracji na obyczajowości i stylu życia z pomijaniem sfery ekonomicznej. Jest to zjawisko, które od zarania polskiego ruchu anarchistycznego w Polce po 1989 roku, sprawia, że staje się ono bezbronne w chwilach kryzysowych.

Z tym wykluczeniem ekonomii, które charakteryzuje również prawicę, ruch anarchistyczny staje się obrońcą panującego porządku społecznego, gdyż ten, bardziej od autorytaryzmu skrajnej prawicy, pozwala na „własne strategie" i „wybory życiowe", jak na przykład wegetarianizm. Pojawiają się w nim tendencje elitarystyczne, właściwe myśleniu kontrkulturowemu.

Anarchiści rzadko przemawiają swoim głosem, a brak własnego głosu sprawia, że wykluczeni lepiej odnajdują się w organizacjach prawicowych, niż w propagujących „styl życia swobodnego", który tak łatwo przejmowany jest przez główny nurt – i który praktykowany bywa przez elity, nie przez środowiska wykluczone. Ponadto, z przyczyn politycznych, cześć anarchistów przyjęła „koniunkturalną strategię" mającą na celu „oswojenie" anarchizmu – zamiast tego, mamy do czynienia z korupcją anarchizmu.

Antyfaszyści zwrócili uwagę na różnorodność, tymczasem kibice na wielkie sprzeczności tkwiące w społeczeństwie. W dniu „jedności narodowej" mieliśmy pokaz walk ulicznych, jakie rzadko widujemy na Polskich ulicach. Walk wskazujących na konflikt z władzą i elitami. Reakcja elit było odwołanie się do prawa „ostre karanie sprawców" i jego zaostrzenie. Reakcja liberalnych antyfaszystów wraz z mediami korporacyjnymi głosi „wielką kompromitację" prawicy. Jeżeli mówić o kompromitacji prawicy, to w tym znaczeniu, że odcięła się od aktów agresji. Namawiając najpierw do eskalacji konfliktu, potem wyparła się swoich „żołnierzy" - honorowo. To raczej kompromitacja liberalnej lewicy, która w obliczu przemocy ulicy mówi głosem elit – przedkładając „sukces medialny" nad „sukces polityczny".

Xavier stwierdza, że problem nie leży w „teorii", w przemianie „dyskursu". Otóż problem jest dyskurs, jako że nie jest on tylko słowami, ale określonymi praktykami. Jest praktyków, a takim samym stopniu, w jakim jest teorią. Oczywiście, z wielkim szacunkiem podchodzimy do praktyk lokatorskich, pomocy ludziom pracy, itd. Jest to najlepsze co ruch anarchistyczny spłodził. Niemniej, nie jest w stanie wydobyć się en masse, z liberalnej, wykluczającej ideologii, a tym samym zaproponować inne spojrzenie na problemy społeczne.

Zapominamy, że rok 1989 był symbolem nie tylko przejścia „od komunizmu do kapitalizmu", ale zmianami o charakterze globalnym w samym kapitalizmie. To przeniesienie kosztów na społeczeństwie, maksymalizacja zysku przez wzrost wyzysku, kurczenie się miejsc pracy powiązanych z „chudą" organizacją, jak również z rozwojem technologii. Zmiana organizacji produkcji wpłynęła na partycypację w zakładzie pracy, jak również w przestrzeni publicznej. Zmieniła układ sił między klasami pogarszając status życia szerokich mas. Są to zmiany strukturalne o globalnym charakterze. Jedną ze strukturalnych zmian jest wzrost bezrobocia młodych ludzi i McPraca, która nie pozwala na normalne życie.

W Polsce przemiany strukturalne przedstawiane albo jako „wypaczenia" (część lewicy) albo jako „spisek" (część prawicy). Brak pracy nad charakterem współczesnego kapitalizmu w obozie lewicy sprawia, że prawica spokojnie, bezczelnie, postuluje jako rozwiązanie dalszą liberalizację gospodarczą obarczając winą za „brak perspektyw" lewicę. Ta zaś wspomina coś o socjaldemokratycznych rozwiązaniach (nie patrząc na możliwość ich wprowadzenia w danym układzie sił) i „różnorodności". Prawica jest chyba bliższa prawdy, gdy mówi językiem wojennym (oczywiście być bliżej, nie oznacza, że jest się „w" i można całkiem dobrze się z prawdą wyminąć).

Można byłoby podziękować kibicom za spalenie samochodu TVN'u, za zakłócenie spokoju „zadowolonym". Niestety obawa, że wojna domowa w Polsce przybierze formę walki wykluczonych z wykluczonymi, bez naruszania podstaw neoliberalizmu jak również fakt, że w polu ideologii prawicowej dominuje pro-neoliberalne nastawienie (np. Nowa Prawica) pozostaje się jedynie martwić, że gniew blokowisk zredukuje co najwyżej populacje tychże. Tuskowi nic się nie stanie – zresztą to nie Tusk jako Tusk jest problemem. Poza tym, agresja ulicy wtoczona w kontekst faszystowski, z powiewającymi w tle „celtykami" i „swastykami" może zostać wykorzystana do zaostrzania prawa i autorytarnych rozwiązań, które utrudnią walkę ekonomiczną i działania antyrządowe[2].

Przemoc nas nie przeraża. Przeraża nas przemoc, która prowadzi do nikąd. Przeraża nas, że antyfaszyzm zostaje zawłaszczony przez Gazetę Wyborczą, zaś kontestacja systemu odbywa się w autodestrukcyjnych klimatach.

Piotr Urbański
Oskar Szwabowski

[1] Można powiedzieć, że perspektywa narodowa nie wyklucza antykapitalizmu, że niekiedy ruchy społeczne podnosiły oba postulaty nie staczając się na pozycje faszyzujące. Nawet jeśli, to, to, co w pewnych kontekstach historycznych może uchodzić za sensowną strategię, w innych będzie retro-utopią. Poza tym, samo podnoszenie kwestii abstrakcyjnego połączenia narracji narodowej i antykapitalistycznej jest zbyt „ogólne", nie jest w stanie wyjaśnić tego, co dzieje się w Polsce obecnie. Mamy tutaj przecież nie tylko narodową narrację suwerenności i samostanowienie, ale inaczej niż w narracji antykolonialnej zdefiniowanego wroga. Definicja ta osłabia jedność ludzi pracy (i tych pracy pozbawionych), uniemożliwi pewne reformy polepszające życie tychże (np. antyfeminizm prawicy, utrudnia walkę ekonomiczną kobiet).

[2]Przykładowo władze czekały tylko na pretekst, by wprowadzić planowaną od dawien nowelizację prawa o zgromadzeniach. Zresztą poza tym, narracja „antyfaszystowska", gdzie faszyzm zostaje zinterpretowany w sposób liberalny, ułatwi ograniczanie swobód obywatelskich i kryminalizację „ekstremy" – by elitą żyło się lepiej.

Naszą ojczyzną jest cały świat - czyli dlaczego nie zależy nam na państwie narodowym

2011-11-11T10:37:00.001-08:00

W dniu 11 listopada, wielu przyjedzie do Warszawy zaprotestować przeciwko ideologii nacjonalistycznej i jej rozmaitym przejawom. Jesteśmy wśród nich. Nacjonalizm, to ideologia, która wprowadza fałszywe podziały wśród ludzi, którzy powinni być ze sobą solidarni. Jednocześnie, wprowadza złudne przekonanie o jedności interesów wszystkich ludzi należących do jednej narodowości - tak jakby polski przedsiębiorca miał taki sam interes, jak polski pracownik. Ale pracownik, zmuszony sprzedawać swoją pracę za grosze, aby jakoś przeżyć, ma więcej wspólnego z pracownikami innych narodowości, niż ze swoim rodakiem - szefem.

Odrzucamy nacjonalizm, dlatego że odrzucamy pojęcie państwa narodowego i podporządkowania mu ludzkich istnień. Jedynym celem państwa narodowego jest dzielić, by skuteczniej rządzić.

Zamiast poddaństwa wobec państwa narodowego, wierzymy w międzynarodową solidarność z pracownikami z całego świata, zwłaszcza wtedy, gdy walczą o możliwość odzyskania kontroli nad własnym życiem.

Niepodległości narodowej nie można mylić z niezależnością. Cóż nam po niepodległości narodowej, skoro świat, który nas otacza należy do klas posiadających i nadal nie mamy innego wyjścia niż sprzedawać swoją pracę. Niepodlegli od czego? Zmieniliśmy barwy sztandarów, jednych panów zastępując drugimi.

Czy można mówić o niepodległości Polski, gdy kraj jest zależny od globalnych przepływów kapitału, od warunków wytyczanych przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy i dyrektywy Unii Europejskiej. Niepodległość jest złudzeniem, które ma nam zastąpić prawdziwą niezależność.

Dzisiejszy dzień, 11 listopada, jest dniem tylko jednej z wielu bitew o wolność, przeciw tyranom, spekulantom i wyzyskiwaczom. Ta walka musi być globalna, gdyż wszystkie problemy z którymi się borykamy są globalne. Żadnego z nich nie rozwiążemy w izolacji.

Nacjonalizm jest niezwykle dogodny dla klasy kapitalistów, gdyż dzieli tych, którzy mogliby się przeciw nim zjednoczyć i jednoczy z nimi tych, którzy mieliby powody, by z nimi walczyć.

Podczas demonstracji w dniu 11 listopada usłyszymy wiele pięknie brzmiących haseł o tolerancji i otwartości. Nie mamy nic przeciwko tolerancji i otwartości, ale to po prostu nie wystarczy. By skutecznie walczyć z rasizmem, nacjonalizmem i ksenofobią, konieczny jest frontalny atak na system dominacji kapitału, system który wytwarza ubóstwo i nędzę w każdym zakątku świata. Właśnie ten system powoduje, że ludzie stają do walki przeciw sobie, konkurując o coraz gorzej opłacane miejsca pracy, napędzając zyski jedynie dla nielicznych.

W dniu 11 listopada 2011 r. znów jesteśmy na ulicach, ale nasze hasła znów nie ograniczają się jedynie do odrzucenia faszyzmu. Naszym wrogiem jest nie tylko skrajna prawica, ale sama idea państwa narodowego i kapitalizmu. Globalny kapitalizm - wraz z państwami narodowymi, które są jego policją - nie jest niczym innym, jak faszyzmem pod inną postacią, który powoduje wielokrotnie więcej śmierci i zniszczenia, niż przemoc bojówek nacjonalistycznych.

Związek Syndykalistów Polski - Międzynarodowe Stowarzyszenie Pracowników

"Eksmisja PCH" - rozdział książki Abażura

2011-11-02T03:28:00.001-07:00

Ewikcja pachniało nią od samego początku naszego pobytu na PC Hoftstraat wiedzieliśmy że właściciel nie odpuści nam i za wszelką cenę będzie chciał się nas pozbyć. Była to sprawa prestiżowa chyba dla całego miasta Pozbyć się kraaków z PC chciało tego całe establiszmentowe towarzystwo które nas otaczało. Nie zrobiliśmy nic przeciwko sąsiadom poza byciem kraakami żadnych awantur byli u nas tylko raz po urodzinach Jacka ze skargą że dzieci nie mogły spać Wagner to nie najlepsza kołysanka. Stałem tak czasami w oknie swego pokoju wychodzącym na naszą ulicę i obserwowałem przechodniów na twarzach wielu z nich odczytać można było nienawiść może to za duże słowo oburzenie jest bardziej na miejscu Trudno było się im pogodzić z faktem naszej obecności w tak dystyngowanym miejscu nie mogli przejść nad tym do porządku że za zupełną darmochę siedzimy sobie na jednej z najdroższych ulic świata . Zbliżał się dzień inicjacji musieliśmy stanąć w obronie naszej blisko stuletniej perły wtulonej między hotele i Vondelpark . Wszystko bowiem ma swój początek i koniec postanowiliśmy więc że nasz koniec na najdroższej ulicy miasta przejdzie do historii. Musieliśmy twardo stanąć na nogach a jakie to było ciężkie po trzech miesiącach beztroskiego bawienia się miastem trzeba to przeżyć by sobie wyobrazić. Wszystko działo się po wspomnianych przeze mnie urodzinach Jacka może tydzień dwa tygodnie Jarzyn w tym czasie przechodził szczytowe momenty swej miłosnej przygody z Edy i miał w głowie wszystko poza przygotowywaniem domu do walki przemógł się jednak i sprawy sercowe przegrały na chwilę ze squaterskim obowiązkiem jaki przypadło nam dopełnić. Rewolucyjna muzyka zaczęła płynąć leniwie z głośników pełznąc po korytarzach i pokojach od piwnic po strych Śliczne piosenki taki set dodawał nam skrzydeł i był znakiem rodzącego się w umysłach obowiązku oporu. Ja wariowałem w tym czasie na punkcie Jeża oblegałem do upadłego tą twierdze nie do zdobycia. Piotrek malarz miał bzika na punkcie Ani z Sosnowca wszystkich nas jednoczyła choroba o jednej nazwie zadłużenie chroniczne paranoiczne mistyczne. Zaczeło się od okien na parterze Dawid z Wasylem, Radzikiem i chyba Piotrkiem z Lublina podprowadzili z pobliskiej budowy grubo ponad trzydzieści stempli budowlanych solidnych stalowych kilka z nich było wyposażone w specjalne łapy na zawiasie więc można było z tego zrobić naprawdę coś dobrego. Kiedy oni w pocie czoła kradli ten pożądany przez skłoterski stan materiał my bawiliśmy w Volcie na co tygodniowym Jam session. W ona na parterze poszły wszystkie rowerowe ramy i koła dobrze zaparte na krzyż X zdobycznymi stemplami Tak pozbyliśmy się zapasów sporej już rowerowni Materace sprężynowe mieliśmy ich chyba blisko pół setki dostaliśmy je z pobliskiego hotelu jakiś miesiąc wcześniej hotel sąsiadujący z nami robił wymianę łóżek wzięliśmy je za darmoche firma przeprowadzająca wymianę łożek zarobiła na utylizacji a my mieliśmy sporo dobrego materiału Poszedł on w okna na najwyższych kondygnacjach jak i w piwnicy od środka Okna od strony ogrody te w piwnicy przygotowaliśmy według najlepszych standardów Powstania Warszawskiego poszły w nie od zewnątrz wszystkie płyty chodnikowe takie trzydzieści na trzydzieści na pięć grube ze zdemontowanego chodnika w ogrodzie pomysł był mój wykonanie Piotrka z Lublina i Wasyla Robili to przez cały dzień i wyszło super. Parter i piwnica były gotowe w ciągu trzech dni w szóstkę zabarykadowaliśmy wielką kamienice na tyle na ile było to możliwe. Okna na wyższych kondygnacjach z powodu braku materiału świeciły pustkami trzeba było coś z tym zrobić i znaleźliśmy rozwiązanie. Nasi wrogowie też nie próżnowali spodziewali się oporu z naszej strony a zniszczenie naszego squatu było dla nich sprawą na tyle priorytetowa że na kilka dni przed dniem ewikcji pojawili się na naszej ulicy tajniacy ze sprzętem fotograficznym i robili zdjęcia wszystkim osobą wchodzącym do i opuszczającym dom Zabawa zaczynała się na dobre w oknach gdzie były luki w obronie od drugiego do trzeciego piętra na szyby nakleiliśmy setki plakatów z nieograniczonego źródła jakim był punkt plakaciarski Bodrika Mała firma plakatująca miasto dla której pracowali Jarzyn z Piotrkiem z Wrocławia wyposażyła nas w spory zasób plakatów z dwie setki do tego doszła jeszcze setka lub więcej aktów znalezionych na ulicy przy Amsterdamskiej Akademii Sztuk pięknych. Perła stała się fortecą i zajęło nam to trzy cztery dni wytężonej pracy by w bastion anarchizmu ja przepoczwarzyć. Przed akcją odbyła się odprawa i nowe squatowanie Jacek znalazł nowy dom wspaniała willę zaadoptowaną jako biurowiec na tyłach amsterdamskiego hotelu Marriott przy Tesselschadestratt 18 . Akcja odbyła się w piątek lub sobotę tuż przed nadchodzącą falą ewikcji która miał przewalić się przez miasto we wtorek . Nowy dom był za bogaty by mógł pozostać na dłużej ale nie spodziewaliśmy się że podzieli ten sam los co nasza perła tego samego dnia. Popełniliśmy błąd strategiczny ale tego wymagała od nas chwila. Za sąsiada przez kilka dni mieliśmy Tommy Hilfingera jego rezydencja sąsiadowała z naszym nowym domem prze ulice . Pamiętam że siedzieliśmy tak przed nową zdobyczą mocząc nogi w suchym basenie rzeźbie znajdującym się od frontu naszego nowego domu na ulicy umawialiśmy się na futbol ze świeżo poznanymi dzikimi skquotersami a Katka odśpiewała nam z balkonu wychodzącego na ulicę szlagier Madonny Nie płacz po mnie Argentyno Nie należeliśmy do żadnego z oficjalnych kraaków które dzieliły miasto na cztery części i ludzie od nich nie brali udziału w naszych akcjach . Jacek wraz z Nancy robił akcje we wszystkich dzielnicach nie zważając na polityczny podział miasta czasami zjawiał się też Elke ale z Elke to już inna bajka . Pływanie nie jest bowiem sztuką a kontakty polityczne z kraakspeekuurami to nieustanna sztuka pływania w polityce anarchistycznego ruchu

Art przed domem w którym na sucho moczyliśmy nogi suchy basen o wymiarach trzy na trzy metry nosi nazwę ''Pływanie nie jest sztuką'' Rzeźba z połowy lub końca lat dziewięćdziesiątych podsumowywała całą akcję i przygotowywała nas na jej następstwa. Pływanie w życiu to sztuka kompromisów a te prowadzą cię w sieć niedopowiedzeń rodzących kłamstwo Na kilka dni przed ewikcją Jacek zwołał wszystkich mieszkańców PC H do piwnicznej kuchni gdzie zagrał kilka ciekawych setów naprawdę dobrych muzyka płynęła przez nas . Odbyła się odprawa mieliśmy ustalić czy robimy wyżej opisaną akcję i kto zostaje na obronie przy PCH. Wszystko przebiegło by bez większych zgrzytów gdyby nie burda wywołana przez podenerwowanego Jacka i Darka panowie wyjaśnili sobie krótko kto rządzi w grupie Jacek wytarł zaskoczonym podchmielonym porciawą Darkiem podłogę i wróciliśmy do przerwanej dyskusji na temat ekipy zostającej na obronie Jarzyn stwierdził że zostaje na obronie i czym prędzej opuścił nas , pobiegł cieszyć się swą miłością. Ustaliliśmy w rytm granych przez Jacka setów że dzielimy się na trzy grupy Ja zajmuje dach z Dawidem Jarzyn broni z Piotrkiem malarzem pierwszego piętra a Wasyl z Piotrkiem od Ewy bronią odsłoniętej od strony ogrodu piwnicy. Po ustaleniu grup aresztantów przegłosowaliśmy akcję na Tesselschadestraat decyzja o robieniu tego numeru była spowodowana głównie chęcią przeniesienia rzeczy gdzieś blisko musieliśmy bowiem ewakuować cały dom w kilka dni przy pomocy towarowych rowerów i busa Jimiego . Ja miałem tylko ciuchy ale duża część ludzi miała troszkę więcej do zabrania .Ewakuacja domu trwała do samego ranka w dzień ewikcji 20 czerwca . Jacek obiecał nam że zorganizuje ludzi do pomocy przy barykadowaniu obietnice te pozostały jednak bez pokrycia. Wpadł ostatniej nocy tuż przed świtem wraz z Sarą i zapaliliśmy dobrego zioła wymieszanego z jeszcze lepszym haszem taki cukierek jak deser przed daniem głównym Przed nim odwiedzili nas jeszcze Griczman i Kelly przynieśli transparent z hasłem że jedna ewikcja będzie kosztować dziesięć nowych skłotowań Zawisł on na froncie budynku tuż pod czarnym sztandarem anarchii zatkniętym przez Jarzyna na jednym z haków służących do wciągania mebli. Griczman zrobił krótki film którego do tej chwili nie widziałem wiem jednak że kryje się gdzieś w jego przepastnych archiwach do dziś. Wróg policja pilnie obserwował poczynania czyniące z domu fortece na przemian kilku tajniaków fotografowało postępy barykadowania i wszystkie osoby opuszczające dom. Ostatniego dnia przygotowaliśmy sobie kryjówki na czas ostateczny naszej obrony i podzieliliśmy się na dwie a nie trzy grupy z naszego grona odpadł Piotrek z Lublina który w razie aresztowania ryzykował wydalenie do Polski gdzie groził mu proces za czyn rozbójniczy o ile dobrze pamiętam. Zanim to nastąpiło Piotrek zniknął z Jackiem na dobre kilkadziesiąt minut i wtedy ustalili że Piotrek jednak nie zostaje na obronie O trzeciej w nocy wszystko było już gotowe pozostało tylko zabarykadować drzwi frontowe i czekać na nieuchronny atak ze strony jednostek MI. Słodki dym melanżu opadał powoli nad jedną z dwóch schodowych klatek naszej fortecy. Jacek opuścił dom jako przedostatni po nim wyszedł Krzysiu zabierając ostatniego bakfitza z gratami . Było nas pięciu Dawid Jarzyn Wasyl Piotrek malarz i ja czekających na ostateczną rozgrywkę z siłami policyjnymi miasta . Przygotowaliśmy się tak dobrze do tego spotkania dom stał się jego niemym świadkiem Długo po akcji traktowany był przez turystów jako obiekt zachwytów i jedna z ciekawszych atrakcji Amsterdamu. W drzwi wejściowe poszło wszystko gdy ostatni z gości opuścił już nasze skromne progi trzy lub cztery grzejniki za nie kilkadziesiąt płyt chodnikowych i krawężników wszystko to zaryglowane ogromną krokwią konstrukcyjną zapartą o schody jednej z klatek . Pozostało tylko czekać i liczyć wolno płynące sekundy nieuchronnie zbliżające nas do rozwiązania zagadki jaką kryła przed nami zbliżająca się przyszłość te kilkanaście najbliższych godzin miało zaważyć na naszym losie przez najbliższe dni a być może i tygodnie. Nie dało się przewidzieć w jakim kierunku potoczą się wypadki czasu jaki był nam dany by zmierzyć się w imieniu anarchii którą reprezentowaliśmy z siłami monarchii z którą to było dane walczyć . Dwudziestego czerwca we wtorek przyszło nam spłacić dług zaciągnięty w środowisku i pokazać że jesteśmy że chcemy być jego pełnoprawną częścią. Dach był nasz i nasze było całe to przedstawienie Ja David i Piotrek stanęliśmy na nim dzień zapowiadał się słoneczny mięknie światło oświetlało nasz teatr zmagań. Obeszliśmy przyszły teatr zmagań i wróciliśmy do wnętrza budynku by ustawić barykady tak aby zmyliły one policję kiedy już dostanie się do środka. Walczyło tylko pierwsze piętro i dach Przed siódmą pojawił się zwiadowca z patrolu motocyklowego przejechał naszą zablokowaną od strony parku ulicą sprawdził stan budynku i po chwili odjechał basowy rytm silnika poniósł się za nim w kierunku Hobbemastraat gdzie zanikł w szumie budzącego się z wolna ze snu miasta . Zrobiliśmy sobie osłony twarzy z tego co było pod ręką moją była kominiarka wykombinowana z rękawa starego wojskowego lub policyjnego wełnianego swetra Dawid ubrał jakiś dziwny kombinezon o głowę osłonił na sposób arabski owinął ją białą chustą. Czekanie było najgorsze sen jego brak dawał się we znaki jednak przegrywał z podnieceniem jakie ogarniało nasze członki Spokój zachować spokój w takiej chwili kiedy biegnie się w nie znane bo wie się że twierdza musi upaść a jej obrońcy wraz z nią. My jednak wiedzieliśmy że twierdza upadnie ale jej załoga nie zostanie schwytana. Około dziewiątej weszliśmy na dach by zabawić na nim trochę dłużej pojawili się pierwsi dziennikarze z kamerami i ludzie z ruchu by dodać nam otuchy, panowaliśmy nad nerwami. David zagadnął młodego dziennikarza z kamerą myśląc ze ten jest z policji, zwymyślał go na wstępie od policyjnych pachołków. Młodzieniec jednak wytłumaczył mu że pracuje w telewizji i to jego drugi dzień pracy Dawidowi zrobiło się troszkę głupio przeprosił swego adwersarza i załagodził sytuację . Rankiem jeszcze nim zamknięto ulicę przyjechała pożegnać się z Jarzynem Edi było to jak odwrotność bajkowych stereotypów o królewnie więzionej w wieży. Śmigłowiec policyjny bujał nad miastem wyznaczając szlak MI biegnący od skłotu do skłotu w końcu zawisł nad naszym dachem Napięcie rosło z wolna około 10 było już jasne że są na nas przygotowani nasłuch na policyjnym kanale donosił iż odbywa się specjalna odprawa policji na nasz temat rzuciliśmy im wyzwanie na najdroższej ulicy miast a sprawa była więc prestiżowa. Mieliśmy tylko dwie komórki także łączność szwankowała bo dach był pozbawiony jakiejkolwiek komunikacji co omal nie przypieczętowało naszej porażki Pomachaliśmy znajomym którzy jeszcze mogli poruszać się nie zamkniętą ulicą a Jacek lekko ironicznie pozdrowił nas terrorystów myśląc pewnie że ten wieczór mamy zaklepany już na komendzie. Nasze paszporty dzierżyła Nancy i to ona miała załatwiać nasze ewentualne uwolnienie byliśmy w końcu grup aresztantów bandą straceńców wystawioną naprzeciw narastającego zewsząd i burzącego się wokół nas morza holenderskiego aparatu przymusu stanowiącego część światowych organów ścigania. Otoczeni z ziemi i powietrza trwaliśmy tak kilka godzin oczekując decydującego starcia z mistycznym kontenerem bowiem tak zazwyczaj MI wkraczają do akcji podstawiając pod jedno z okien kontener unoszony przez potężne ramię kilkutonowego dźwigu w którym znajduje się sześciu policjantów . Kilkadziesiąt zrobionych wcześniej bomb z farbą czekało na naszych wrogów napięcie rosło z każdą minutą. Śmigłowiec nie opuszczał naszego rewiru od dobrych dwóch godzin wyobraźcie sobie że miło odsypiało się na nasłonecznionym dachu przy klangu jego motoru i szumie łopat kilka nie przespanych nocy poświęconych sprawie jaką była nasza barykada. Policja zablokował już całą ulicę obstawiła kilkudziesięcioma funkcjonariuszami nasz ogród od strony parku. Stałem tak na krawędzi dachu w kominiarce i patrzyłem prosto w oczy zebranych w ogrodzie funkcjonariuszy widać było że spodziewają się dłuższej przeprawy Wiedziałem że bez ciężkiego sprzętu jakim nie dysponowali nie mogą nawet zbliżyć się do drzwi od strony ogrodu monitorowaliśmy też jak pokazał czas nie dość uważnie sytuacje od frontu na PCH Setki gapiów kilka kanałów telewizyjnych zrobiliśmy naprawdę kawałek dobrego show i udało nam się ogarnąć w kilka dni. Osiągnęliśmy przynajmniej cel zrobienia z naszej obrony widowiska medialnego to cieszyło bo poszło na całą Holandię że PCH broni się. Kontener jednak nie zjawiał się co budziło nasz niepokój była już armatka wodna brakowało tylko tego cholernego kontenera i na tym się przejechaliśmy. Odbierano nam nasza perłę z której staraliśmy się zrobić coś więcej niż zwykły przytułek dla bezdomnych chcieliśmy przemienić to miejsce w przyczółek niezależnej kultury walczącej z popkulturowym kolorytem miasta sztuka niezależna i zawarta w niej wolność miały przyświecać temu przybytkowi w którego obronie stanęliśmy Fakt że trzy miesiące to trochę mało by od razu przystąpić do dzieła zrobiliśmy jednak jeden art którym była barierka na jednej ze schodowych klatek . Informacje jakie do nas dobiegały telefonicznie tylko nas budowały policja bała się że przywitamy ją gradem chodnikowych płyt nasłuch na policyjnym kanale działał bez zarzutu. Jarzyn nie wytrzymał jako pierwszy ze swojego balkonu rzucił pare bomb z farbą kilku policjantów oberwało ale nie groźnie krzyczeliśmy do niego że jest jeszcze za wcześnie ale nie słyszał. Po kilkunastu minutach okazało się że to on miał racje bo tak naprawdę było już za późno policja prowadziła z nami jeden do zera mecz zaczął nabierać rumieńców. Było już przed drugą po południu brak snu dawał się mocno we znaki popatrzyłem wtedy po raz ostatni na ogród i zrzuciłem wszystkie przedmioty z dachu poza bombami były tam jakieś śmieci dokładnie nie pamiętam co. Nie spodziewaliśmy się takiej przebiegłości ze strony przeciwnika mityczny kontener nie pojawił się za to w oknie sąsiedniego domu drgnęła nagle stalowa antywłamaniowa żaluzja i z wolna uniosła się na wysokość około pół metra nie przewidzieliśmy takiego wariantu gdybyśmy tylko wiedzieli wystarczyło by wkręcić kilka śrub w żaluzje i je zablokować Okno to stało się piętą Achillesa w naszym systemie obrony . MI byli już na dachu widzieliśmy tylko ich buty to wystarczyło by podjąć decyzje opuszczenia dachu i uznać że strzelili nam gola wychodząc na prowadzenie w meczu o wolność. Musimy już iść powiedzieliśmy tylko tyle oddział MI przedostał się niepostrzeżenie do sąsiadującego z nami budynku przez podziemny garaż i zaatakował nie zabezpieczonym przez nas oknem z sąsiedniego budynku wyższego o jedną kondygnację której to okno wychodziło na nasz dach. Wszystkie nasze bomby zostały nie użyte na dachu a my w tempie grubo przekraczającym czasy osiągane w treningach zniknęliśmy w naszej kryjówce rozpoczynając drugi etap operacji . Czuliśmy ich oddech na plecach kiedy David zamykał nasz schowek huk masy ciężkich ciał w policyjnych buciorach dudnił już na ogromnej przestrzeni blaszanego dachu. Stało się jasne że mają już cały budynek nie wiedzący nic o tym Jarzyn walczył w tym czasie jeszcze z armatką wodną na ulicy i okropnie oberwał strumieniem wody miał wiele szczęścia bo przed skaleczeniami wybitego strumieniem wody okiennego szkła ochroniły go wcześniej przygotowane kurtyny z brezentu. Do dziesiątej wieczorem nie wiedzieliśmy nic o jego losie jak i o tym co działo się z Wasylem. Po chwili gdy już byliśmy w naszym schowku parę centymetrów nie całe pól metra od mojej głowy szalał z młotem wybijając jeden ze świetlików rozjuszony policjant uszkodził przy tym w kilku miejscach połać dachową przez małe dziurki powstałe w blaszanej obróbce świetlika zaczęły wpadać wąskie stróżki popołudniowego światła hałas tłuczonego pancernego szkła budził niepokój myślałem że gliniarz rozwali połać dachu i odkryje nasz schowek w jednej z czterech kopert dachu. Właz do skrytki znajdującej się pomiędzy powierzchnią dachu a stropem ostatniej strychowej kondygnacji budynku znajdował się w świetliku stanowiącym właz dachowy . Wyjęliśmy jeden z kasetonów okalających świetlik ten który był za plecami podczas używania drabinki i zastąpiliśmy go kawałkiem doskonale przyciętej płyty pilśniowej z wyposażonej w rączkę od szuflady tak by można było od środka zaryglować ją kawałkiem drewna na śruby widoczne od zewnątrz te mocujące rączkę nakleiliśmy naklejkę zakazu palenia. Całą klatkę gdzie mieścił się świetlik zablokowaliśmy zdemontowanymi grzejnikami i stemplami budowlanymi tak że była dostępna tylko od strony dachu Drugi ciąg schodów był blokowany od wewnątrz świadczył o tym że uciekliśmy gdzieś na niższe kondygnacje Połowa schodów tego ciągu przywitała MI gęstymi zasiekami z drutu kolczastego rozpiętymi przeze mnie z którymi walczyli dobre dwadzieścia minut było słychać jak niszczyli z furią barykady. Dewastowali dolne kondygnacje poszukując nas terror siła i strach miała przynieść im sukces a przerodziła się w upokarzającą porażkę . Martwiliśmy się o Jarzynę i Wasyla ale okazało się że niepotrzebnie Jarzyna uratowała barykada blokująca schody ta która świadczyła że zbiegliśmy na dół budynku usłyszał jej upadek i kroki MI na schodach zdążył ukryć się w swej kryjówce gdy pierwszy MI wpadał z furią do byłego pokoju Piotrka malarza i rozwalił grające na cały regulator stare radio kopniakiem patapoe umilkło a on czołgał się po konstrukcji podwieszanego sufitu nad własnym pokojem gdzie znalazł bezpieczny azyl tuż przy ścianie zewnętrznej budynku. Wasyl był już od jakiś 15 minut schowany za boazerią w pokoju Piotrka a jego schowek w ścianie kryła jeszcze postawiona na w tym miejscu przez Jarzynę kanapa.

Najtrudniejsza była pierwsza godzina MI wraz z oficerami policji szaleli po całej chacie nie mogli użyć psów do poszukiwań bo większość powierzchni domu wysypana została wszystkim przyprawami nie pożałowaliśmy pieprzu . Jarzyna słyszał jak policjanci rozmawiali o tym ze sobą i mówili że psy po takiej akcji mogą być przez dwa tygodnie nie do użycia Po upływie jakiejś półtora godziny usłyszeliśmy że policja się zwija MI nad nami na dachu zwijali sprzęt było ich słychać jak odchodzą z pola boju dali na chwilę za wygraną. Bez telefonu trwaliśmy tak w ciemnościach a dawid tak się wyluzował że skręcił sobie baciczka i gdy jeszcze policja przeszukiwał dom wypalił go sobie. Nie mieliśmy żadnych wiadomości od Wasyla i Jarzyny za to oni mieli informację z zewnątrz Nie były one dobre policja prowadziła już dwa zero Poleciała nasza chata na Tesselschadestratt 18 Podobno Wasyl gdy się o tym dowiedział darł się do Jarzyny ze swej kryjówki że on wychodzi i poddaje się pękł psychicznie martwiąc się o swój mandżur nie miał zbyt wiele do stracenia oprócz plecaka ciuchów który zresztą został zabrany. Tymi krzykami musiał wprawić poszukujących nas policjantów w zakłopotanie i utwierdzić ich że ciągle znajdujemy się w budynku na szczęście upiekło się nam może dzięki modlitwą Piotrka malarza a może mieliśmy szczęście ja w to Boga nie mieszałem wiedziałem że jest bardziej zajęty poważniejszymi sprawami i nie interesuje go za bardzo grupa pięciu postrzałów rzucająca wyzwanie amsterdamskiej policji. Udało się nam było jednak dwa jeden dla aparatu przemocy. Mijały sekundy minuty i długie godziny wyczekiwania na zadanie ostatecznego ciosu czyli ucieczkę i wyrównanie stanu tego dziwnego spotkania . Dawid palił już chyba trzeciego trzeciego jointa a my cały czas nie dowierzaliśmy że jest tak pewny siebie .W końcu usnął co było jeszcze gorsze bo zaczął chrapać musieliśmy co chwila łapać go za stopę i potrząsać nią by przestał . Przez chwilę myślałem że już wszystko stracone potworne uderzenie myśle że był to budowlany stempel wstrząsnęło drewnianym stropem pod moimi plecami ktoś mnie namierzył. Serce zaczęło walić mi jak jak dzwon Zygmunta. Uderzenie i cisza uderzenie i cisza powtórzyło się to kilka razy by zaniknąć Wytrzymałem tę próbę jakoś się nam upiekło. Straciliśmy w ciemnościach rachubę czasu mój stary atlantnic ledwie fosforyzował swymi skazówkami za cholere nie wiedziałem która jest godzina .. W końcu gdzieś o dziesiątej wieczorem dobił się do nas Jarzy dostał od Jerego cynk że workersi poszli na browara i w domu został tylko właściciel z jeszcze jakimś faciem. Wyszliśmy najpierw na dach by sprawdzić pole walki po bitwie trzeba było coś wymyślić jak ominąć właściciela , ale w sumie to nie było nad czym zastanawiać trzeba było brać nogi za pas nim wróci policja lub budowlańcy . Zbiegliśmy na pierwsze piętro i tam zawahaliśmy się przez chwile David został a ja mogłem już czekać zrobiłem kilka kroków w dół po schodach jednak po chwili zawróciłem po Dawida nie mogłem go jednak znaleźć. Jarzyn Piotrek i Wasyl byli już na parterze i taranując dwóch Holendrów stojących przy wyjściu wybiegli na ulice. Rzuciłem się za nimi i mnie też się udało mignęły mi tylko dwie zdezorientowane twarze i już byłem na ulicy. Brama na końcu PCH była zamknięta z powodu remontu a może i naszego przedstawienia trzydzieści metrów dzieliło mnie od ogrodzenia parku pokonałem je kilkoma długimi susami dogoniłem Wasyla który forsował dość ślamazarnie ogrodzenie . Jeden sus dzielił mnie od wolności hop i udało się byłem pomiędzy tłumem turystów i mieszkańców miasta spacerujących alejkami parku nieświadomych co się właśnie wokół nich rozgrywa. Czekali na nas Ewa i Piotrek z Lublina oraz Jerry, umorusani kilkudziesięcioletnim kurzem i pajęczynami udaliśmy się w czterech w stronę mostu pod ECH minute dwie po nas w parku pojawił się dość spanikowany Dawid który uciekał przerażony w głąb parku w kierunku zachodnim zupełnie zignorował nawoływania przyjaciół może już wiedział że właściciel wezwał policyjną watahę przeciwko nam. Nasz skok w komplecie do parku był golem na dwa dwa remis to niezły wynik jeśli obliczyć koszt akcji przeciwko nam . Nie wiedzieliśmy czy właściciel wezwał na nowo policje a ta zaalarmowana o naszym pojawieniu się nie zaczyna na nas obławy. Dotarliśmy do mostu Jarzyn postanowił zostać przebrał się już w nowy set ciuchów otrzymany od Piotrka z Lublina .Ja Piotrek malarz i Wasyl za bardzo nie wiedzieliśmy gdzie pryskać miasto po trzech miesiącach znaliśmy tyle o ile najlepiej znał je Piotrek malarz postanowiliśmy opuścić park mimo zapewnień Boba i Jamrego spokojnie spijających na ławeczce w okolicach mostu skrzyneczkę pilznera że nic nam nie grozi. My wiedzieliśmy że policja nie będzie czekać i już uruchomiła mechanizm obławy . Wyszliśmy schodami na ECH i ruszyliśmy w kierunku Leidseplain nie zdążyliśmy dojść do skrzyżowania ECH z Overtoomem kiedy to naprzeciw nas wyrosły trzy lub cztery transportery MI jadące w kierunku parku . Piotrek oddzielił się od nas i w panice przebiegł skrzyżowanie. Powiedziałem wtedy Wasylowi idziemy prosto na nich nie dając po sobie poznać strachu to najlepsza metoda by ciągle utrzymać remis i udało się suki przejechały a my już spokojniej wkroczyliśmy na pełne turystów Leidseplain gdzie udało nam się dokonać prowizorycznej ablucji w fontannie . Po obmyciu się wróciliśmy z Wasylem w rejon parku otoczonego już szczelnie kilkudziesięcioma policyjnymi wozami i zapewne pełnego tajniaków .Byliśmy już za kordonem i wtedy spotkaliśmy powtórnie Jerrego i Filusia dostałem od nich czapkę i bluzę Wasyl też dostał jakieś ciuchy i zostawiając za sobą zgubiony pościg ruszyliśmy w stronę squatu na Bos en Lommer my już byliśmy bezpieczni Jarzyn został w parku Dawid uciekł nie wiadomo gdzie Piotrek skrewił na skrzyżowaniu i zniknął nam z oczu , dopiero około północy okazało się że arest grup w komplecie umknęło swemu straceńczemu przeznaczeniu. Zakończyliśmy pierwszy etap naszego pobytu w mieście wygrana z policją była pieczęcią postawioną przez nas na zapisanej karcie ewikcji , epilogiem aktu numer jeden na ścieżkach międzynarodowego ruchu anarchistycznego głęboko zakorzenionego w małym jabłuszku jakim jawił się przed nami Amsterdam. Spłaciliśmy z nawiązką zaciągnięty w naszym dzikim polskim światku squatingu dług za trzy miesiące wakacji przeprowadzając perfekcyjnie operację ewikcyjną daliśmy troszkę czasu innym wyrzucanym wraz z nami tego samego dnia utraciliśmy jednak zaplecze w postaci świeżego squatu. W całe miasto poszła jednak wiadomość że ani jedna osoba z PCH nie wpadła w łapska policji. Dorównaliśmy tego dnia chłopakom z Kraak West którzy wiosną 2006 dzielnie stanęli w obronie piętra nad Wild Westem. Policja musiała być wściekła akcja i obława kosztowała ich dużo pracy i forsy i nie przyniosła żadnych skutków. Ja osobiście straciłem tylko albo aż sandały pielgrzyma stare parciano skórzane Ecco niepowetowana strata. Dwa dwa z policją przerodziło się z czasem w trzy dwa dla nas Setki turystów przybywało przez wiele miesięcy do czasu wyburzenia budynku by zrobić sobie przed nim zdjęcie Sam widziałem kilka takich wycieczek liczących od kilku do kilkunastu osób. Czarna flaga powiewała nad PCH do późnej jesieni 2006 kiedy to wyburzono naszą perłę.

to tyle

Squat Positivenest zaznacza wygraną na rzecz socjalnych domów

2011-10-29T19:38:00.001-07:00

And below just begining of our story noticed in different media
from the squatting action:
http://indymedia.nl/nl/2008/03/51018.shtml
http://www.ravagedigitaal.org/2008nieuws/maart/19/nws.php
in at5 ( pity they removed the movie but we're still looking for the copy )
http://www.at5.nl/artikelen/7087/bejaardenwoningen-gekraakt-in-zuid
from the first open day ( week after squatting )
http://indymedia.nl/nl/2008/04/51602.shtml
in de Pijpkrant
http://www.wijkcentrumceintuur.nl/fileadmin/pijpkrant/2008/pijpkrant_april_08_screen.pdf
and at the page 15 in Witboek Kraken
http://www.witboekkraken.nl/witboek.pdf

ELBA ZOSTAJE

2011-10-29T15:47:00.001-07:00



Jako że doszły nas słuchy o chęci ewikcji squatu elba, postanowilismy ogłosić stan mobilizacji.
Nie zgadzamy się na na zburzenie miejsca które przez 7 lat tworzy wyspę na mapie polski, gdzie każdy może przyjść i uczestniczyć w świecie w którym nie panuje kapitalistyczne myślenie, gdzie każdy może realizować swoje wizje od artystycznych po wszelakie inne. Centrum kultury jakim jest squat elbląska od początku istnienia jest miejscem spotkań i aktywnego uczestnictwa w sprawy którymi nie interesuje się miasto jak i plastikowy świat pokazywany w TV. Inicjatywy typu food not bombs, bezpłatna sala treningowa, miejsce spotkań i warsztatów plastycznych jak i technicznych, bezpłatny skate park dla fanów rowerów BMX, bezpłatny warsztat rowerowy,bezpłatna ścianka wspinaczkowa, sala koncertowa, gdzie usłyszeć można zespoły z całego świata, wystawy fotografii jak i malarstwa, darmowe cotygodniowe pokazy filmowe, czy po prostu miejsce dyskusji politycznych jak i wykładów filozoficznych, są tylko nielicznymi przykładami że takie miejsce jak squat w tkance miasta jest niezbędne. Postaramy się informować Was wszystkich na bieżąco, prosimy odwiedzajcie stronę elbląskiej ( elba.bzzz.net ) i bądźcie na miejscu gdy nadejdzie potrzeba. Zapraszamy również na spotkanie w tę środę o 20.00 gdzie będziemy planować co dalej. Elba zostaje!

O Milosci z #occupyamsterdam

2011-10-19T17:44:00.000-07:00

15 października protesty ogarnęły cały świat

2011-10-17T12:28:00.001-07:00

Wczorajsze protesty w ramach mobilizacji 15 października ogarnęły cały świat. W Europie, Ameryce Południowej, Afryce, Azji i Ameryce Północnej protestowano w 1000 miejscowości. W Londynie tysiące protestujących próbowały okupować londyńską giełdę. Demonstranci nie mogąc dostać się na giełdę bronioną przez policję, rozpoczęli okupację placu przed katedrą św. Pawła.

W pobliżu Wall Street w Nowym Jorku zgromadziło się ok. 20.000 osób, gdzie w Parku Wolności nadal trwa okupacja (przypomnijmy, że zaczęła się ona kilka tygodni temu od zaledwie kilkuset osób). Podobne okupacje odbyły się w 100 miastach USA. W Brukseli tysiące osób (w tym niektóre przybyłe piechotą z Hiszpanii i innych krajów) protestowały przed instytucjami unijnymi. W Australii ok. 800 osób zebrało się w dzielnicy biznesowej, gdzie mają zamiar prowadzić okupację, by budować ruch i dyskutować. W RPA kilkadziesiąt osób zebrało się w pobliżu giełdy, mimo faktu, że policja uznała zgromadzenie za nielegalne. Na Tajwanie protestowano przed budynkiem World Financial Center w Tajpej. W Tokio protestowało kilkaset osób.

W Kanadzie kilkaset osób rozpoczęło okupację Confederation Park w Ottawie. Także w stolicy Szwecji Sztokholmie odbył się marsz kilkuset osób i rozpoczęła się okupacja BrunkebergsTorg. W Hiszpanii na ulice Barcelony wyszło 400 tysięcy ludzi, a w Madrycie na ulice wyszło pół miliona osób, których nie był w stanie pomieścić nawet Puerta del Sol. "Grupa symfoniczna" zagrała tam fragment Dziewiątej Symfonii Beethovena, w celu odzyskania słów "Ody do radości" z brudnych łap polityków UE, którzy sobie ją przywłaszczyli. W Atenach tysiące ludzi zebrały się na Placu Syntagma przed parlamentem. Rozwieszono przed nim ogromny transparent "Ludzie na całym świecie - powstańcie!". Protestujący wznosili okrzyki na temat zdrajców zasiadających w parlamencie.

W Rzymie na ulice miasta wyszło 200 tys. ludzi. Doszło do poważnych starć z policją, znanej ze swojej brutalności. W Berlinie protestowało ok. 10 tys. osób z czego część rozpoczęła okupację placu przed Reichstagiem. Policja uniemożliwia rozstawianie namiotów.

Protesty odbyły się także w Warszawie i Poznaniu.

To tylko bardzo pobieżny wybór tego co się działo wczoraj, a w wielu miejscach na świecie okupacje wciąż trwają. Czasem protesty odbywały się w najbardziej odległych i zaskakujących miejscach, jak ten poniżej na Alasce:

Wywiad Mobilizujący do Okupacji Amsterdamu

2011-10-14T18:08:00.000-07:00

W protestach na Wall Street bierze udział 99% przekroju społeczeństwa

2011-10-11T17:01:00.001-07:00

Aresztowania i represje wobec przeszło 700 aktywistów pokojowo demonstrujących w ramach akcji „Okupacja Wall Street” na Moście Brooklyn’skim spowodowały wielką falę i wzrost poparcia ich ruchu. Liczba okupujących teren wokół Hotelu Plaza natychmiastowo wzrosła, ze 100 osób w zeszłym tyg., do ok. 300 osób w zeszły poniedziałek i wtorek. Ten 300-osobowy rdzeń protestu większość czasu spędza w obrębie placu oraz w pobliżu hotelu, umożliwiając tym samym setkom, a coraz częściej tysiącom, innych demonstrantów pojawiać się w tym miejscu w godzinach popołudniowych i uczestniczenia w otwartych przemówieniach, oraz Walnym Zgromadzeniom odbywającym się każdego wieczoru.

Wśród tłumu przeważają postawy niezadowolenia i nastawienie na radykalne działania. Wiele spośród zatrzymanych ostatnio osób nadal nie jest pewnych, za co dokładnie nowojorska policja ich aresztowała oraz co w związku z tym jeszcze im grozi, jednak zdają się nie przywiązywać do tego większej wagi. Liczy się protest, który trwa nadal.

To co istotne to fakt, że OWS (ruch Occupy Wall Street) zdobył znaczny rozgłos, pojawiając się na czołówkach gazet z całego świata, że do milionów ludzi dotarł oficjalny list wystosowany przez organizatorów protestu, lista zarzutów wobec władz i powody, dla których protest zorganizowano, co zadało kłam początkowym, zmanipulowanym doniesieniom, że demonstracja to działanie „kilkorga bezrobotnych dzieciaków, którzy sami nie wiedzą czego chcą”. Z solidarnościowego punktu widzenia ważne były również przemówienia członków Związków Zawodowych Transportu Miejskiego, nakierowane krytycznie wobec władz miasta, które nakazały kierowcom miejskich autobusów przewóz aresztowanych ludzi na komisariaty policji. Kierowcy zgodzili się to uczynić, jednak jak zaznaczyli, tylko ze względu na obecność uzbrojonych zastępów nowojorskiej policji i wyraźne żądania oficera głównego policji. Czy można za to otwarcie winić kierowców? Nie ma pewności, czy któryś z nich nie podzieliłby losu Tony’ego Bologna (kierowca bezpodstawnie zastrzelony przez policję 24-go czerwca 2008r. w San Mateo - przyp. red.).

We wtorek, pewien dzielny członek uprzywilejowanej, bogatej grupy 1% społeczeństwa o imieniu Steve, pojawił się w parku, by porozmawiać z demonstrantami. Twierdził , że jest pracownikiem pobliskiej firmy inwestycyjnej, elegancko ubrany, wygłaszał swoje teorie o bezpodstawności protestu. Wielu protestantów kwestionowało jego wywody, zadawało pytania i starało się nawiązać dyskusję, jednak w odpowiedzi delikwent robił sprytne uniki i uciekał od odpowiedzi, co wywołało nieukrywaną frustrację wśród ok. 10 osób, które go okrążyły.

Weteran wojny wietnamskiej i hospicyjna pielęgniarka w podeszłym wieku pytali Steve’a, sektor opieki medycznej i systemy ubezpieczeń społecznych miałyby być prywatyzowane za pomocą „voucher system” (wewnętrzny system kontroli finansowej dla płatności gotówką lub czekiem, który opiera się na odcinkach i talonach w celu ustalenia prawidłowości transakcji, ustalenia wypłacanych sum i nazw kont głównej księgi, w której transakcja jest rejestrowana- przyp. red.). Dlaczego osoby chore i w podeszłym wieku są często pozostawiane same sobie, bez wsparcia i pomocy ze strony państwa, a środki na tę pomoc są systematycznie obcinane. Steve odparł, że nie popiera wprowadzanych przez władze zmian oraz, że „wierzy w silną sieć bezpieczeństwa socjalnego” (cytat dosłowny). Następnie czarnoskóry mężczyzna w średnim wieku imieniem Keith Thomas (który uległ wypadkowi w pracy) zapytał Steve’a, czy uważa ze spółki i firmy funkcjonujące na Wall Street są zobligowane do dotrzymywania obietnic, dbania o swoich pracowników i zapewnienia im godziwych warunków pracy i wynagrodzenia. Steve zgodził się, że korporacje i firmy powinny czuć się w moralnym obowiązku zapewnienia powyższych warunków każdemu pracownikowi i nie rzucać słów na wiatr, jednak dodał, ze żaden pracodawca, czy to prywatna korporacja, czy rząd, nie muszą deklarować nic na sztywno i „rzeźbić swoich obietnic w kamieniu”. Wtedy jeden z demonstrantów nie wytrzymał i wykrzyczał: „To co powiesz na obietnice rządu o nie prywatyzacji służby zdrowia i ubezpieczeń społecznych? To przecież są obietnice, prawda? A przed momentem twierdziłeś, że je popierasz!” I dodał, że to kompletna porażka, iż równolegle z pogarszającym się poziomem życia większości społeczeństwa, banki mogą liczyć na rządową pomoc, podobnie jak w 2008 roku. Steve nie odpowiedział i w chwilę potem odszedł. Protestujący mimo to podziękowali mu, że przyszedł i zaprosili na kolejne rozmowy. Wątpimy jednak, że wróci.

W toku krótkiej wymiany poglądów kilka rzeczy stało się jasnych.

Po pierwsze, Wall Street i Grupa Korporacji USA będą starały się odwrócić odpowiedzialność za przyczyny gniewu wśród ruchu OWS, wykorzystując hasła lansowane przez Tea Party, że „kryzys to wina rządu”. Gdy Steve mówił nam, że powinniśmy protestować pod Białym domem w Waszyngtonie, demonstranci odpowiedzieli mu, że przecież rząd jest we władaniu kapitału i giełdy, a niektórzy pokusili się o bardziej dosadne oceny, że giełda i kapitał są rządem.

Po drugie, już teraz OWS stało się niczym innym, jak szerokim ruchem społecznym. Gdy idzie się przez „okupowany” park i plac, naprawdę spotkać można 99% z przekroju społeczeństwa (chodzi o grupy wiekowe, status społeczny i materialny- przyp. red). Keith Thomas powiedział później, że momentami czuje się jak w 1968 roku. Stwierdził, że ostatnie wydarzenia spowodowały w nim poczucie wspólnej walki i jedności, jakich nie czuł od lat.

Czujemy się upoważnieni by wierzyć, że sprawiedliwość będzie po naszej stronie. Silna wola będąca udziałem nas wszystkich, jak i poczucie ważkości celu naszego protestu, od których aż gęste jest tu powietrze, nie są możliwe do oddania słowami, ani relacjami radiowo-telewizyjnymi.

Ruch "Occupy Wall Street"

tłum. Jaromir

[Holandia] - Demonstracja w obronie skłottingu rozbita przez policję

2011-10-11T05:59:00.001-07:00

Demonstracja w obronie prawa do skłottingu, zorganizowana w Amsterdamie 1 października została brutalnie zaatakowana i rozbita przez policję. Podczas pacyfikacji grupa ponad 200 skłottersów i wspierających ich anarchistów została otoczona przez oddziały szturmowe policji i funkcjonariuszy na koniach, a następnie zaatakowana pałkami po usunięciu z policyjnego kotła dziennikarzy.

Do ataku doszło po tym, jak na miejscu zgromadzenia policja poinformowała jego uczestników, że ich protest został zdelegalizowany – policja zażądała również zwinięcia transparentów, które uznała za ‘nielegalne’ i odsłonięcia twarzy przez troje zamaskowanych uczestników protestu. Następnie, pomimo że protestujący nie używali przemocy, policja usunęła z miejsca protestu dziennikarzy i przypuściła szturm na jego uczestników, masakrując ich pałkami i wciągając do radiowozów. Zatrzymano co najmniej kilkanaście osób, pozostałych uczestników demonstracji wepchnięto do autobusów i wywieziono w miejsce, wyznaczone przez władze jako ‘dopuszczalny’ teren protestu.
Nocna demonstracja solidarnościowa z zatrzymanymi, w której udział wzięło 40 osób została otoczona przez około 16 furgonetek z policjantami i zmuszona do rozejścia się. W aresztach wciąż przebywa kilka osób, które odmówiły podania policji swych personaliów. Zgodnie z holenderskim prawem, pomimo że przebywają na terenie kraju ‘legalnie’ grozi im osadzenie w centrach deportacyjnych do czasu ustalenia tożsamości.

"Zrób coś teraz" Nowy rozdział,"medytacja" z książki Marka Griksa "Życie Aktywisty"

2011-10-07T04:48:00.001-07:00

Tak często słyszymy pod różnymi pretekstami: „Nie rób nic, nie zmieniaj siebie, nie zmieniaj świata, zajmij się czymś innym etc.etc.etc”

Komu na tym zależy ? Najczęściej tym na górze, tym bogatym, którym nie przeszkadza to, że różnice pomiędzy klasami społecznymi rozwarstwiają się, iż coraz więcej ludzi umiera z głodu, coraz więcej jest bezrobotnych, że Ziemia jest coraz bardziej niszczona, iż przyszłe pokolenia, nasze dzieci mogą już nie dożyć jutra. Im nic z tych rzeczy, które by tu można mnożyć nie przeszkadza, bo dla nich liczą się tylko władza i pieniądze, czyli zaspokojenie własnej chciwości – najgorszego uzależnienia.

W tym celu, byśmy niczego nie robili przez wieki historii wymyślono przeróżne sztuczki by wbić nam to do głowy. Jak często słyszymy: „Nie warto się wysilać, świata nie zmienisz” - co jest całkowicie nie prawdą, bo oczywiście, że zmienię – chociażby swój własny. Nadanie naszemu życiu głębszej wartości, nie tylko dla nas jest dużym osiągnięciem.

Inne kłamstwo przeciw ruchowi ekologicznemu : „Człowiek nie ma wpływu na zmiany klimatyczne. Nic nie warto robić...”. Pomijając fakt, że jest to nieprawda wymyślona przez chciwych kapitalistów to globalne ocieplenie to tylko jedno z wielu zagrożeń jakie niesie za sobą nadkonsumpcja i destrukcja naszej planety. Wśród innych są wylesienie, zatrucie powietrza, wód i gleby, głód w trzecim świecie, wyginięcie gatunków, wykańczanie się podstawowych surowców, nuklearna niepewność jutra itp. ( przykłady można mnożyć ).

Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że głównym czynnikiem powodującym te zagrożenia jest nadkonsumpcja, a głównie na niej opiera się dzisiejsza ekonomia, to wręcz oczywistym staje się fakt, że ktoś próbuje na wszelkie sposoby nas oszukać i wmówić że „ przecież nic nie możemy zrobić, nie mamy na nic wpływu...”

W szerzeniu tego typu bierności nieodzownym urządzeniem jest telewizor ( a co za tym idzie inne kanały mediów głównego nurtu ). Poprzez codzienną dawkę sączących się z tak zwanego idiot boksu wiadomości bez podawania żadnych konstruktywnych rozwiązań, zostajemy tak uodpornieni na krzywdę ludzką, że w momencie gdy nasz sąsiad potrzebuje pomocy w naszych głowach powtarza się aktywizowane codziennie stwierdzenie: „To mnie nie dotyczy. Nic nie mogę zrobić...” - główny podświadomy sublimizowany przekaz codziennych wiadomości.

Kolejnym kłamstwem które wbija się nam do głowy jest to, że żadna rewolucja niczego nie zmienia. Spróbuj to wytłumaczyć ludziom w Egipcie, którzy dopiero co pozbyli się dyktatora, odzyskali wolność słowa, dzięki czemu silniejsi są w walce o dalsze swobody.

To fakt, że przewroty rewolucyjne często niosą za sobą ryzyko zastąpienia jednej władzy drugą. Najczęściej jest to jednak mniejsza i lepsza władza choć zdarza się i odwrotnie. To ile swobód mogą ludzie sobie wywalczyć podczas rewolucji zależy od sytuacji i wielu różnych czynników, z których najważniejszymi są świadomość i pragnienie wolności. Pragnienie zmian i determinacja całych społeczeństw są wystarczająco dużym powodem by przewroty się dokonały i to na ile nowy lud będzie niezależny wyniknie z tego na ile będą w stanie się zorganizować i wziąć sprawy we własne ręce, a ile władzy i komu ją oddadzą. Im bardziej społeczeństwa są zniewolone tym mniejsza świadomość, że można rządzić się samemu poprzez prawdziwą demokrację bezpośrednią, że władza jest nam zupełnie nie potrzebna, a wręcz szkodzi. Wyzwalające się z totalitarnych dyktatur społeczeństwa łatwiej będą zadowolone jakimikolwiek zmianami na lepsze. Jakiekolwiek nawet małe kroki w kierunku są zwycięstwem, bo dzięki nim nabieramy prędkości, mamy więcej możliwości i co bardzo ważne stajemy się bardziej świadomi, że zmiany są możliwe jeśli je wywalczymy. Każda rewolucja daje nam przykład, że to co kiedyś wydawało się niezmienialne jest do osiągnięcia. Nikt nie ryzykuje życia bez wyraźnych powodów, a im więcej nas jest, tym ryzyko staje się mniejsze i czasem nawet użycie broni staje się mniej potrzebne, bo presja tłumu jest już nadto wystarczająca by władza odszedła sama. Dlatego wiara w rewolucję jest bardzo potrzebna, wiara w zmiany po niej nawet jeszcze bardziej, bo od tego zależy czy pozwolimy na istnienie kolejnego rządu i stopnia jego wykorzystania.

Bardzo często systemy rządzące, by sprawniej manipulować ludźmi wykorzystują do tych celów religie. Za nasze cierpienia otrzymamy nagrodę w niebie, będziemy mieli lepszą reinkarnację itp.itd. Zaś za przeciwstawianie się władzy, rzucanie kamieniami gniew i bunt spotka nas kara w piekle. Główne przesłanie to często modlenie i medytacja to jedyne rzeczy co możemy zrobić w swoim życiu. Nie neguje tych sposobów by uzyskać siłę do dalszego działania czy wewnętrzny spokój dzięki, któremu jestem w stanie „wymyśleć” co mam robić dalej. To jednak nie wystarczy by dobrze żyć, bo przecież nie jesteśmy sami na tym świecie i nawet jeśli otrzymamy oświecenie, zbawienie to na cóż ono skoro będzie tylko dla nas i nie będziemy mogli się nim podzielić z naszymi ukochanymi. Czy nie jest to nazbyt egoistyczne podejście ?

Jeśli przyjrzymy się wszystkim duchowym przywódcom i świętym w każdych z religii zauważymy, że na pewno nie byli oni bierni i ograniczeni jedynie do modlitw i medytacji. Czy to Jezus, Budda, Mahomet, św. Franciszek i wielu innych byli bardzo aktywnymi ludźmi. Każdego dnia nauczali, przekazywali swą wiedzę. Ich życie często polegało na wyrzeczeniu się wygód i przywilejów, często było rewolucyjne i buntownicze w stosunku do zaistniałej sytuacji. Przez to często byli zwalczani na wszelkie możliwe sposoby przez państwo i władzę. Całe swe życie poświęcili na przyniesienie zmian, na nauczanie ludzi miłości i wolności. Często ryzykowali nawet życie by wyzwolić ludzkość.

To paradoks historii, że niczym rewolucje wykorzystywane są przez kolejnych rządzących tak religie często przeinaczają o 180 stopni znaczenie korzeni z których się wywodzą i nawołują do bierności. Czyżby to dzisiejsi faryzeusze ? Chyba tak jeśli spojrzymy na życie świętych i duchowych przywódców to widzimy aktywność i nie marnowanie ani dnia i godziny. Na przykładzie ich życia bierność byłaby ostatnią rzeczą jaką by chcieli nam przekazać.

Miłość istnieje dzięki bezinteresownemu dzieleniu się nią. Wolności nikt nigdy nam nie da lecz sami musimy sobie ją wywalczyć ( a razem jeszcze lepiej :) Nadziei też trzeba pomóc.

Duchowi przywódcy nigdy nie siedzieli z założonymi rękami więc może warto się od nich tego nauczyć.

Uderzaj teraz !

Marek Griks 22.09.2011

Więcej wypocin autora na inne tematy możecie poczytać w książce "Los Buntownika" , dostępnej w wydawnictwie Bractwa Trojki: http://www.bractwotrojka.pl/index.php?option=com_virtuemart&page=shop.product_details&flypage=flypage.tpl&product_id=1341&Itemid=121
lub na naszych stronach:
http://positi.blogspot.com/search/label/%C5%BBycie%20Aktywisty

Reklama przeciw futrom

2011-10-04T16:42:00.000-07:00

taki skromny prezent na dzień zwierząt ( lepiej póżno niż wcale :)

Jak załozyć związek zawodowy? Jak wstapic do związku zawodowego?

2011-10-04T16:40:00.001-07:00

przedruk z poradnika aktywisty ze stron: http://www.federacja-anarchistyczna.pl

Założenie związku zawodowego nie jest sprawą skomplikowaną. Ze względu na niechęć pracodawców do organizacji pracowniczych warto jednak dokładnie zapoznać się z przepisami regulującymi funkcjonowanie w Polsce związków zawodowych. Jest to tym bardziej konieczne, gdyż nawet niewielkie uchybienia prawne mogą spowodować zakwestionowanie legalności związku zawodowego. W tym krótkim szkicu zaprezentujemy kilka praktycznych wskazówek dla osób chcących powołać związek zawodowy, szczególnie na terenie swojego zakładu pracy

Czym jest związek zawodowy i kto może być jego członkiem?
W myśl ustawy związek zawodowy „jest dobrowolną i samorządną organizacją ludzi pracy, powołaną do reprezentowania i obrony ich praw, interesów zawodowych i socjalnych”. Jest on również organizacją niezależną "w swojej działalności statutowej od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego oraz od innych organizacji" (art. 1, punkt 1).

Prawo tworzenia związków zawodowych i wstępowania do nich mają pracownicy „bez względu na podstawę stosunku pracy, członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych oraz osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej, jeżeli nie są pracodawcami”. Prawo do wstępowania do związków zawodowych mają również osoby wykonujące pracę nakładczą, przy czym mogą one wstępować do związków działających w zakładach, z którym nawiązały umowę o pracę nakładczą. Przejście na emeryturę lub rentę nie pozbawia osób prawa do przynależności i wstępowania do związków zawodowych. Prawo wstępowania do związków zawodowych mają również osoby bezrobotne (art. 2 Ustawy, punkty 1-4).

Nikt również nie może ponosić ujemnych następstw z powodu przynależności do związków zawodowych. Nie oznacza to jednak, że do takich sytuacji nie dochodzi, lecz trzeba mieć świadomość, że jeśli takie ujemne następstwa następują, są one działania łamiącymi prawo pracy, a więc można je zaskarżyć drogą sądową.

Założenie związku zawodowego
Osoby chcące założyć organizację związkową mają przed sobą dwie możliwe formy działania: mogą założyć całkowicie nową organizację związkową lub też stworzyć komisję związkową przy już istniejącym związku zawodowych (którego statut dopuszcza taką możliwość). Ze względów formalnych zdecydowanie łatwiej założyć jest strukturę związkową przy już istniejącym związku zawodowym. Najczęściej w takim wypadku cała praca ogranicza się do zorganizowania zebrania założycielskiego, przyjęcia uchwał o powołaniu związku zawodowego, wybraniu władz organizacji związkowej (zarządu i komisji rewizyjnej) oraz przesłanie kopii dokumentów do centrali związkowej, przy której chcemy założyć organizację związkową. Szczegółowe informacje w sprawie zakładania struktur związkowych można uzyskać bezpośrednio u przedstawicieli działających w Polsce związków zawodowych.

Zdecydowanie bardziej skomplikowane jest założenie związku zawodowego nie przynależącego do już istniejącej centrali związkowej. Wynika to z tego powodu, że konieczna jest wówczas rejestracja sądowa takiego związku, a także sporządzenie własnego statutu. Zajmuje to dużo czasu, a w sytuacji nieprzychylności sądu także powoduje zagrożenie odmową rejestracji związku zawodowego, często z błahych powodów. Przy rejestracji związku zawodowego przy istniejącej już centrali związkowej nie ma za to konieczności rejestracji sądowej i cała procedura ogranicza się do zarejestrowania nowej struktury związkowej przez centralę związkową, co trwa najczęściej kilka dni.

Aby powołać organizację związkową (samodzielną albo komisję związana już z istniejącym związkiem zawodowym) konieczna jest zgoda co najmniej 10 osób. Istnieje możliwość tworzenie komisji zakładowych związku zawodowego, komisji międzyzakładowych, a także komisji środowiskowych. Te dwie ostatnie możliwości dotyczą sytuacji, gdy związek grupuje pracowników różnych zakładów pracy.

Pomimo zapisów w Ustawie o związkach zawodowych członkami związków zawodowych działających na terenie zakładów pracy są najczęściej osoby świadczące pracę na postawie umowy o pracę. Wynika to z faktu trudnego rozwiązania tego typu umów przez pracodawców. W przypadku innych form świadczenie pracy istnieje tylko iluzoryczna forma ochrony takich pracowników przez związki zawodowe. Tak więc przy złej woli pracodawców, rozwiązanie umów z pracownikami, jeśli ich zatrudnienie nie jest oparte o umowę o pracę (najlepiej na czas nieokreślony) jest sprawą prostą i wiąże się najczęściej z nie przedłużeniem umowy.

Warto również zwrócić uwagę, że nie istnieją również przeszkody przynależności do związków zawodowych osób pracujących na podstawie umowy zlecenia, jeśli taka umowa spełnia cechy umowy o pracę (40 godzinny czas pracy, wiążący się z przebywaniem w zakładzie pracy). W takim wypadku po powstaniu związku zawodowego istnieje możliwość przekwalifikowania takich umów zlecenia na umowy o pracę, a więc nie istnieją żadne przeciwwskazania przynależności takich osób do związków zawodowych.

Związek zawodowy działający na terenie zakładu pracy nie ma obowiązku ujawniania imiennie członków swojej organizacji związkowej. Do jego obowiązków należy wyłącznie ujawnianie co kwartał liczby członków związku na terenie zakładu pracy. Niestety nie ujawnianie imiennie członków związku ma także negatywne konsekwencje, gdyż wówczas pracodawca nie ma jak realizować swojego obowiązku konsultowania zwolnienia pracowników z zakładową organizacją związkową do której należą. Dlatego też ujawnianie imiennie członków zakładowej organizacji związkowej powinno być uzależnione od atmosfery jaka panuje na terenie zakładu pracy. W sytuacji gdy pracodawca akceptuje istnienie związku zawodowego, ujawnienie imiennie członków związku może więc mieć także pozytywne efekty i stanowić formę ich ochrony przed zwolnieniem.

Powstanie zakładowej struktury związkowej na terenie zakładu pracy nie oznacza, że trzeba ją od razu ujawniać kierownictwu zakładu. Jeśli na terenie zakładu pracy panuje napięta sytuacja, często praktykowane jest działanie struktur związkowych w ukryciu i ujawnianiu ich kierownictwu w sytuacjach naprawdę konfliktowych.

Samo ujawnienie związku zawodowego kierownictwu zakładu wiąże się z przekazaniem mu dokumentów potrzebnych do stwierdzenia legalności powstałego związku: wypisu z KRS związku, przy którym dana struktura zakładowa jest zarejestrowana, kopii Statutu związku, KRS związku, uchwał (jeśli takie były podjęte) o pracownikach prawnie chronionych przed zwolnieniem.

Warto jednocześnie dodać, że zgodnie z nowym brzmieniem art. 34 ust 2 ustawy o związkach zawodowych od dnia 23 listopada 2004 r. pojawiła się możliwość innego niż dotychczas funkcjonowania międzyzakładowej organizacji związkowej. Do 23 listopada 2003 roku, ustawa nadawała analogiczne jak przysługujące zakładowej organizacji związkowej uprawnienia tylko takiej organizacji, która u danego pracodawcy zrzeszała co najmniej 10 członków (aby powołać Komisję Zakładową Związku Zawodowego konieczna jest wola przystąpienia do związku przynajmniej 10 pracowników danego zakładu pracy). Obecnie wystarczy, aby przynajmniej jeden z zatrudnionych w firmie pracowników był członkiem związku międzyzakładowego, pod warunkiem, że taka międzyzakładowa organizacja składa się przynajmniej z 10 pracowników, zatrudnionych u wszystkich pracodawców objętych działaniem organizacji międzyzakładowej. Organizacja taka posiada więc na terenie zakładu pracy - z której pochodzą jej członkowie (członek) - uprawnienia normalnych komisji związkowych, lecz nie musi spełniać warunku posiadania przynajmniej 10 członków spośród pracowników danego zakładu. Nowe brzmienia art. 34 ust 2 ustawy o związkach zawodowych zwiększa więc możliwość funkcjonowania związków zawodowych i bez wątpienia warto korzystać z niej korzystać. Musimy jednak zwrócić uwagę, że odrębne są dla międzyzakładowych organizacji związkowych przepisy określające: zasady ustalania prawa do świadczenia z obowiązku pracy, a także zasady obejmowania ochroną przed zmianą lub rozwiązaniem stosunku pracy (art. 34 ustawy o związkach zawodowych), dlatego też przed decyzją o powołaniu międzyzakładowej organizacji związkowej warto skontaktować się z prawnikiem, gdyż jej funkcjonowanie w wielu punktach odbiega od działania zwykłych Komisji Związkowych na terenie zakładu pracy.

W dalszej części poradnika skoncentrujemy się na funkcjonowaniu zwykłych komisji związkowych tzn. grupujących na terenie zakładu pracy przynajmniej 10 jego pracowników.

Pracownicy chronieni
Jeśli związek zawodowy działa na terenie zakładu pracy, to ma możliwość wytypowania osób prawnie chronionych przed zwolnieniem. Osoby chronione przed zwolnieniem muszą być wytypowane przez Zarząd struktury zakładowej związku w formie uchwały na określony okres, przy czym po upływie tego okresu są one nadal chronione przez połowę okresu wyznaczonego w uchwale, nie dłużej jednak niż rok po upływie okresu ochrony.

W myśl przepisów "Ustawy o związkach zawodowych" osobą prawnie chronioną jest pracownik, któremu pracodawca nie może bez zgody zarządu zakładowej organizacji związkowej wypowiedzieć ani rozwiązać stosunku pracy ani też zmienić jednostronnie warunków pracy lub płacy (art. 32 punkt 1,2).

Liczba osób chronionych uzależniona jest od dwóch czynników:
a) czy dana struktura związkowa spełnia warunek reprezentatywnej organizacji związkowej,
b) liczby członków organizacji związkowej na terenie zakładu pracy albo liczby osób zasiadających w organach kierowniczych zakładu.

a) Reprezentatywność. Reprezentatywną organizacją jest tak organizacja, która należy do centrali związkowej wchodzącej do Komisji Trójstronnej lub też w jej skład wchodzi przynajmniej 10 procent załogi danego zakładu. Pierwszy warunek spełniają obecnie w Polsce tylko związki wchodzące do trzech największych central związkowych: NSZZ Solidarność, OPZZ i Forum Związków Zawodowych. W sytuacji gdy związek zawodowy nie spełnia warunku reprezentatywności osobą prawnie chronioną przed zwolnieniem może być wyłącznie jedna osoba wyznaczona w formie uchwały przez Zarząd struktury związkowej (w sytuacji braku wskazania w formie uchwały pracownika chronionego jest nim automatycznie Przewodniczący danej organizacji związkowej).

b) Liczba członków związku. Jeśli związek zawodowy spełnia warunek reprezentatywności liczba osób, które może wytypować jako chronione, jest uzależniona od liczebności danej struktury związkowej albo liczby osób stanowiących kadrę kierowniczą zakładu pracy. W myśl przepisów ustawy przeliczanie liczebności związku na liczbę pracowników chronionych wygląda w sposób następujący:
Jeśli związek zawodowy liczy 10 członków, Zarząd zakładowej organizacji związkowej może wskazać 1 osobę podlegającą ochronie. Jeśli związek liczy "do 20 członków ma prawo wskazać pracodawcy 2 pracowników podlegających ochronie (...) a w przypadku organizacji zrzeszającej więcej niż 20 członków będących pracownikami ma prawo wskazać, jako podlegających tej ochronie, 2 pracowników oraz dodatkowo:

1) po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 10 członków tej organizacji będących pracownikami, w przedziale od 21 do 50 tych członków,
2) po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 20 członków tej organizacji będących pracownikami, w przedziale od 51 do 150 tych członków,
3) po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 30 członków tej organizacji będących pracownikami, w przedziale od 151 do 300 tych członków,
4) po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 40 członków tej organizacji będących pracownikami, w przedziale od 301 do 500 tych członków,
5) po jednym pracowniku na każde rozpoczęte 50 członków tej organizacji będących pracownikami, w przedziale powyżej 500 tych członków."

Zarząd reprezentatywnej organizacji związkowej może wybrać również drugą metodę ustalania liczby pracowników chronionych. Może on wskazać taką liczbę pracowników chronionych jaka odpowiada liczbie osób stanowiących kadrę kierowniczą zakładu pracy. W myśl przepisów "Ustawy o związkach zawodowych" za kadrę kierowniczą uważa się osoby kierujące "jednoosobowo zakładem pracy i ich zastępcy albo wchodzący w skład kolegialnego organu zarządzającego zakładem pracy, a także inne osoby wyznaczone do dokonywania za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy" (art. 32 punkt 5).

Posumowanie
Jak wynika z powyższego wprowadzenie, formalne założenie związku zawodowego nie jest sprawą skomplikowaną. Nie oznacza to jednak, że funkcjonowanie związków zawodowych usłane jest różami. Praktyka pokazuje, że członkowie zakładowych struktur związkowych często są ofiarami łamania prawa pracy. Pracodawcy wykorzystują opieszałość sądów pracy i bardzo często łamią prawo, wyrzucając, chociażby, z pracy członków związku, także prawnie chronionych przed zwolnieniem. W obecnej sytuacji, w wielu wypadkach założenie związku zawodowego jest więc ostatecznością dla pracowników, którzy nie widzą już żadnej innej szansy ochrony swoich praw.

Nie oznacza to jednak żeby nie powoływać związków zawodowych. Nawet gdy weźmiemy pod uwagę niewydolność polskiego sądownictwa (sprawy w sądach pracy potrafią trwać miesiącami) to i tak związek zawodowy jest tą formą organizacji pracowniczej, która często staje się jedynym narzędziem skutecznej walki z nieludzkimi warunkami pracy (w końcu, choć sprawy sądowe trwają długo, to i tak najczęściej kończą się jednak zwycięstwem związkowców; poza tym istnieją tez inne formy walki o prawa pracownicze niż proces sądowy).

Dlatego na pewno warto się organizować i tworzyć związki zawodowe, próbując w ten sposób zmieniać otaczającą rzeczywistość.

Sebastian Glica